เคยเป็นไหม เหนื่อยและท้อ จนเราร้องไห้ออกมาแบบไม่รู้ตัว

ขอระบายหน่อยน้ะค้ะ ไม่ไหวแล้วจริงๆ เราเหนื่อยและท้อมาก อยากร้องไห้ แต่ร้องไม่ได้ ได้แต่เก็บแล้วปล่อยให้มันย้อนไหลลง อก กลับไป เพราะเราจะอ่อนแอต่อหน้าสามี แล้วลูกๆไม่ได้ เพราะเราเป็นเสาหลักของครอบครัว

มีหลายๆครั้งที่ชีวิตคิดว่าท้อแท้ อ่อนแอ มีปัญหา หมดหวัง อยากที่จะโทรหาพ่อ แม่ แต่ไม่อยากแสดงความอ่อนแอ ไม่ไอยากให้เค้ารู้ว่าเรากำลังร้องไห้ ชีวิตที่ต้องดิ้นรน ต้องทน อยู่ในเมืองหลวง มีหลายๆครั้งที่เรา

เหนื่อย เบื่อ อยากระบายกับใครสักคน กะจะไม่อ่อนแอแต่ก้อทำไมได้ เมื่อไรชีวิตเราสามคนแม่ลูกจะผ่านมันไปสักที จะอ่อนแอร้องไห้ให้ลูกเห็นก้อไม่ได้ คำว่า"ครอบครัว"เมื่อไรมันจะมีความสุข มันเป็นเพราะเ

พอดีผมเหนื่อย​และท้อมากทำให้ผมร้องไห้มันออกมา​แต่​ทำไมมีแต่​คนมอง​ผมอ่อนแอจะไปดูแลใครได้ผมอ่อนแอจริงไหมครับ​ผมแค่รู้สึก​ว่าตัวเอง​เหนื่อย​แค่ร้องไห้แทนคำพูดแค่​นั้นเอง

ช่วงนี้ เราเป็นอะไรไม่รู้ :บางวันก็ดิ่ง บางวันก็สนุก บางวันก็นิ่ง บางวันก็เบลอ งงกับตัวเองเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เหนื่อย ท้อ ไม่ได้มีความสุขเหมือนที่เคยเป็น ถ้าวันนี้มีความสุข แล้วจุ่ๆๆ มันมีอะ

วันนี้เป็นอีกวันที่ใจมันอ่อนแรงหน่อย ๆ เหมือนพลังในตัวค่อย ๆ หมดไปโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ยังอยากเขียนอะไรเล็ก ๆ ไว้ให้ตัวเอง… เพื่อเตือนว่า ถึงเราจะเหนื่อยแค่ไหน เราก็ยังอยู่ตรงนี้นะ ยังหายใจ ยังมีเ

สวัสดีค่ะ เราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ต้องเลี้ยงลูกเองคนเดียว 24 ชั่วโมง เมื่อก่อนเราทั้งทำงานประจำจังหวัดใกล้เคียง ขับรถไป-กลับ และเลี้ยงลูกเองด้วย จากนั้นเมื่อ 3 ปีก่อน เราเจอผู้ชายคนหนึ่ง เค้าเป็นผู้ใ

คือเราท้อ เหนื่อย ตั้งแต่ ปวช 1  แต่คิดว่าแม่เสียเงินมาเยอะแล้ว สงสารแม่ แต่สังคมภายในห้องมันแย่มากเลย เราเป็นคนที่ ตลกๆ แต่ข้างในอ่อนแอมากๆ เพื่อนชอบทำเหมือนว่าจะทำอะไรกับเราก็ได้ เห็นเราเป็นตัว

ขอบคุณทุกคนที่ตอบกระทู้ ที่หนูตั้งขึ้นมา แต่ตอนนี้หนูเหนื่อยมาก หนูรู้สึกว่าหนูไม่อยากอยู่อีกต่อไปแล้ว หนูคิดว่าที่บ้าน คือเซฟโซนที่ดีที่สุด แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ บางคนอาจจะเห็นกระทู้ก่อนหน้านี้ หนูอย