กินข้าวทั้งน้ำตาทำไมมันแย่ขนาดนี้

ตอนนี้ผมรู้สึกแปลกๆครับ มันกระวนกระวาย เบื่อเศร้า เหงาเซ็ง คิดถึง กลัว อารมณ์มันผสมปนเปกัน ยากที่จะอธิบายได้ มันอึดอัดอยู่ในใจ ไม่มีใครให้พึ่งพิงหรือรับฟังได้ มันรู้สึกแย่มากๆ เหมือนจิตตกหรืออะไรสักอย

สวัสดีครับ ผมอายุ15ขึ้นม.4 เป็นภาวะเกี่ยวกับพวกเครียด เคยได้รับการหาหมอ เป็นเวลา1-2ปี ชีวิตผมก็ถ้าคนอื่นมองมาคิดว่าสบายมากๆ ที่บ้านผมจะสปอยผม วันๆนึงไม่ต้องทำอะไร ชีวิตสบายมากแต่กลับมีเครื่องเครียดไม่

รู้สึกไม่ดีเลยค่ะ น้ำตาคนเราตลกตรงไหนหรือคะ ถึงได้เอามาล้อมาแซว ทุกครั้งที่โดนล้อ รู้สึกแย่อยู่นะคะ หนูได้แต่แต่หัวเราะกลบเกลื่อน และยิ้มแห้งๆๆ

แย่ค่ะ ชีวิตตอนนี้ รู้สึกไม่อยากเดินต่อแล้ว ไร้เรี่ยวแรง กินข้าวไม่ลง ทุกข์มาก ทำไมคนอย่างเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย

อายุ 19 ค่ะ มีความจำเป็นที่ต้องออกมาเรียนและทำงานไกลบ้าน ต้องไปไหนมาไหนคนเดียว กินข้าวคนเดียว ไปเรียน ไปซื้อของ เดินตลาด คนเดียวตลอด บางครั้งนั่งกินข้าว ก็น้ำตาไหลคิดถึงคนทางบ้าน พอจะมีวิธี ช่วยให้หาย

บ้างครั้งก็ดึงตัวเองออกมาจากความรู้สึกเศร้า เสียใจได้ แต่อยู่ๆ ก็กลับเข้าไปในความรู้สึกเก่าๆ การเห็นภาพ การเห็นผู้คน สิ่งแวดล้อม มันทำให้เรานึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ที่ผ่านมา รู้สึกแย่กับตัวเองอยากร้อ

วันนี้รู้สึกแย่ นั่งน้ำลายไหล เอ้ย!! น้ำตาไหลไม่หยุด ขอ 1 ประโยคจากคนใจดีให้เรารู้สึกดีขึ้นได้ไหม  ปล.เกรียนได้ แต่เราจะเกรียนกลับ 

บางที่ไปเที่ยวไหนมาไหน เห็นคู่รักเค้าเดินจับมือกัน พูดคุย หยอกล้อ จับแก้ม ยีผม คือแบบ ... อยากจะทรุดกองตรงนั้นเพราะแต่ก่อนเคยมีไง แต่ตอนนี้ไม่มีละ คนที่เดินจับมือ คนที่นั่งทานข้าวด้วย คนที่คอยปลอบเวลา