คือเอางี้นะคะเราอาจจะเป็นลูกที่ไม่ดีแต่แม่ของเราแถบไม่ทำหน้าที่เป้นแม่เลยมีแค่พ่อเราเท่านั้นเรามาลองนึกๆตอนเด้กแม่ชอบบอกเราว่าถ้าทำอันนี้ได้จะซื้อของให้แต่พอเราไม่ขอของก็บอกจำไม่ได้หรือบางทีก้ด่าเราพอโตมาเขาชอบพูดว่าไม่เคยด่าลูกคำว่าปัญญาอ่อนนี้ใช่คำด่ามั้ยคะมีตอนเด้กครั้งหนึ่งเรากับแม่ทะเล่ะกันแต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรนานมากตอนนั้นอายุ8-9ขวบได้เราเหมือนเราอธิบายเราเลยพูดเสียงดังเพราะแม่เราตะโกนใส่เราไม่หยุดหลังเราพูดเสร็ดแม่ก็ตบหน้าเราแรงมากเป็นเลือดออกมาน้อยๆพอโตมาก็มีเรื่องแย่ๆมากขึ้นเรื่อยๆสอนการบ้านเราไม่เข้าใจก็ด่าเราแล้วก้ปิดไฟทั้งที่เราร้องไห้แบบนั้นเราก้ไม่ค่อยได้คุยกับแม่เพราะเราไม่รุ้ว่าแม่คิดอะไรอยู่พอบางทีแม่กออารมณ์ดีบางก็ด่าเราเลยไม่ชอบคุยกับแม่โตมาอีกหน่อยประมาณม 2แม่เราก็ย้ายออกจากบ้านคือตอนแรกบ้ายเรามีย่าพ่อแม่ แม่เราไม่ถูกกับย่าเพราะชอบด่าแม่เราเราก็สงสารแม่เราเราก็เกลียดย่าเหมือนกันชอบดูถูกเราชอบว่าพ่อเราเอาตัวเองเป็น ศูนย์กลางของโลกกลับมาเรื่องแม่พอแม่ย้ายออกเราก็อยู่กับพ่อกับย่าแต่เราโชคดีที่มีพ่อ พ่อเราค่อยให้ความรักเราเสมอุยเล่นกับเราคุนได้ทุกเรื่องแต่พอปิดเทอมแบ้วก้ต้องมาบ้านแม่เรามีพี่ชายนะคะแม่เรารักพี่ชายเรามากชมพี่เราต่อหน้าทุกคนแต่กลับเป้นเราที่ต้องโดนด่าตบอดโดนเปรีบยเทียบโดนนินทาแต่บางเวลาที่แม่รักเรากอจะรักเราแต่พอเวลาที่อะไรไม่ลุ้เราบอกไม่ได้เขาด่าเราตอนนี้เรามี.ปลายแล้วแม่บังคับให้เราเรียน รด เพราะไปเห้ยญาติเราเรียนได้ใส่ชุดสวยเลยบังคับเรา จนบางที่เราก้ชอขทำร้ายตัวเราเพราะมันทำให้หายเครียด
เราผิดมั้ยที่ไม่ชอบอยู่กับแม่
ไม่ชอบแม่ผิดไหม
เราผิดมั้ยที่ไม่ชอบอยู่กับแม่