นิพพานมีอายตนะ มีธาตุ มีอารมณ์ มีขันธ์

ไม่น่าเชื่อมีคนเข้าใจและตีความว่าธัมมวิจัยยะคือค้นสาเหตุของทุกข์แล้ววิชชาคือเอาคือเอาความจริงอุบายมาสอนใจปล่อยวางด้วยเหรอครับบอกว่าสติปัฏฐาน4กำหนดรู้สภาวะไม่พอหรือไม่จำเป็นแค่มีธรรมวิจัยยะค้นหาสาเหตุม

ผัสสะไม่ใช่แค่คำ2พยางค์ แต่หมายถึง“กระบวนการ” ที่มา มีแต่ละขณะขันธ์5เกิดในอมตธาตุ (ขณะสัมผัสอมตธาตุด้วยนามกาย) จึงมีจิตเข้าไปตั้ง(ภพเกิด) จึงมีอมตธาตุเป็นผู้เห็นกระบวนการเกิดของผัสสะ และอ

อัตภาพ ลักษณะความเป็นตัวตน หรือบุคคล, สภาพความเป็นตัวตน หรือบุคคล. อนุปาทิเสสนิพพานธาตุคืออัตตา อารมณ์ที่ได้เสวยทั้งปวงในอัตภาพนี้แหละของเธอ ซึ่งเธอไม่ติดใจเพลินแล้ว จักเป็นของเย็น,

เท่าที่ทราบมา..นิพพานคือการไม่เกิดอีก.. นิพพานไม่ใช่สถานที่แต่เป็นสภาวะที่จิตหลุดพ้นจากวัฏสงสาร..

อยากถามนักปฏิบัติและผู้รู้ทางศาสนาพุทธผู้รู้คำสอนพระพุทธเจ้าครับว่าตามการการเจริญวิปัสสนาปัญญาเนี่ยเจริญสติพิจารณาขันธ์5คือรูปนามกายใจที่เป็นสภาะจริงครบทุกข้อเลยไหมถ้าเกิดสภาวะขึ้นมาตามหลักคำสอนของพระ

พระมหาโชดกได้เทศน์เรื่อง “ธุระในพระพุทธศาสนา” เมื่อวันจันทร์ที่ 20 มิถุนายน 2503 แล้วมาเขียนไว้เป็นหนังสือชื่อ “คำบรรยายวิปัสสนากรรมฐาน” พระมหาโชดกเขียนถึงเรื่อง "วิปัส

ขึ้นกระทู้อย่างนี้แหล่ะ

1.คราวใด หมายถึง ขณะจิต ที่มีเจตนาทำสติปัฏฐาน 2. กิริยา หมายถึง การไม่มีตัวตนในกิริยานั้นๆ อันเป็นกิริยาอาการในขันธ์ทั้ง5 3.ดู หมายถึง เหมือนอีกคนเป็นผู้ดูอีกคน อย่างไม่มีตัวตน 4.เป็น หมายถึงสติปัฏฐาน