เคยมีอารมณ์แบบนี้ไหมคะ

ที่เราเจอเรื่องแย่ๆร้ายๆมาตลอดระยะเวลานาน5-6ปี ทุกข์มากกว่าสุข ไม่มีใครให้ระบาย ไม่มีเพื่อนให้รับฟัง เก็บไว้คนเดียวมาตลอดจนมันล้น อยากหาใครสักคนที่รับฟังและอยากได้กำลังใจดีๆ แต่พออีกมุม ก็ไม่รู้จะหันไปเจอใคร หรือหากเจอคนที่พร้อมจะรับฟังจริงๆ ก็ดันไม่อยากเล่า เพราะไม่รู้จะเริ่มตรงไหน เพราะเรื่องราวมันยาวมากมาย ไม่รู้พูดไปจะมีใครเข้าใจเราจริงๆไหม หรือบางทีพออยากจะพูด ก็เหนื่อยที่จะระบายไปซะก่อน