ขอบคุณ

ขอบคุณทุกคนที่ตอบกระทู้ ที่หนูตั้งขึ้นมา แต่ตอนนี้หนูเหนื่อยมาก หนูรู้สึกว่าหนูไม่อยากอยู่อีกต่อไปแล้ว หนูคิดว่าที่บ้าน คือเซฟโซนที่ดีที่สุด แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ บางคนอาจจะเห็นกระทู้ก่อนหน้านี้ หนูอยากจะบอกว่า ถ้าพ่อหมูไม่เป็นมะเร็ง หนูก็คงจะไม่กลับบ้าน วันเกิดที่ผ่านมา แม่หนูก็ไม่ได้อวยพรหนู สักนิด เขาอวยพรน้องสาวหนู เพราะว่าน้องสาวหนูเขาให้เงินแม่ หนูหาเงินให้เขาได้ไม่มากพอ แต่หนูก็คิดว่าหนูไม่ได้คิดอะไรมากมาย แต่เรื่องราวในชีวิตต่างๆมันทำให้หนูรู้ตัวแล้วว่าแม่หนูเขาคิดลบกับหนูมาก หนูเข้าใจทุกคนที่อาจจะ comment ว่าความคิดที่ทำจากฆ่าตัวตายมันเป็นสิ่งที่ไร้สาระ แต่ในขณะที่หนูกำลังพิมพ์ข้อความอยู่หนูก็นั่งร้องไห้อยู่เหมือนกัน หนูไม่สามารถพูดคุยกับใครได้เลยเพราะหนูไม่ไหวใจใครทั้งนั้น หนูพยายามแล้วที่จะใช้ชีวิต ให้อยู่ในความเป็นจริง ไม่ต้องไปคิดกับใครให้มากมาย แต่สุดท้ายหนูก็ทำไม่ได้ หนูเหนื่อย หนูท้อ หนูอยากมีเงินให้แม่เยอะๆ แต่หนูทำไม่ได้ หนูมีให้แค่นี้ แต่แม่บอกว่ามันไม่เพราะ หนูก็ไม่รู้จะทำยังไง หนูพยายามแล้ว พยายามทุกอย่าง ทำทุกทางที่จะหาเงินมาได้ หนูทำได้แค่นี้จริงๆในตอนนี้ 😭😭😭😭