นิพพานมีอายตนะ มีธาตุ มีอารมณ์ มีขันธ์

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ********** พระพุทธเจ้าตรัส... ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงสัมมาสมาธิอันประเสริฐ พร้อมทั้งเหตุ พร้อมทั้งเครื่องประกอบแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหล

พุทธพจน์ ว่า.. ดูกรคามณี เมื่อบุคคลเห็นความเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรมล้วนและความสืบต่อแห่งสังขารล้วน ตามเป็นจริง ภัยก็ไม่มี เมื่อใด บุคคลเห็นขันธโลกเสมอด้วยหญ้าและไม้ ด้วยปัญญา เมื่อนั้น บุคคลนั้นก็ไม่

พระพุทธเจ้าตร้สไว้เสมอว่า พระองค์ไม่เข้าใกล้ส่วนสุดทั้งสองอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะมันเป็นทิฏฐิสุดโต่งไป ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา รวมทั้งนิพพานด้วย นั่นคือทางสุดโต่ง สังขารขันธ์5ทั้งหลายเท่านั้นคือธรรมทั้ง

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านที่ศึกษาและปฏิบัติตามคำสอนพระพุทธเจ้าว่าในมหาสติปัฏฐานสูตรหมวดปฏิกูลมนสิการธาตุมนสิการหรือหมวดป่าช้านี่เขาทำกันยังไงกันครับให้ใช้สติหรือความคิดครับทุกคนต้องทำไหม เอาตามที่ครูบาอาจ

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านว่าตามหลักการภาวนาขั้นวิปัสสนาการพิจารณาขันธ์5เขาทำกันยังไงใช้สติกำหนดรู้หรือใช้ความคิดพิจารณาครับ แล้วจำเป็นต้องมีสัมปชัญญะฐานที่อยู่ของจิตเพื่อความรู้ตัวทั่วพร้อมไหมครับเอาจากกา

เพียงแต่พระพุทธไม่พยากรณ์เท่านั้นว่า อัตตาถ้าไม่มี คืออะไร และถ้ามี คืออะไร เพราะวัจฉโคตรเป็นคนงมงายอยู่กับขันธ์5ว่าเป็นอัตตา ถ้าตรัสบอกคำเดียวว่า อัตตามีอยู่ ก็จะแย้งอีกว่า ไหนพระองค์ตร้สว่า ธรรมทั้ง

จิตนิพพานได้เมื่อจิตนั้นละตัณหาได้