เราเรียกมันว่า กินข้าวเผื่อผี คือมันจะเหลือทุกครั้งที่กิน อาจเป็นเพราะตอนเด็กๆครอบครัวเราค่อนข้างไม่มีเงินแล้วพ่อแม่จะให้เรากับพี่กินก่อนทำให้เรากินข้าวน้อยเพื่อเหลือข้าวให้ท่าน
จนตอนนี้มันติดกลายเป็นนิสัยกินไม่เคยจะหมด ซื้อของกินเล่นก็กินได้แค่คำสองคำก็ทิ้ง พยายามซื้อข้าวน้อยๆเราก็กินไม่หมดขนาดข้าวหนึ่งทัพพีเรายังเหลือเลย เหมือนร่างกายเราตั้งโปรแกรมไว้ถ้าอิ่มคือปากจะไม่ขยับเคี้ยวข้าวปัญหาที่เราเจอตอนนี้คือ
1. ถ้าเราเห็นข้าวเหลือน้อยปากก็จะไม่เคี้ยวจะอมไว้อย่างนั้น
2. วันหนึ่งเรากินข้าวประมาณ 2 มื้อคือมันไม่มีความหิวอาหารเลยทั้งวัน
เราเลยอยากรู้ว่าทุกคนมีวิธีการจัดการกินข้าวเหลือยังไงบ้างคะ
ปล.แล้วจะทำยังไงให้มีความอยากอาหาร
ใครที่ชอบกินข้าวเหลือบ้างแล้วมีวิธีแก้ไขกันยังไง
จนตอนนี้มันติดกลายเป็นนิสัยกินไม่เคยจะหมด ซื้อของกินเล่นก็กินได้แค่คำสองคำก็ทิ้ง พยายามซื้อข้าวน้อยๆเราก็กินไม่หมดขนาดข้าวหนึ่งทัพพีเรายังเหลือเลย เหมือนร่างกายเราตั้งโปรแกรมไว้ถ้าอิ่มคือปากจะไม่ขยับเคี้ยวข้าวปัญหาที่เราเจอตอนนี้คือ
1. ถ้าเราเห็นข้าวเหลือน้อยปากก็จะไม่เคี้ยวจะอมไว้อย่างนั้น
2. วันหนึ่งเรากินข้าวประมาณ 2 มื้อคือมันไม่มีความหิวอาหารเลยทั้งวัน
เราเลยอยากรู้ว่าทุกคนมีวิธีการจัดการกินข้าวเหลือยังไงบ้างคะ
ปล.แล้วจะทำยังไงให้มีความอยากอาหาร