รู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กเก็บกด!!!

ตัวผมเองเป็นเด็กต่างจังหวัด โตมาแบบงงๆ คงเพราะว่ามีผู้อุปการะเลี้ยงลูกดูหลายคน หรือตัวผมเองรับแรงกดดันไม่ไหวก็ไม่รู้ คือแบบนี้ ผมเกิดมาจากพ่อแม่ที่มีอายุต่างกันมาก ในวันที่ผมเกิด พ่ออายุ50 ครับ ส่วนแม่28 หลังจากที่ผมเกิดแม่ก็ย้ายไปอยู่บ้านพ่อซึ่งอยู่อีกจังหวัดหนึ่งทางภาคตอนล่าง(แม่คนอยู่ภาคอีสานครับไปเจอพ่อที่กรุงเทพฯเพราะทำงานที่เดียวกัน) ครอบครัวพ่อผมเค้ามีพี่น้องกันหลายคนครับพ่อผมเป็นพี่คนโต แต่คนละแม่กับพวกน้องของเค้า นั้นก็คืออาผม ... ย้ายมาบ้านพ่อได้แค่5ปีพ่อก็เสีย ปล่อยให้แม่เลี้ยงผมคนเดียว หลังจากพ่อเสียพ่อเสียได้ไม่ถึง2ปี แม่ก็แต่งงานใหม่ (สาเหตุคงเพราะรับแรงกดดันจากการนินทาของน้องไม่ไหว แต่แม่ไม่เคยเล่าให้ฟังนะ ผมสังเกตและเคยได้ยินบ่อย เรียกแม่ว่าอีลาวบ้าง ถามผมถึงอายุแม่บ้าง พูดจิกๆกัดๆบ้าง ) แล้วแม่ก็ย้ายไปอยู่กับสามีใหม่ บ่อยให้ผมอยู่ย่าที่เป็นอัมพาตแต่มีครอบครัวของอาคอยดูแลอยู่ แต่ไม่นานแม่ก็มารับผมไป เพราะมีคนโทรไปบอกแม่ผมว่า ผมดื่อ บอกอะไรก็ไม่ฟัง วันๆเกาะแต่ราวขนม (บ้านอาเป็นร้านค้าครับ) ไม่อยู่กับแม่ผมนอนร้องไห้ทุกวัน คิดอย่างเดี๋ยวว่าถ้าพ่ออยู่ชีวิตคงไม่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ เพราะพ่อเลี้ยงผมเค้าขี้เมามาก เมาทุกวัน เมาแล้วก็ด่าทุกอย่างเอะอะโวยวายยิงปืนขึ้นฟ้า โดยเฉพาะผมโดนด่าตลอด สาเหตุที่เค้าด่าก็คงเพราะเกลียดผมมั้งที่ทำท่าทางตุ้งติ้ง ชอบดูโทรทัศน์อยู่บ้านไม่ออกไปเล่น เรียบร้อยเกินชาย แต่ตอนไม่เมาเค้าเงียบนะครับ ไม่ค่อยพูด แม่ก็ไม่เคยห้ามนะที่เค้าด่าผม ไม่เคยปกป้องผม ผมน้อยใจมาก
ช่วงอายุนั้นผมคิดตลอดว่าอยากให้แม่เลิกกับเค้า ชีวิตเรามีกัน2คนไม่ได้หรอ ทำใมต้องมาลำบากที่นี่ อยู่จนเรียนจบป.6 แม่ก็ให้ผมย้ายไปอยู่พี่สาว(ลูกของแม่กับสามีเก่าก่อนมาเจอพ่อผม) เพราะที่นี่ไม่มีมัธยม ระหว่างอยู่กับพี่สาวชีวิตก็เหมือนจะดีครับแรกๆนะ อยู่ไปสักมันก็เริ่มแย่ เพราะพี่เค้ามีลูก แล้วก็ทะเลาะกับสามีปล่อย สามีพี่เค้ายาเสพติด อยู่กับพี่สาวได้แค่ปีเดียว ผมก็ย้ายไปอยู่ครอบครัวของอาอีกคนซึ่งบ้านก็อยู่ในระแวงเดียว อาคนนี้เค้ามีลูกสามคน คนโตอยู่กรุงเทพ ส่วนอีกสองคนอยู่ด้วยกัน เค้าให้ผมมาอยู่ด้วยเพราะสงสารครับ บ้านเค้ามีวัวมีสวน ผมก็ช่วยงานเค้าทุกอย่างไม่เคยบ่น ตั้งเลี้ยงวัวงานสวนงานบ้าน เพื่อแลกกับข้าวละก้ที่ซุกหัวนอน แม่ผมก็ยังส่งเงินให้เรื่อยๆนะครับ เดือนละ2พนบ้าง 3พันบ้าง แล้วแต่มีมากมีน้อย มาอยู่บ้านนี้เหมือนดีใช่ไหมครับ แต่ไม่เลย อาผู้ชายเป็นคนที่ชอบด่ามากกก ผิดนิดผิดหน่อยด่า เค้าไม่พูดหรือสอนผมดีๆเลยสักครั้ง ต่างจากลูกเค้ามาก เหมือนเอาผมมาเลี้ยงเป็นคนรับใช้บ้านเค้า เวลาเค้าซื้อขนมมาให้ตอนเลี้ยงวัวเค้าก็จะซื้อมาแบบอย่างละสามอย่างหนึ่ง ทั้งที่มีผมกลับลูกชายเค้า2คน พอผมกับลูกแบ่งขนมกันเค้าจะว่า ว่าไปแย่งกันทำใม เวลาทำงานอ่ะชอบเกี่ยง ที่ขนมทำใมไม่เกี่ยงกันมั่ง และอีกหลายอย่างมากมาย หยุดเสาร์อาทิตย์เวลามีรายงานไปทำบ้านผมไม่เคยได้ไปสักครั้งเพราะต้องเลี้ยง หลังจากเลี้ยงวัวเสร็จค่ำๆเอาเข้าคอก กลับบ้านยังต้องไปหุงข้าว ล้างจาน เป็นแบบนี้แทบทุกวัน ... มีครั้งหนึ่งผมพูดอะไรไปสักนี่แหละ เค้าด่าใหญ่เลย หาว่าพูดไปเลื่อย หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่พูดอะไรกลับใครอีกเลย ส่วนลูกเค้าสองคน คนกลางเป็นผู้ชาย ชอบเกี่ยงงานทุกอย่าง โยนทุกในผมทำ คงรังเกลียดแหละที่มาอาศัยบ้านเค้าอยู่ นางเคยหาเรื่องต่อยผมครั้งนึงแต่ผมไม่สู้ก็บ่อยให้ทำไป สู้เดียวก็มีปัญหาอีก คนเล็กเป็นผู้หญิงสนิทกลับผมมาก ไม่ได้มีปัญหาอะไร สักพักเค้าก็ส่งลูกชายไปเรียนกรุงเทพ ผมก็เรียนจบม.3 ก็ยังอยู่บ้านคนนี้เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเหนื่อยมากถูกด่าหนักกว่าช่วงแรกอีก คงด้วยสภาวะอารมณ์ผมที่เป็นวัยรุ่น อาผู้ชายเค้าด่าจี้ปม ทำแบบนี้หาพ่อหรอ ทำแบบนี้คงได้เชื่อแม่มันมา อะไรประมาณนี้ บางทีใช้งานด้วยการอันนี้มาวางตรงนั้น (ตรงนี้ ตรงนั้น ตรงนู้น ใครจะเข้าใจวะ) ก็โดนอีก ครั้งหนึ่งผมเคยโกรธมาก พอเค้าเดินไปไกลๆ ผมหยิบไม้ไผ่มาฟาดต้นไม้ดังมาก ครั้งด่าหนักกว่าทุกครั้งที่เคยมีมา อีนี่ก็ได้แต่ร้องไห้จ้าาา ฝนก็ตก เปียกตัวสั้นร้องหนักมากกก เหมือนหลายอารมณ์มารวมกัน ทั้งโกรธทั้งน้อยใจ ทั้งบลาๆๆ สุดท้ายพี่ชายผม(ลูกของพ่อกับเมียเก่าก่อนมาเจอแม่) ก็มารับไปอยู่ด้วยที่โคราช พี่เค้าบอกว่า เราพ่อเดียวกัน นามสกุลเดียวกัน ไม่ต้องกลัวหรอก แต่ผมเค้าครอบครัวแล้วนะครับ มีลูกสาว2คน คนโตอายุเท่าผม คนเล็กน้อยกว่าผม6ปี ผมก็ตัดสินใจย้ายไปอยู่กลับพี่ ก็เหมือนเคยครับ แรกๆดีมากกกก ทุกอย่างคือดีสุด ชีวิตแฮปปี้ หลังๆมาพี่ชายเค้าไปต่างประเทศ3เดือน เย็นวันนั้น ผมจำได้ไม่เคยลืม หลังจากกลับจากโรงเรียน ผมก็ทักพี่สะใภ้ว่า ไปไหนเที่ยวมาหรอ (ปกติผมไม่เคยชวนเค้าคุย ไม่พูด กับเค้าเลย ผมจะเงียบมาก) แล้วพี่สะใภ้ก็เดินมาถามผมว่า ถ้าให้กลับไปอยู่บ้านพ่อคนเดียวจะอยู่ได้มั๊ย ใจผมก็คิดแล้วว่าเค้าไล่กูแล้ว เลยต่อลองเค้าของเรียนม.5จบก่อนได้ไหมมันเหลือแค่เทอมเดียว เค้าตอบว่าตุลานี้รายจ่ายเค้าเยอะ ค่ารถผ่อนอีก พี่ชายผมไปทำงานก็ได้เงินน้อย แต่ตลอดเวลาที่ผมอยู่กับเค้าแม่ส่งเงินมาให้ใช้ตลอด ไม่เคยขอเค้าเลย มีแต่กินข้าวบ้านเค้ากับซุกหัวนอนบ้านเค้า สุดท้ายก็ย้ายครับ ตอนไปทำเรื่องย้ายที่โรงเรียน พี่สะใภ้ผมบอกกับอาจารย์ว่าแม่อยากให้กลับบ้าน ชิพหาย ม.5เทอม2ผมมาอยู่บ้านคนเดียว มีแม่ส่งเงินให้ใช้ พอบ้างไม่พอบ้าง ก็รับจ้างแถวบ้านเสาร์ทิตย์เอา แต่ก็จะมีคนที่ชอบนินทา ชอบดูถูกอยู่บ้าง โดยเฉพาะอาๆทั้งหลาย แบบมันจะเรียนจบหรอ เด็กกำพร้าหน้าต่ำทำตัวไม่เหมาะสม (ไม่เหมาะสมอะไรงงสุด ) และมีอีกมากมาย จบ.
... อารมณ์ของผมเองปัจจุบัน ชอบอยู่คนเดียว เงียบ ไม่กล้าพูดกับคนอื่นเยอะเพราะกลัว คิดมาก กังวลหลายๆเรื่อง คิดเรื่องเดิมอยู่บ่อยๆ รู้สึกว่าหงุดหงิดง่าย แต่สามารถควบคุมได้ทุกครั้ง เวลาเจออะไรในลักษณะที่เป็นอารมณ์รุนแรงจะสั่น มือสั่น ตัวสั่น หายใจเร็ว
.... ผมเป็นโรคอะไรทางจิตหรือป่าวครับ....

ปล.ผมอายุ23แล้วครับ