ผมเขียน ข้อความ ที่ 1 ข้อความที่ 2 ข้อความที่ 3 แล้วเพื่อนผมเขียนข้อความที่ 4 ครับ
ข้อความที่ 1 ลงกระทู้ไปเมื่อวานได้รับคำตอบมาแล้วจากท่านกัลยาณมิตรทั้งหลายครับได้ความรู้ที่เป็นประโยชน์มากนะครับ
ตามกระทู้หมายเลข
https://pantip.com/topic/38276460 หัวข้อกระทู้ "มิจฉามรรคจะเป็นแบบนี้หรือเปล่าครับ ขอรับทราบความคิดเห็นครับ"
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
อยากนมัสการ กราบเรียนถามนะครับ ว่า
--ข้อความที่ 2 ข้อความที่ 3 และข้อความที่ 4 เป็นสัมมามรรค หรือ มิจฉามรรค หรือไม่
--ถ้าเป็นมิจฉามรรค ควรจะเข้าใจตรงไหนใหม่ เพื่อให้เข้าใจได้ถูกต้อง หรือ ถูกต้องมากยิ่งขึ้น ครับผม
----------------------------------------------------------------------------
กราบนมัสการ ขอบพระคุณท่านกัลยาณมิตร ล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ครับผม
----------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------
--คือผมเขียนว่า
##ข้อความที่ 1
1."เมื่อวาน มีตอนหนึ่งที่อาจารย์ยกตัวอย่างจากองค์ธรรมในปฏิจสมุปบาทมาประกอบการสอน
--เรื่องทิฏฐุปาทาน เป็นปัจจัยช่วยอุปการะแก่ อกุศลกัมมภวะ (นาม ช่วย นาม)
---บุคคลมีความเห็นผิด ปัจจุบันมีเยอะ เนื่องจากมีความเห็นผิด ในลัทธิการปฏิบัติ ในปรัชญาของตน ก็เลยกระทำกรรมร่วมไปด้วยได้ไหมในขณะเห็นผิด ทำด้วย ดังนั้นขณะที่มีทิฏฐุปาทานมีการกระทำกรรม (ด้วยวจีวิญญัติ และ/หรือ กายวิญญัติ )
-ทิฏฐุปาทาน องค์ธรรมคือ ทิฏฐิ
-อกุศลกรรม องค์ธรรมคือ อกุศลเจตนา
-พระพุทธเจ้าตรัสไว้ชัดเจนว่า ในมรรคปัจจัยมี ๓ เนื้อความ หนึ่งนำไปอบายภูมิ สองนำไปกามสุคติภูมิ นำไปโลกุตตรภูมิ
-บุคคลผู้เห็นผิด ก็จะมีมิจฉามรรค นำไปสู่อบายภูมิ
-บุคคลมีความเห็นถูก ก็จะมีสัมมามรรค นำไปสู่สุคติภูมิ (ทาน ศีล ภาวนา)
(เดิมทีผมก็สงสัยว่าเวลาที่ฟังธรรมที่ไม่ตรงกับคำสอนของพระพุทธเจ้า แต่ด้วยมีความศรัทธา มีทาน มีศีล มีภาวนา ก็นั่งคิดอยู่ว่าจะเป็นอย่างไรในภพชาติต่อๆไป แต่ด้วยมิจฉามรรค ๘ ชัดเจนว่า ไปอบายภูมิ เพราะไม่เข้าใจศีล เพราะไม่เข้าใจทาน และเพราะไม่เข้าใจภาวนา )
ดังนั้น การไม่ศึกษาพระธรรม ทั้งๆที่มีโอกาสศึกษาจึงน่ากลัว
-เราสามารถเรียนรู้พระธรรมได้อย่างกว้างขวางมากมายในสื่อโซเชียล ต่างๆ ในสื่อต่างๆมีมากมายที่ถูกและมีมากมายที่ผิดเพี้ยน และเมื่อเราเกิดสงสัยในบางประเด็น เราก็สามารถกระทู้ถามในบอร์ด ก็จะมีผู้รู้จริง และผู้ไม่รู้จริง มาตอบคำถามให้เราได้พิจารณา"
##ข้อความที่ 2
2."ขณะทำกุศล ขณะนั้นสามารถละอกุศลได้ระดับไหน ถ้าขณะนั้นละอกุศลได้เป็นสมุจเฉท ขณะนั้นก็เห็นพระนิพพานได้ ---อันนี้ตอบโจทย์ต่อคำกล่าวที่ว่า---แม้ฟังธรรมบทเดียวก็สำเร็จมรรคผลนิพพานได้---คือจริงถ้าฟังธรรมตอนนั้นแล้วสามารถละอกุศลตอนนั้นได้แบบสมุจเฉทตอนนั้น ครับ ---อันนี้เป็นความรู้ในเรื่อง มรรคปัจจัย"
##ข้อความที่ 3
3. " ทำให้เวลาอ่านพระสุตตันตปิฎกแล้วสอดคล้องไหมครับ ว่าฟังธรรมแล้วบุคคลจะละสังโยชน์ได้กี่ข้อในขณะฟังธรรมนั้น ไม่ใช่แบบฟังธรรมแล้วละสังโยชน์ไม่ได้เลย ละอกุศลไม่ได้เลยแม้สักนิดด้วยไม่มีกำลังพอแต่นึกเอาเองว่าจะได้ไปปฏิสนธิในโลกุตตรวิปากจิต "
##ข้อความที่ 4
4.แล้วเพื่อนผมตอบว่า
"แม้รู้ว่าละอกุศลไม่ได้ ขณะอานาปาฯ แต่จิตก็รู้ ก็เห็นจิตในจิต ขณะนั้น กายระงับนิ่งในสมาธิ วาจาระงับเพราะไม่พูดขณะสมาธิ อย่างน้อยก็เกือบละสังโยชน์เบื้องต่ำแล้วครับ สักกายฐิทิ วิจิกิจฉา สีลัปพปรามาส กาม พยาบาท 5ประการ"
อยากนมัสการ กราบเรียนถามนะครับ ว่าประโยคนี้เป็นอย่างไรนะครับ
ข้อความที่ 1 ลงกระทู้ไปเมื่อวานได้รับคำตอบมาแล้วจากท่านกัลยาณมิตรทั้งหลายครับได้ความรู้ที่เป็นประโยชน์มากนะครับ
ตามกระทู้หมายเลข https://pantip.com/topic/38276460 หัวข้อกระทู้ "มิจฉามรรคจะเป็นแบบนี้หรือเปล่าครับ ขอรับทราบความคิดเห็นครับ"
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
อยากนมัสการ กราบเรียนถามนะครับ ว่า
--ข้อความที่ 2 ข้อความที่ 3 และข้อความที่ 4 เป็นสัมมามรรค หรือ มิจฉามรรค หรือไม่
--ถ้าเป็นมิจฉามรรค ควรจะเข้าใจตรงไหนใหม่ เพื่อให้เข้าใจได้ถูกต้อง หรือ ถูกต้องมากยิ่งขึ้น ครับผม
----------------------------------------------------------------------------
กราบนมัสการ ขอบพระคุณท่านกัลยาณมิตร ล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ครับผม
----------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------
--คือผมเขียนว่า
##ข้อความที่ 1
1."เมื่อวาน มีตอนหนึ่งที่อาจารย์ยกตัวอย่างจากองค์ธรรมในปฏิจสมุปบาทมาประกอบการสอน
--เรื่องทิฏฐุปาทาน เป็นปัจจัยช่วยอุปการะแก่ อกุศลกัมมภวะ (นาม ช่วย นาม)
---บุคคลมีความเห็นผิด ปัจจุบันมีเยอะ เนื่องจากมีความเห็นผิด ในลัทธิการปฏิบัติ ในปรัชญาของตน ก็เลยกระทำกรรมร่วมไปด้วยได้ไหมในขณะเห็นผิด ทำด้วย ดังนั้นขณะที่มีทิฏฐุปาทานมีการกระทำกรรม (ด้วยวจีวิญญัติ และ/หรือ กายวิญญัติ )
-ทิฏฐุปาทาน องค์ธรรมคือ ทิฏฐิ
-อกุศลกรรม องค์ธรรมคือ อกุศลเจตนา
-พระพุทธเจ้าตรัสไว้ชัดเจนว่า ในมรรคปัจจัยมี ๓ เนื้อความ หนึ่งนำไปอบายภูมิ สองนำไปกามสุคติภูมิ นำไปโลกุตตรภูมิ
-บุคคลผู้เห็นผิด ก็จะมีมิจฉามรรค นำไปสู่อบายภูมิ
-บุคคลมีความเห็นถูก ก็จะมีสัมมามรรค นำไปสู่สุคติภูมิ (ทาน ศีล ภาวนา)
(เดิมทีผมก็สงสัยว่าเวลาที่ฟังธรรมที่ไม่ตรงกับคำสอนของพระพุทธเจ้า แต่ด้วยมีความศรัทธา มีทาน มีศีล มีภาวนา ก็นั่งคิดอยู่ว่าจะเป็นอย่างไรในภพชาติต่อๆไป แต่ด้วยมิจฉามรรค ๘ ชัดเจนว่า ไปอบายภูมิ เพราะไม่เข้าใจศีล เพราะไม่เข้าใจทาน และเพราะไม่เข้าใจภาวนา )
ดังนั้น การไม่ศึกษาพระธรรม ทั้งๆที่มีโอกาสศึกษาจึงน่ากลัว
-เราสามารถเรียนรู้พระธรรมได้อย่างกว้างขวางมากมายในสื่อโซเชียล ต่างๆ ในสื่อต่างๆมีมากมายที่ถูกและมีมากมายที่ผิดเพี้ยน และเมื่อเราเกิดสงสัยในบางประเด็น เราก็สามารถกระทู้ถามในบอร์ด ก็จะมีผู้รู้จริง และผู้ไม่รู้จริง มาตอบคำถามให้เราได้พิจารณา"
##ข้อความที่ 2
2."ขณะทำกุศล ขณะนั้นสามารถละอกุศลได้ระดับไหน ถ้าขณะนั้นละอกุศลได้เป็นสมุจเฉท ขณะนั้นก็เห็นพระนิพพานได้ ---อันนี้ตอบโจทย์ต่อคำกล่าวที่ว่า---แม้ฟังธรรมบทเดียวก็สำเร็จมรรคผลนิพพานได้---คือจริงถ้าฟังธรรมตอนนั้นแล้วสามารถละอกุศลตอนนั้นได้แบบสมุจเฉทตอนนั้น ครับ ---อันนี้เป็นความรู้ในเรื่อง มรรคปัจจัย"
##ข้อความที่ 3
3. " ทำให้เวลาอ่านพระสุตตันตปิฎกแล้วสอดคล้องไหมครับ ว่าฟังธรรมแล้วบุคคลจะละสังโยชน์ได้กี่ข้อในขณะฟังธรรมนั้น ไม่ใช่แบบฟังธรรมแล้วละสังโยชน์ไม่ได้เลย ละอกุศลไม่ได้เลยแม้สักนิดด้วยไม่มีกำลังพอแต่นึกเอาเองว่าจะได้ไปปฏิสนธิในโลกุตตรวิปากจิต "
##ข้อความที่ 4
4.แล้วเพื่อนผมตอบว่า
"แม้รู้ว่าละอกุศลไม่ได้ ขณะอานาปาฯ แต่จิตก็รู้ ก็เห็นจิตในจิต ขณะนั้น กายระงับนิ่งในสมาธิ วาจาระงับเพราะไม่พูดขณะสมาธิ อย่างน้อยก็เกือบละสังโยชน์เบื้องต่ำแล้วครับ สักกายฐิทิ วิจิกิจฉา สีลัปพปรามาส กาม พยาบาท 5ประการ"