มรรคญานเป็นตัวตัด ผลญาน รับผล

จิตเกิดดับต่อเนื่องกันไปเป็นธรรมชาติรู้

ญานแต่ละญานต่อเนื่องกันเป็นผลจากความเห็นของจิต แต่ละขณะ

สังขารุเปกขาญาน- รู้อย่างเป็นกลางดั่งคนขึ้นมาอยู่บนฝีง มองสายน้ำที่เชี่ยวกรากตรงหน้า

อนุโลมญาน -จิตรวมลงเป็นไปเพื่อการเห็นแจ้งในอริยสัจ4 เป็นตัวสรุปในความเห็นของจิตว่ารูปนามต่างเป็นอนัตตา

โคตรภูญาน-จิตข้ามความเป็นปุถุชน จิตดวงต่อไปประจักษ์ในขันธ์5ว่า เกิดขึ้นมาต่างก็ดับไป มีนิพพานเป็นอาราณ์

มัคคญาน -  แต่ละอาการเกิดขึ้นมาแล้วดับไปอย่างรวดเร็ว เบ็ดเสร็จเด็ดขาด หรือโดยอัตโนมัติ ในขณะจิตเดียว
“เหตุเกิดที่ไหน ดับที่นั่น”   เป็นการเสวยนิพพานเป็นครั้งแรก

ผลญาน -รับผลหลังจากถึงสภาวะมัคคญานนั้น