ขอความเห็นทุกคนหน่อยนะคะ เรามาทำงานต่างจังหวัดคือ เป็นบาริสต้า ทำงานกันสองคน เพราะร้านลูกค้าไม่เยอะตลอดเวลา นานๆทีจะมีลูกค้าเยอะ ทีนี้ ด้วยนิสัยเราเป็นคนเงียบๆติ๋มๆ เป็นintroverts นั้นแหละค่ะ ไม่ค่อยพูด ไม่ชอบชวนคุย และ หลังๆมาเพื่อนร่วมงานชอบมาสาย เข้างาน7:00-16:30 เค้ามา7:40ทุกวัน เราต้องมาเปิดร้านคนเดียวทุกวันแต่เช้า ทำทุกอย่างคนเดียว ในร้าน หน้าร้าน หลังร้าน ทำทุกอย่างเพื่อเตียมร้าน หลังมาเราเริ่มเหนื่อยไม่ไหว แต่เราก็ยังไม่กล้าบอกเค้าหรอกค่ะ กลัวผิดใจกัน แต่ลึกๆเราคิดว่าเราโดนเอาเปรียบ ข้อนี้เราควรจะเริ่มคุยยังไงดีคะ ร้านเป็นสวนค่ะ ใบไม้ก็จะเยอะบ้างในบางวัน ทำคนเดียวทุกวันตอนเช้ามันก็เหนื่อยจริงๆแหละ..!
ข้อที2: นายจ้าง เราพักกับนายจ้าง เพราะตกลงกันแบบนี้ เงินเดือนก็จะได้น้อยตามความเหมาะสม เพราะพักอยู่กินกับเค้าหมด แต่เรามักจะถูกตำหนิโน่นนี่นั้น บางครั้งเราเสริฟ เก็บจาน ล้างจาน ละเค้าชอบเรียกใช้แต่เรา ไม่ใช้คนอื่นอิก บางทีทำงานงกๆอยู่ ใช้เดินไปเอาของจากโน่นบ้าง บ้านบ้าง ชึ่งห่างจากร้านประมาณ100-110เมตร บางทีเราก็เหนื่อย เราเลยปฏิเสธ เพราะรู้สึกว่า ทำไมเรียกใช้แต่เราคนเดียวจังว่ะ พอเราปฏิเสธ เค้าจะมองว่าเราไม่ทำอะไรเลย ทั้งทีเราก็ทำงานอยู่งกๆ มันเลยทำให้รู้สึกอึดอัด และ ปฏิกิริยานายจ้างเหมือนเค้ามองเราแบบไม่ได้เรื่องอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่เวลาทำอะไรก็ใช้แต่เรา เราไม่ชอบตรงนี้มากๆ ต้องเข้าใจว่าเราก็ไม่ได้นั่งอยู่เสยๆ ถ้านั่งว่างๆอยู่ เรียกใช้ก็ไปตลอดแหละ อันนี้คนว่างๆอยู่ก็ไม่ใช่ เลยไม่รู้ว่า เราควรทนทำต่อดีมั้ย งานก็ไม่หนักมากก็จริง แต่มันสะสมทุกๆวัน ก็ไม่ไหว บวกกับปฏิกิริยาทำเหมือนไม่ชอบเรา คือไม่โอเครมากๆ เราอยู่อาศัยด้วยก็จริง แต่หฌรับเงินเดือนน้อยกว่าคนอื่น แล้วจะมาหาว่าเราไม่ทำอะไรเลย มันไม่ได้ป่ะ ละฉันควรพูดกับเค้ายังไงคะ ลาออกมั้ย หรือ คุยกันก่อน ที่อยู่ก็อยู่ชนบท หารถไปๆมาๆก็ลำบาก หาที่ชักผ้ายังไม่มีเลย ก็คิดว่าทนๆอยู่ก่อน เพราะแกขอให้อยู่ด้วยนานๆ แต่หลังๆเริ่มจะไม่โอเครหลายเรื่องมาก การที่หาว่าเราทพงานไม่เก่ง ไม่ทำอะไร มันเจ็บใจมาก ทั้งที่มาทำคนเดียวทุกๆเช้า เห้อออ. บางทีเราอยู่เงียบๆ ไม่พูดกับใคร เค้าก็คิดว่าเราโกรธ มีอะไรในใจกับเค้า ทั้งที่เราชอบนั่งเงียบๆอยู่แล้ว
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ 
ที่ทำงาน เพื่อนร่วมงาน นายจ้าง
ข้อที2: นายจ้าง เราพักกับนายจ้าง เพราะตกลงกันแบบนี้ เงินเดือนก็จะได้น้อยตามความเหมาะสม เพราะพักอยู่กินกับเค้าหมด แต่เรามักจะถูกตำหนิโน่นนี่นั้น บางครั้งเราเสริฟ เก็บจาน ล้างจาน ละเค้าชอบเรียกใช้แต่เรา ไม่ใช้คนอื่นอิก บางทีทำงานงกๆอยู่ ใช้เดินไปเอาของจากโน่นบ้าง บ้านบ้าง ชึ่งห่างจากร้านประมาณ100-110เมตร บางทีเราก็เหนื่อย เราเลยปฏิเสธ เพราะรู้สึกว่า ทำไมเรียกใช้แต่เราคนเดียวจังว่ะ พอเราปฏิเสธ เค้าจะมองว่าเราไม่ทำอะไรเลย ทั้งทีเราก็ทำงานอยู่งกๆ มันเลยทำให้รู้สึกอึดอัด และ ปฏิกิริยานายจ้างเหมือนเค้ามองเราแบบไม่ได้เรื่องอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่เวลาทำอะไรก็ใช้แต่เรา เราไม่ชอบตรงนี้มากๆ ต้องเข้าใจว่าเราก็ไม่ได้นั่งอยู่เสยๆ ถ้านั่งว่างๆอยู่ เรียกใช้ก็ไปตลอดแหละ อันนี้คนว่างๆอยู่ก็ไม่ใช่ เลยไม่รู้ว่า เราควรทนทำต่อดีมั้ย งานก็ไม่หนักมากก็จริง แต่มันสะสมทุกๆวัน ก็ไม่ไหว บวกกับปฏิกิริยาทำเหมือนไม่ชอบเรา คือไม่โอเครมากๆ เราอยู่อาศัยด้วยก็จริง แต่หฌรับเงินเดือนน้อยกว่าคนอื่น แล้วจะมาหาว่าเราไม่ทำอะไรเลย มันไม่ได้ป่ะ ละฉันควรพูดกับเค้ายังไงคะ ลาออกมั้ย หรือ คุยกันก่อน ที่อยู่ก็อยู่ชนบท หารถไปๆมาๆก็ลำบาก หาที่ชักผ้ายังไม่มีเลย ก็คิดว่าทนๆอยู่ก่อน เพราะแกขอให้อยู่ด้วยนานๆ แต่หลังๆเริ่มจะไม่โอเครหลายเรื่องมาก การที่หาว่าเราทพงานไม่เก่ง ไม่ทำอะไร มันเจ็บใจมาก ทั้งที่มาทำคนเดียวทุกๆเช้า เห้อออ. บางทีเราอยู่เงียบๆ ไม่พูดกับใคร เค้าก็คิดว่าเราโกรธ มีอะไรในใจกับเค้า ทั้งที่เราชอบนั่งเงียบๆอยู่แล้ว[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้