อยากเลิกคลั่งผอมค่ะ

ตอนป.6เทอม2เป็นไข้หวัดใหญ่นน.30สส.142  เลยทำให้นน.ลงจากตอนป.5มา2โลเป็นอยู่2อาทิตย์เกือบ3อาทิตย์​ ตอนนั้นกินจุกจิก​ กินดึก​ กิน​กวานกินของทอด​ ไม่รู้สึกรู้สาว่าตัวเองอ้วนหรือผอม​ (สต.เป็นคนมีแฝดที่หุ่นดีกินอะไรก็ไม่อ้วนด้วยค่ะ)​

พอตอนเข้าม.1 นน.38สส.148เริ่มอวบ
เท่านั้นแหล่ะค่ะ​ โดนเพื่อนผช.ที่ตัวเองชอบมา2ปีล้อว่า​ อีอ้วน​ อ้วนขนาดนี้กิน ไรเข้าไป​  สวยสู้แฝดตัวเองก็ไม่ได้​ คำหยาบมาเต็ม​ แต่ไม่คิดอะไร

ตอนม.2เทอม1 นน.40สส. 152
ตอนนั้นคนที่เราชอบมาขอแฝดคบ​ อื้อหือออ​พร้อมกับการกลั่นแกล้งที่หนักขึ้นทุกวัน​ ตอนดึกมานั่งร้องไห้​ด่วตัวเอง​ อีอ้วน​ ​ เกิดมาทำไม​ เห็นแฝดมั้ย​ ตอนนั้นกำลังคิดจะฆ่าตัวตายแต่หาของมีคมไม่เจออ่ะค่ะ5555​ ถ้ามีคงไม่ได้มาแชร์ประสบการให้ฟังแล้วค่ะ​ ต้องขอบคุณจริงๆ
เลยเริ่มเปลี่ยนตามนี้ค่ะ
เช้า​ โยเกิร์ต​เมจิ0fat+คอนเฟลค
เที่ยง​ เหมือนตอนเช้า
เย็น​ สลัดไม่ใส่นํ้าสลัด+วิ่งวันล้ะ
งดจุบจิบ


ม.2เทอม2 นน.35สส152
คนเริ่มทักผอมเลยสวยเชียวอห.ได้โอกาษเลยค่ะ​ ตั้งใหม่
เช้า​ โยเกิร์ตแช่แข็ง(เพื่อไม่ให้กินคอนเฟลค)
เที่ยง​ ข้าว+(อะไรก็ได้)
เย็น​ ผลไม้​ +วิ่งสัปดาห์ล้ะ5ครั้ง​ (ชม./ครั้ง)

จนตอนนี้ค่ะ​ นน.สส.เท่าเดิม
อยากเลิกลดมากๆ​ เพราะนน.ไม่ลงก็จริงค่ะ​ แต่ร่างนี่ซูบมาก​ ปากแตก​ หนาวง่าย​ โง่ลงค่ะ
แต่สมองมันไม่ให้เลิกจริงๆค่ะ​ จะกินอะไรมันอิ่มไปหมด​ ความอยากหายไปหมด​ หิวก็ไม่หิวอ่ะไรเลย​ แม่ก็ขอให้เลิกแต่มันเลิกไม่ได้ค่ะ​ อยากมากจริงๆน้ะคะ​ ชานมไข่มุก​สั่งมา​ รู้กมั้ยคะดิชั้นทำอะไร​ เอาเทลงถังขยะ(19บาทฟรีๆ)  อารมณ์​ชั่ววูบเลย​ อยากขอคำปรึกษาค่ะ​ ที่ทำทั้งหมดนี่โยโย่มีส่วนเกี่ยวด้วยค่ะ