เหมือนโลกของผมมันพังลง

นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ เข้าเรื่องเลย คือผมพึ่งเลิกกับแฟนมาเมื่อไม่นานนี้หลังจากคบกันมา 3ปี ตั้งแต่สมัยเรียนจนผมและเค้าทำงานก็ออกมาอยู่ด้วยกัน ตลอดเวลาที่คบกันมามีทะเลาะบ้างเบาบางรุนแรงบ้าง จนมาเกิดเรื่องรอบแรกครับ ผมกับเค้าทะเลาะกันคือมีคนมาชอบผมเค้าก็รู้แต่ผมไม่สนใจครับคือพยายามไม่สนใจคนๆนี้เลยคนที่มาชอบผมผมพยายามทำให้เค้าสบายใจโดยคำพูดโดยการกระทำ แต่ในช่วงนี้นเป็นช่วงที่ผมทำต้องทำงานกลุ่มแล้วก็มีผญ คนนี้อยู่ในกลุ่มด้วยเป็นธรรมดาครับที่ต้องคุยกัน แต่เรื่องงานนะครับ ตอนนั้นเค้าก็เสียใจมากๆครับที่ผมยังคุย ผมก็พยายามอธิบายทุกอย่างว่าไม่มีอะไร จนเค้าทนไม่ได้แล้วเค้าก็บอกเลิกกับผม ตอนนั้นผมรู้ตัวว่าผมผิดเพราะผมคิดว่าไม่ควรจะไปคุยกับผญ คนนี้คนที่เค้าไม่ชอบไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่ ผมทำทุกอย่างครับที่จะให้เค้ากลับมา แต่ในช่วงเวลานั้นเค้าก็ไปคุยกับอีกคนอยู่ ตอนที่เลิกกับผมไป เค้าบอกว่าคุยกับคนนี้แล้วสบายใจไม่เครียด แต่ทุกครั้งที่ผมพยายามอธิบาย มันเหมือนแก้ตัว แล้วเค้าก็จะเลิกคุยกับผมทันที เลิกกันครั้งแรกร่วมเดือนผมก็ยังตื้อเค้าอยู่ตลอดจนวันนึ่งผมตัดสินใจบอกเค้าไปว่าผมจะไปจริงๆแล้วนะจะไม่ติดต่อแล้ว ผมถือว่าผมพยายามแล้วง้อแล้วซึ่งผมอาจจะผิดในเรื่องนี้จริงๆผมถึงพยายามทั้งร้องเพลงให้ ทำคลิปให้ ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ จนครบเดือนเค้าก็กลับมาครับเค้าโทรมาบอกคิดถึงผม ไม่อยากเสียผมไป คนๆนั่นไม่ให้เกรียรติ ทำให้สิ่งที่เค้าไม่ชอบ เค้าโทรมาพูดแบบนี้ผมยอมรับครับโคตรดีใจเลย น่ำตาก็ไหล ผมรีบไปหาเค้าเลย สุดท้ายเราก็กลับมาครบกันอีกครั้งหวังว่าครั้งนี้จะดีขึ้นและเค้าจะเป็นคนสุดท้าย ครับหลังจากเรื่องนี้ผมกับเค้าก็รักกันดีมาตลอด จนผมทำงานเค้าก็ทำงาน ผมทำงานหนึ่งที่ส่วนใหญ่มีแต่ผญ ในอาชีพนี้ แล้วปัญหาก็เกิดขึ้นอีก เค้ามีปัญหากับรุ่นพี่ผมคนนึง รุ่นพี่คนนี้เค้าดีใากครับ เค้าสอนงานผมตลอดจนผมสามารถปิดงานหลายๆงานเองได้ รุ่นพี่คนนี้เค้ามีแฟนแล้วแล้วเค้าก็รักกับแฟนเค้ามาก เรื่องในที่ทำงานบางเรื่องเค้าก็มาบ่นให้ผมฟัง พูดให้ฟัง ใช่ครับเค้ามาเห็น เค้ก็ถามผมว่าคิดอะไรกับคนนี้ไหมทำไมต้องคุยเรื่องส่วนตัวกันเยอะแยะขนาดนั้น บางที่พี่คนนี้ก็โทรมาทุกครั้งที่โทรมาผมเปิดลำโพงตลอด บางครั้งผมก็ต้องแลกกับการทะเลาะกับใครสักคนเพื่อที่จะได้ไม่ผิดใจกับเค้าเพื่อที่จะให้เค้าสบายใจ บางครั้งผมก็โกหกว่าไม่ได้คุยกับคนที่เค้าไม่ชอบเพื่อทีจะให้เค้าสบายใจ ผมรู้ครับว่ามันผิดและผิดมากมันทำให้เค้าไม่เชื่อใจ สุดท้ายแล้วผมก็ลาออกจากที่ทำงานที่ๆผมท(คิดสั้นมาก)เพื่อตัดปัญหาครับ เพื่อที่จะได้อยู่กับเค้าและเพื่อให้เค้าสบายใจ ตอนช่วงที่ผมไม่มีงานเค้าคอยให้กำลังใจผม แต่ผมช่วยเหลือผม ตอนนั้นผมคิดว่าเค้านี้แหละใช่สำหรับผม เพราะคงผ่านอะไรมากด้วยกันเยอะ ถ้าให้เล่าว่าผ่านอะไรมามั้งกระทู้นี้คงไม่จบ 555 ช่วงที่ผมออกจากงานมา ผมแทบจะไม่มีอะไรเลยครับเงินเก็บน้อยเพราะต้องกันไปจ่ายค่าประกัน เรื่องนี้เค้าก็รู้ ด้วยค่าใช้จ่ายค่าอาหารส่วนใหญ่เดือนนี้เค้าแทบจะออกหมด ผมรู้สึกละอายใจมาก แต่ตั้งแต่คบกันมาถ้าเค้าไม่มีผมก็ให้ เค้าไม่มีเงินใช้ผมก็ให้ ในบางครั้งผมออกมากกว่าด้วยซ้ำผมก็ไม่คิดอะไร บางครั้งผมแทบจะไม่มีเลยผมก็ให้ ผมคิดถึงตรงนี้ผมเลยคิดว่าเดือนเดียวเองคงไม่เป็นไร(ในใจลึกๆผมเครียดมาก)แต่ผมคิดนะครับว่าถ้าหางานได้แล้วผมคืนเค้าแน่ๆ แต่ก็ไม่ทันครับ เค้ามาบอกเลิกผม ยอมรับครับตลอดเดือนที่ผ่านมาทะเลาะกันแรงมาก ผมเป็นคนที่พูดแรงในบางครั้ง บางคำเป็นแฟนกันไม่ควรได้ยินอะไรแบบนี้ ใช่ครับผมผิดในหลายๆเรื่อง แต่สิ่งที่ผมไม่เคยคืดมันเกิดขึ้นอีกแล้ว มีคนๆนึงเข้ามาให้ชีวิตเค้าอีกแล้ว เค้าคุยกับคนๆนี้มาจะเดือนนึง แต่ผมไม่รู้ เพราะผมไม่เคยเช็ค เฟส ไลน์ แม้กระทั้งโทรศัพท์ เหมือนดีแต่ไม่ดีเลย เพราะความเชื่อใจล้วนๆ คนๆนี้เข้าคุยกับเค้าเล่นเกมส์กับเค้าทำให้เค้ามีความสุข แต่ผมกับไปเล่นเกมส์กับเพื่อนผม555 เหมือนไม่มีเวลาให้เค้าเลย นั่นแหละครับคงเป็นเหตุผมหนึ่งด้วย แต่คนนั้นเค้าก็ยอมรับนะครับว่าเค้าชอบแฟนผมตอนนั้น แฟนเก่าผมรู้ว่าเค้าชอบ แต่ก็ยังคุยกันมาตลอดในตอนที่เค้าก็เป็นแฟนผมอยู่ ยอมรับครับความทรมานมันกลับมาเหมือนครั้งแรกที่เค้าเคยทำ ปวดใจมาก แต่ผมคิดว่าเป็นเพราะผมเอง สิ่งที่ผมทำมันแย่จริงๆแหละ เค้าเลยเลิกกับผม เค้าเลิกกับผมในตอนที่ผมแทบจะไม่เหลืออะไรเลย มันแย่ครับ ตามสไตล์ผมก็ง้อเค้าเหมือนเดิมครั้งนี้ก็เหมือนกันครับ ผมก็ทำให้สิ่งที่ผมไม่เคยทำเพื่อหวังจะให้เค้าคิดถึงสิ่งๆที่ทำด้วยกันมา แล้วเข้าใจกันกลับมาคบกันเหมือนเดิม แต่เหมือนครั้งนี้มันไม่มีวี่แววว่าจะกลับมาได้ โดนเพื่อนโดนพี่ด่ามาเยอะ ว่าถ้ากลับมาก็เป็นเหมือนเดิมอีก แต่คงเป็นเพราะตัวผมเอง รักเค้าเป็นห่วงเค้า มันวนกลับไปคิดถึงวันเก่าๆ เค้าป่วยผมกลับมาจากต่างจังหวัดขับรถ8ชม.กลับมาพาเค้าไปหาหมอต่อ วันที่ผมไม่สบายเค้าก็ดูแลผม วันที่เค้าโดนคนอื่นดูถูกในเรื่องการแต่งตัวว่าไม่คู่ควร ผมก็จับมือเค้าแน่น ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เพราะผมรู้สึกโชคดีที่มีเค้าเป็นแฟน และภูมิใจ ก็หวังว่าตอนนั้นเค้าจะคิดเหมือนกัน แต่พอเค้าไปเหมือนโลกของผมพังหมดเลย ความรู้สึกมันแย่ไปหมด ไปที่ไหนก็เห็นแต่ภาพเดิมๆ เพราะทุกที่มันมีแต่เค้าจริงๆ เค้าคือความสุขนะไม่ว่าจะยังไง ถึงบางเรื่องมันอาจจะไม่ถูกก็ตาม กระทู้นี้ก็ประมาณนี้แหละครับ ด่าได้นะครับในบางเรื่องแต่อย่าแรง ยังไงชีวิตผมก็ต้องเดินต่อไป ผมถือว่าผมพยายามเต็มที่แล้ว ขอบคุณนะครับทุกคนที่อ่านมาจนจบหรือไม่จบก็เถอะ 555