เสียงเกิดดับ ..............จะยินดียินร้ายทำไม

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านว่าตามคำสอนในพระไตรปิฎกที่ว่าสติปัฏฐาน4ทำให้โพชฌงค์7สมบูรณ์โพชฌงค์7ทำให้วิชชาสมบูรณ์แปลว่าเจริญสติปัฏฐานมรรคจะครบใช่ไหมครับ

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านว่าเป็นไปได้ไหมครับว่าสัมมาสมาธิในมรรคมีองค์8ที่มีองค์ฌาน4ซึ่งจำเป็นขาดไม่ได้เป็นสมาธิที่มีสัมมาสติหรือสติปัฏฐานเป็นฐานเกิดถ้าดูจากที่พระพุทธเจ้าตรัสทุกครั้งทั้งในสมาธิสูตรทั้งที่

เป็นการดับของ จิต เจตสิก7 1.จิตเป็นจิตแต่ละขณะ 2.เจตสิกเป็น สัพพจิตสาธารณะเจตสิก ผัสสะ,มนสิการ,เจตนา,เวทนา,สัญญา,เอกัคคตา อันเป็นการดับของจิตไปแต่ละขณะ โสดาบันขึ้นไปจึงไม่ใช่ดับสนิทเป็นซื่อบื้อ หูต

 ... มีครั้งนึงผมนอนฟังธรรมอยู่ ...  เห็นอาการที่จิต ... วิ่งไปรู้ความคันตามร่างกาย ... ตรงนั้นทีตรงนี้ที ... ดำริว่าดีล่ะ เอาความคันนี้แหล่ะ ... เป็นอารมณ์กรรมฐาน ... คันตรงไหนรู้ตรงนั้น ..

ภิกษุทั้งหลาย !  เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย มีรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์ เป็นที่รื่นรมย์ใจ ยินดีแล้วในรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์ บันเทิงด้วยรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมาร

จิตไม่เกิด ไม่ดับ จิตเที่ยง จิตไม่เป็นทุกข์เพราะ จิตละตัณหาได้ โดดไป นิพพาน

จิตเกิดดับต่อเนื่องกันไปเป็นธรรมชาติรู้ ญานแต่ละญานต่อเนื่องกันเป็นผลจากความเห็นของจิต แต่ละขณะ สังขารุเปกขาญาน- รู้อย่างเป็นกลางดั่งคนขึ้นมาอยู่บนฝีง มองสายน้ำที่เชี่ยวกรากตรงหน้า อนุโลมญาน -จิต

จะสติปัฏฐาน ต้องมีการกำหนด ถ้าไม่มีการ“กำหนดรู้”จะไม่ใช่สติปัฏฐาน อันพูดกันอยู่เกร่อ ทั้งปริยัติ และปฏิบัติ แต่ปริยัตจะไม่เข้าใจ “กำหนด“บอกไม่ได้ ทั้งที่จริงเป็น พื้นฐานวิปัส