ทำใจอยู่บ้านกับคนที่เกลียยได้ยังไง?

คนที่ว่าคืออาแท้ๆของเราเองค่ะ แก่วัยทอง ไม่มีครอบครัว ไม่มีสังคม ไม่ได้ทำงานค่ะ
เกาะคุณย่าเราที่ทำตึกเช่ากินไปวันๆ บ้านคือบ้านติดกันเเต่เค้าชอบเข้ามาวุ่นวายมากๆ เดินเหมือนบ้านตัวเอง
ใช้ดาวเทียมเดียวกัน บ้านเค้าดูไม่ได้ก็มาหมุนจานบ้านเราจนของเราเสีย พอเค้าดูได้ก็ปล่อยของเราไว้งั้น หาว่าเราทำพังเอง
พ่อเราป่วยก็เอารถพ่อเรา(ที่เเม่เรากับแม่ยังผ่อนอยู่) ไปใช้เพราะบ้านเราขับกันไม่เป็น
มิหน่ำซ้ำยังพูดเปรยๆว่าจะเอารถไปขับ Grab ! ชอบพูดจาไม่เข้าหูคน โวยวาย ด่าว่าเรา ใครขัดไม่ได้ คิดว่าตัวเองถูก
พ่อเราป่วยติดเตียง ก็ชอบมากายภาพเเบบมั่วๆท่าอันตรายพอเห็นเราก็บอกก็ด่าเราว่ารู้มากกว่าเค้า รู้ดี อ้างว่าหมอให้ทำ (ซึ่งไม่จริง)
ทำตัวเป็นเจ้าของไปซะหมด จัดการนู้นนี่เหมือนเราไม่มีเค้าเเล้วจะทำไรไม่ได้  เหมือนว่าเราต้องพึ่งเค้า ซึ่งเค้าคิดไปเอง
เวลาเราไปทำงานต้องมาระเเวงว่าเค้าจะมาทำอะไรแปลกๆกับพ่อเรา เราดูเเลพ่ออย่างดีสะอาดมากๆ เเต่เค้าเองสกปรกมากไม่เคยล้างของอะไรก่อนเลย
พอบอกก็หาว่าสอน อย่ารู้มากไปกว่าเค้า เค้าทำถูกเเล้ว เราก็ได้เเต่ด่าในใจ ว่าเค้าชอบโชว์โง่ บอกว่าสงสารพ่อเราที่เราดูเเล - -''
เราเอารถของพ่อเราไปซ่อม ติมฟีมใหม่ เค้าก็มาวุ่นวายว่าไปทำที่ไหนอะไรยังไง ของหายใช่ไหม ตรงนี้อยู่ไหนหาไม่เจอ สุดๆไปเลย
จนวันนี้มันไม่ไหวเเละเลยไล่ตะเพิดไป เหนื่อยใจ เป็นห่วงพ่อ เเละเกลียดเค้ามาก อยากให้เค้าตายไปซะ (แม่เราก้คิด)
เหมือนเค้าเป็นบ้าเลย คิดว่าแกอาจจะป่วยหรือมีปม อยากสร้างคุณค่าโดยการดูเเลพ่อเรา เเต่เค้าไม่เปิดรับสิ่งที่ถูก ไม่รู้จะต้องทำไงดีค่ะ เครียดมาก
เครียดเรื่องพ่ออย่างเดียวก็แย่เเล้วค่ะ เราต้องทำยังไงกับคนแบบนี้ดีคะ ช่วยทีค่ะญาติๆก็จนปัญญา ตอนนี้ไม่มีใครคุยกับเค้าเเล้วค่ะ