ผมเขียนครั้งแรกอาจจะงงหน่อยนะคับต้องขอโทษด้วยคับ
เริ่มเรื่องเลยนะคับ วันที่03มีนาคม2569แฟนผมอยากให้ผมไปรับ
ผมตอบตกลงไปและผมบอกว่าขอไปรับพี่สาวก่อนนะเขาเลยตอบ อืม
หลังจากนั้นตอนเย็น
เขาได้ทำกับข้าวและผมได้ต้มมาม่าเขาถามผมทำไมไม่กินผมบอกไม่เขาบอกเออดีด้วยผมที่อารมณ์โกรธและงอนเขาที่เขาพูดแบบนั้นที่งอนคือ เขาบอกไม่ได้รู้สึกไร ผมคิดว่าไม่ได้รู้สึกกับผม แต่เขามาอธิบายตอนหลังว่าไม่ได้รู้สึกที่ว่าคืองอน
ผมเข้าใจผิดไป
ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ไปนอนห้องเดียวกับเทอเลยและไม่ได้คุยกันตั้งแต่วันนั้น มาถึงวันที่9ผมกลับ ตจว แต่ไม่ได้ชวนเขาไปด้วย
และวันที่10ผมได้ไปดูหนังกับผู้หญิงที่พึ่งรู้จักกันมาแค่3วันผมก็พาเขาไปบ้านแค่ไปนั่งรถเล่นนะคับไม่ได้ทำอะไรเกินเลยวันที่11ผมมาถึง กทม หลานสาวเอาเรื่องนี้ไปบอกแฟนผม หลังจากนั้นคืนวันนั้นเทอกลับบ้านดึก และมีผู้ชานมาส่งเทอ ผมบังเอญเห็นพอดีวินาทีนั้นผมใจสั่นตัวสั่นไปเลยคับ (ผมขอบอกก่อนนะคับหลังกลับมา กทม ผมยังคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่แค่ไม่กี่วันก่อนถึงวันที่15มีนาผมถามเขาเคยอยู่แถวไหนที่นี่เขาก็บอกแถวที่ผมเคยอยู่ผมเลยบอกไปบางทีเราอาจจะเคยเจอกันนะผมเลยถามเทออยู่ตรงไหนผมเลยเอ๊ะใจเพราะเหมือนกับที่ผมอยู่ผมเลยขอให้เขาส่งรูปสระว่ายน้ำมาเป๊ะเลยที่ผมอยู่เขาเลยบอกน้องที่ทำงานด้วยเขาพามานอนนี่เพราะแฟนไม่อยู่ผมเลยถามเขาว่าน้องคนนั้นชื่ออะไรเขาบอกชื่อแฟนผมมาโปะเชะเลยผมอึ้งไปเลยเพราะเขาทั้งคู่สนิทกันมากและผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าแฟนเอาเพื่อนมานอนจนผมมารู้จากเขาและเขาพูดถุงแฟนผมเป็นที่น่ารักมีคนเอ็นดูมาก
แต่ทุกครั้งที่แฟนผมกลับมาจากทำงานมาเล่าให้ผมฟังถึงเรื่องที่ทำงานว่าเทอไม่ค่อยโอเครอึดอัดไม่ค่อยดีมีแต่ปัญหาผมก็เลยงงไปเลยหลักจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยต่อนะครับ)
ปัจจุบันวันที่13-14 ผมก็นอนก็คิดๆดูว่าจริงตัวเองต้องการอะไรต้องการใครรักใครจริงๆพอมาคิดดูก็รู้สึกผิดนะคับผมเลยไปง้อแฟนในวันที่15มีนาคมง้อจนถึงวันที่24ตลอดช่วงเวลาที่ง้อเขาบอกผมเสมอว่าจะไปวันนี้ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้วแต่ตลอดเวลาที่ง้อผมทุ่มเทและง้อเต็มที่ผมก็ยังสามารถกอดจับตัวได้หอมจุ๊บได้นะคับผมก็เลย งง ว่าทำไมถึงยังไป เย็นวันที่24เทอเก็บของเตรียมไว้แล้วผมเห็นแล้วใจไม่ค่อยดีเลยผมเลยบอกเทอไปว่าผู้หญิงที่เราคุยคือคนสนิทเทอที่ทำงานเก่าผมบอกว่าที่บอกไปเพราะไม่อยากโกหกและเทอก็ร้องไห้ผมก็พยามโอ๋เขาเขาผลักผมอแกและบอกว่ากูเกลียดผมฟิวส์ขาดและได้โยนมือถือเทอเพราะเทอเรียกโบ๊ทผมไม่อยากให้เขาไปผมทำมือถือเทอพังเทอร้องไห้ทำไมต้องทำของกันด้วยอุส่าเก็บเงินซื้อแท้ๆและผมก็ได้พูดกับเทอว่าอย่าคิดนะว่าผู้ชายที่ทำงานเราจะไม่กล้าทำอะไรมันเราสามารถx่ามันได้เลยนะแฟนก็บอกจะไปทำเขาทำไมเขามีแฟนอยู่แล้วและผมก็พูดวิเคราะห์อาการเทอเพราะผมมองเทอไม่ค่อยออกผมพูดว่าร้องไห้แพนิคตัวสั่นซึมเศร้าและเทอก็เลยให้เพื่อนมารับผมเก็บของไปก่อนเทอไปเทอบอกว่ามือถือละผมบอกหายกันกับครั้งที่แล้งที่เทอเคยทำร้ายร่างกายเรา (ผมต้องย้อนความก่อนนะครับมีครั้งนึงเทอเคยไปจากผมแล้วว1เดือนเพราะผมจับได้ว่าเทอคุยกับคนอื่นวันนั้นผมบอกว่าถ้าคุยกับคนอื่นก็ไปจากเราเลยเขาก็ไปคืนนั้นหล้งจากน้นผมไปตามหาเขาช่วงเช้าไปง้อเขาทั้งที่เขาผิดผมง้อเขามา1เดือนแต่เขาไม่เคยขอโทษผมเลยเรื่องง้อและทำร้ายร่างกายผมเกิดเพราะว่าวั้นผมพาเขาขับรถและง้อแต่ไม่เป็นผลผมเลยอุ้มเทอขึ้นห้องจะปล้ำเทอเพราะว่าผมคิดตอนนั้นมีsexกันอาจทำให้เทอดีขึ้นแต่ไม่เลยเทอตบเทอถีบเทอตีผมแต่วันนั้นผมหยุดไว้ก่อนคับเพราะรู้ว่ามันไม่ดีผมก็กอดเขาเขาก็ถีบก็ตีและร้องไห้ด้วยสุดท้ายผมเลยยอมปล่อยไปและผมก็ง้อเรื่อยๆจนเขากลับมาครับ)
ปัจจุบัน หลักจากเทอไปเช้าวันต่อมาผมได้ทักไปบอกจะชดใช้ให้นะมือถือ และ ผมก็ได้ชดใช้เทอเต็มจำนวนเรียบร้อยแล้วคับ ผมก็ได้ง้อเทอทางแชทแต่ก็ไม่รู้ว่าเทออยู่ไหนแต่ที่ทำงานเทอก็อยู่ที่เดิมใกล้บ้านผมไม่กล้าไปเจอเขาเขาคงกลัวผมอยู่ผมก็ง้อเขาก็บอกมันสายแล้วประมาณนี้ ล่าสุดวันที่4เมษา ผมทักไป ผมอยากมีเทออยู่ในชีวิตนะ
เข้าใจและสำนึกทุกอย่างแล้ว กลับมาเริ่มใหม่กันได้มั้ย
เขาอ่านนะคับแต่ไม่ตอบผม ผมพิมพ์ไปเย็นวันนั้นเขาลงสตอรี่เห็นมือผู้ชายใส่เพลงหวานมีแก้วไอติมคู่กัน หลังจากนั้นผมก็ไม่ทักเทออีกเลย จนวันนี้08เมษาครับ ผมก็ยังไม่ทักนะคับ
ผมก็ยังอยากให้เขากลับมานะคับไม่รู้มีวิธีมั้ยผมรู้แล้วว่าผมรักเขามากแค่ไหนก็ตอนที่เขาไม่อยู่นี่แหละคับผมพร้อมที่จะให้อภัยเขาคับผมไม่รู้ว่าเขาจะกลับมามั้ยเพราะตอนนี้มีคนให้มากกว่าที่ผมเคยให้เขาแต่เขาก็มาดูสตอรี่ผมอยู่นะคับ
เรื่องที่ผมจะให้อภัยคือผมไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นและเป็นสิ่งที่ทำให้คุณค่าของเทอลดลงคับแต่ผมก็ยังให้อภัยเขาเพราะอะไรไม่รู้คับทั้งที่ผมสามารถไปมีคนใหม่ได้เพราะชีวิตผมก็ไม่ได้ห่วยแตกขนาดนั้นคับผมก็มีบ้านอยู่มีรถขับโปรไฟล์ก็ไม่ได้แย่เลยแต่ผมก็ยังเลือกเขาคับยังอยากที่จะมีเขาอยากอยู่กับเขาไม่รู้เพราะอะไรคับถ้าเขากลับมาผมจะใส่ใจเขามากกว่านี้จะไม่เก่งแค่เรื่องทำงานอย่างเดียวคับเพราะผมเป็นคนทำงานเก่งมากแต่เอาใจแฟนไม่เก่งเลยผมอยากให้เขากลับมาไม่รู้มีวิธีมั้ยถ้ามีโอกาสผมจะดูแลเขาให้ดีไม่ทำตัวเหมือนเดิมคับจะใส่ใจเขาให้มากๆให้เหมือนกลัวจะเสียเขาไปเขาไปรอบนี้ผมก็ได้เรียนรู้หลายอย่างเลยคับผมวิ่งตามเขาแล้วแต่ไม่มีไรดีขึ้นตอนนี้ผมหยุดตามเขาแล้วคับผมอยากหาวิธีที่พาเขากลับมาแบบที่ได้ผลคับผมรักเขามากจริงๆ (เขาเป็นแฟนคนแรกของผมเลยคับ) ตอนนี้เขาเดินผิดทางอยู่ผมก็ไม่รู้จะบอกเขาจะเตือนเขายังไงดี ผมแค่อยากให้เขารอผมอีกหน่อยได้มั้ยผมะยามทำมันอยู่ที่ผมมุ่งงานเพราะอยากให้เขาสบายอยากให้เขาไม่ต้องไปทำงานในสักวันนึงแค่อยากทำแบบนั้นให้ได้คับเขาบอกอยากแต่งงานอยากใส่ชุดสวยๆผมก็พยามทำมันอยู่เทอช่วยรอผมไม่ได้หรอ😕ผมมัวแต่ทำงานจนทำให้หน้าที่เป็นแฟนที่ดีมันลดลงคงเป็นเพราะผมอ่อนแอด้วยมั้งเลยทำหน้าที่ทั้งสองอย่างนี้ให้ดีทั้งคู่ไม่ได้ถ้าเขากลับมาผมต้องเข้มแข็งเพื่อทำหน้าที่ทั้งคู่ให้ดีเท่าเทียมกันเรื่องานผมเต็มที่แต่เรื่องใส่ใจแฟนผมด้อยมากถ้าเทอกลับมาผมจะทำให้มันดีที่สุดและไม่มีทางปล่อยเป็นเหมือนเดิมแล้วเพราะรู้ว่าเรารักเขาขนาดนี้อยากมีเขามากขนาดนี้คงทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้แล้วเพราะกลัวจะเสียเขาไปส่วนเรื่องที่ผมคุยกับคนอื่นตอนั้นอยากเลิกเพราะอารมณ์ชั่ววูบของตัวเองพอมีสติถึงเข้าใจคับที่คิดแบบนั้นคือเลิกงานเหนื่อยแฟนมางอนเลยทะเลาะกันแต่เพราะสผมอ่อนแอเองผมพึ่งได้เข้าใจก็วันนี้ ต่อให้เราจะเหนื่อยแค่ไหนกลับบ้านมาเจอแฟนจะต้องยิ้มให้ได้แฟนงอนในวันที่เราเหนื่อยจะต้องง้อด้วยความใส่ใจ ต่อให้เราจะเจออะไรมาได้ดีทั้งวันหัวหน้าด่าลูกค้าด่า กลับบ้านมาเราก็ต้องยิ้มให้ได้ ผมเพิ่งเข้าใจคับ เพราะผู้ชาย อ่อนแอไม่ได้ ร้องไห้ไม่ได้ ท้อไม่ได้ เหนื่อยไม่ได้ เพราะถ้าเราท้อคนรักจะอยู่ยังไง เราเป็นหัวหน้าครอบครัวที่มีความเป็นผู้นำเราต้องแข็งแกร่งอยู่ตลอดจะอ่อนแอไม่ได้ จากนี้ผมจะไม่อ่อนแออีกเพราะถ้าอ่อนแอจะทำให้เสียคนที่เรารักไป
ข้อความอยากฝากถึงเทอนะ กลับมาให้เราดูแลเทอให้ดีกว่าเดิมอีกครั้งนะ☺️
เรื่องเกิดจากคำว่า “อืม”
เริ่มเรื่องเลยนะคับ วันที่03มีนาคม2569แฟนผมอยากให้ผมไปรับ
ผมตอบตกลงไปและผมบอกว่าขอไปรับพี่สาวก่อนนะเขาเลยตอบ อืม
หลังจากนั้นตอนเย็น
เขาได้ทำกับข้าวและผมได้ต้มมาม่าเขาถามผมทำไมไม่กินผมบอกไม่เขาบอกเออดีด้วยผมที่อารมณ์โกรธและงอนเขาที่เขาพูดแบบนั้นที่งอนคือ เขาบอกไม่ได้รู้สึกไร ผมคิดว่าไม่ได้รู้สึกกับผม แต่เขามาอธิบายตอนหลังว่าไม่ได้รู้สึกที่ว่าคืองอน
ผมเข้าใจผิดไป
ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ไปนอนห้องเดียวกับเทอเลยและไม่ได้คุยกันตั้งแต่วันนั้น มาถึงวันที่9ผมกลับ ตจว แต่ไม่ได้ชวนเขาไปด้วย
และวันที่10ผมได้ไปดูหนังกับผู้หญิงที่พึ่งรู้จักกันมาแค่3วันผมก็พาเขาไปบ้านแค่ไปนั่งรถเล่นนะคับไม่ได้ทำอะไรเกินเลยวันที่11ผมมาถึง กทม หลานสาวเอาเรื่องนี้ไปบอกแฟนผม หลังจากนั้นคืนวันนั้นเทอกลับบ้านดึก และมีผู้ชานมาส่งเทอ ผมบังเอญเห็นพอดีวินาทีนั้นผมใจสั่นตัวสั่นไปเลยคับ (ผมขอบอกก่อนนะคับหลังกลับมา กทม ผมยังคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่แค่ไม่กี่วันก่อนถึงวันที่15มีนาผมถามเขาเคยอยู่แถวไหนที่นี่เขาก็บอกแถวที่ผมเคยอยู่ผมเลยบอกไปบางทีเราอาจจะเคยเจอกันนะผมเลยถามเทออยู่ตรงไหนผมเลยเอ๊ะใจเพราะเหมือนกับที่ผมอยู่ผมเลยขอให้เขาส่งรูปสระว่ายน้ำมาเป๊ะเลยที่ผมอยู่เขาเลยบอกน้องที่ทำงานด้วยเขาพามานอนนี่เพราะแฟนไม่อยู่ผมเลยถามเขาว่าน้องคนนั้นชื่ออะไรเขาบอกชื่อแฟนผมมาโปะเชะเลยผมอึ้งไปเลยเพราะเขาทั้งคู่สนิทกันมากและผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าแฟนเอาเพื่อนมานอนจนผมมารู้จากเขาและเขาพูดถุงแฟนผมเป็นที่น่ารักมีคนเอ็นดูมาก
แต่ทุกครั้งที่แฟนผมกลับมาจากทำงานมาเล่าให้ผมฟังถึงเรื่องที่ทำงานว่าเทอไม่ค่อยโอเครอึดอัดไม่ค่อยดีมีแต่ปัญหาผมก็เลยงงไปเลยหลักจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยต่อนะครับ)
ปัจจุบันวันที่13-14 ผมก็นอนก็คิดๆดูว่าจริงตัวเองต้องการอะไรต้องการใครรักใครจริงๆพอมาคิดดูก็รู้สึกผิดนะคับผมเลยไปง้อแฟนในวันที่15มีนาคมง้อจนถึงวันที่24ตลอดช่วงเวลาที่ง้อเขาบอกผมเสมอว่าจะไปวันนี้ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้วแต่ตลอดเวลาที่ง้อผมทุ่มเทและง้อเต็มที่ผมก็ยังสามารถกอดจับตัวได้หอมจุ๊บได้นะคับผมก็เลย งง ว่าทำไมถึงยังไป เย็นวันที่24เทอเก็บของเตรียมไว้แล้วผมเห็นแล้วใจไม่ค่อยดีเลยผมเลยบอกเทอไปว่าผู้หญิงที่เราคุยคือคนสนิทเทอที่ทำงานเก่าผมบอกว่าที่บอกไปเพราะไม่อยากโกหกและเทอก็ร้องไห้ผมก็พยามโอ๋เขาเขาผลักผมอแกและบอกว่ากูเกลียดผมฟิวส์ขาดและได้โยนมือถือเทอเพราะเทอเรียกโบ๊ทผมไม่อยากให้เขาไปผมทำมือถือเทอพังเทอร้องไห้ทำไมต้องทำของกันด้วยอุส่าเก็บเงินซื้อแท้ๆและผมก็ได้พูดกับเทอว่าอย่าคิดนะว่าผู้ชายที่ทำงานเราจะไม่กล้าทำอะไรมันเราสามารถx่ามันได้เลยนะแฟนก็บอกจะไปทำเขาทำไมเขามีแฟนอยู่แล้วและผมก็พูดวิเคราะห์อาการเทอเพราะผมมองเทอไม่ค่อยออกผมพูดว่าร้องไห้แพนิคตัวสั่นซึมเศร้าและเทอก็เลยให้เพื่อนมารับผมเก็บของไปก่อนเทอไปเทอบอกว่ามือถือละผมบอกหายกันกับครั้งที่แล้งที่เทอเคยทำร้ายร่างกายเรา (ผมต้องย้อนความก่อนนะครับมีครั้งนึงเทอเคยไปจากผมแล้วว1เดือนเพราะผมจับได้ว่าเทอคุยกับคนอื่นวันนั้นผมบอกว่าถ้าคุยกับคนอื่นก็ไปจากเราเลยเขาก็ไปคืนนั้นหล้งจากน้นผมไปตามหาเขาช่วงเช้าไปง้อเขาทั้งที่เขาผิดผมง้อเขามา1เดือนแต่เขาไม่เคยขอโทษผมเลยเรื่องง้อและทำร้ายร่างกายผมเกิดเพราะว่าวั้นผมพาเขาขับรถและง้อแต่ไม่เป็นผลผมเลยอุ้มเทอขึ้นห้องจะปล้ำเทอเพราะว่าผมคิดตอนนั้นมีsexกันอาจทำให้เทอดีขึ้นแต่ไม่เลยเทอตบเทอถีบเทอตีผมแต่วันนั้นผมหยุดไว้ก่อนคับเพราะรู้ว่ามันไม่ดีผมก็กอดเขาเขาก็ถีบก็ตีและร้องไห้ด้วยสุดท้ายผมเลยยอมปล่อยไปและผมก็ง้อเรื่อยๆจนเขากลับมาครับ)
ปัจจุบัน หลักจากเทอไปเช้าวันต่อมาผมได้ทักไปบอกจะชดใช้ให้นะมือถือ และ ผมก็ได้ชดใช้เทอเต็มจำนวนเรียบร้อยแล้วคับ ผมก็ได้ง้อเทอทางแชทแต่ก็ไม่รู้ว่าเทออยู่ไหนแต่ที่ทำงานเทอก็อยู่ที่เดิมใกล้บ้านผมไม่กล้าไปเจอเขาเขาคงกลัวผมอยู่ผมก็ง้อเขาก็บอกมันสายแล้วประมาณนี้ ล่าสุดวันที่4เมษา ผมทักไป ผมอยากมีเทออยู่ในชีวิตนะ
เข้าใจและสำนึกทุกอย่างแล้ว กลับมาเริ่มใหม่กันได้มั้ย
เขาอ่านนะคับแต่ไม่ตอบผม ผมพิมพ์ไปเย็นวันนั้นเขาลงสตอรี่เห็นมือผู้ชายใส่เพลงหวานมีแก้วไอติมคู่กัน หลังจากนั้นผมก็ไม่ทักเทออีกเลย จนวันนี้08เมษาครับ ผมก็ยังไม่ทักนะคับ
ผมก็ยังอยากให้เขากลับมานะคับไม่รู้มีวิธีมั้ยผมรู้แล้วว่าผมรักเขามากแค่ไหนก็ตอนที่เขาไม่อยู่นี่แหละคับผมพร้อมที่จะให้อภัยเขาคับผมไม่รู้ว่าเขาจะกลับมามั้ยเพราะตอนนี้มีคนให้มากกว่าที่ผมเคยให้เขาแต่เขาก็มาดูสตอรี่ผมอยู่นะคับ
เรื่องที่ผมจะให้อภัยคือผมไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นและเป็นสิ่งที่ทำให้คุณค่าของเทอลดลงคับแต่ผมก็ยังให้อภัยเขาเพราะอะไรไม่รู้คับทั้งที่ผมสามารถไปมีคนใหม่ได้เพราะชีวิตผมก็ไม่ได้ห่วยแตกขนาดนั้นคับผมก็มีบ้านอยู่มีรถขับโปรไฟล์ก็ไม่ได้แย่เลยแต่ผมก็ยังเลือกเขาคับยังอยากที่จะมีเขาอยากอยู่กับเขาไม่รู้เพราะอะไรคับถ้าเขากลับมาผมจะใส่ใจเขามากกว่านี้จะไม่เก่งแค่เรื่องทำงานอย่างเดียวคับเพราะผมเป็นคนทำงานเก่งมากแต่เอาใจแฟนไม่เก่งเลยผมอยากให้เขากลับมาไม่รู้มีวิธีมั้ยถ้ามีโอกาสผมจะดูแลเขาให้ดีไม่ทำตัวเหมือนเดิมคับจะใส่ใจเขาให้มากๆให้เหมือนกลัวจะเสียเขาไปเขาไปรอบนี้ผมก็ได้เรียนรู้หลายอย่างเลยคับผมวิ่งตามเขาแล้วแต่ไม่มีไรดีขึ้นตอนนี้ผมหยุดตามเขาแล้วคับผมอยากหาวิธีที่พาเขากลับมาแบบที่ได้ผลคับผมรักเขามากจริงๆ (เขาเป็นแฟนคนแรกของผมเลยคับ) ตอนนี้เขาเดินผิดทางอยู่ผมก็ไม่รู้จะบอกเขาจะเตือนเขายังไงดี ผมแค่อยากให้เขารอผมอีกหน่อยได้มั้ยผมะยามทำมันอยู่ที่ผมมุ่งงานเพราะอยากให้เขาสบายอยากให้เขาไม่ต้องไปทำงานในสักวันนึงแค่อยากทำแบบนั้นให้ได้คับเขาบอกอยากแต่งงานอยากใส่ชุดสวยๆผมก็พยามทำมันอยู่เทอช่วยรอผมไม่ได้หรอ😕ผมมัวแต่ทำงานจนทำให้หน้าที่เป็นแฟนที่ดีมันลดลงคงเป็นเพราะผมอ่อนแอด้วยมั้งเลยทำหน้าที่ทั้งสองอย่างนี้ให้ดีทั้งคู่ไม่ได้ถ้าเขากลับมาผมต้องเข้มแข็งเพื่อทำหน้าที่ทั้งคู่ให้ดีเท่าเทียมกันเรื่องานผมเต็มที่แต่เรื่องใส่ใจแฟนผมด้อยมากถ้าเทอกลับมาผมจะทำให้มันดีที่สุดและไม่มีทางปล่อยเป็นเหมือนเดิมแล้วเพราะรู้ว่าเรารักเขาขนาดนี้อยากมีเขามากขนาดนี้คงทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้แล้วเพราะกลัวจะเสียเขาไปส่วนเรื่องที่ผมคุยกับคนอื่นตอนั้นอยากเลิกเพราะอารมณ์ชั่ววูบของตัวเองพอมีสติถึงเข้าใจคับที่คิดแบบนั้นคือเลิกงานเหนื่อยแฟนมางอนเลยทะเลาะกันแต่เพราะสผมอ่อนแอเองผมพึ่งได้เข้าใจก็วันนี้ ต่อให้เราจะเหนื่อยแค่ไหนกลับบ้านมาเจอแฟนจะต้องยิ้มให้ได้แฟนงอนในวันที่เราเหนื่อยจะต้องง้อด้วยความใส่ใจ ต่อให้เราจะเจออะไรมาได้ดีทั้งวันหัวหน้าด่าลูกค้าด่า กลับบ้านมาเราก็ต้องยิ้มให้ได้ ผมเพิ่งเข้าใจคับ เพราะผู้ชาย อ่อนแอไม่ได้ ร้องไห้ไม่ได้ ท้อไม่ได้ เหนื่อยไม่ได้ เพราะถ้าเราท้อคนรักจะอยู่ยังไง เราเป็นหัวหน้าครอบครัวที่มีความเป็นผู้นำเราต้องแข็งแกร่งอยู่ตลอดจะอ่อนแอไม่ได้ จากนี้ผมจะไม่อ่อนแออีกเพราะถ้าอ่อนแอจะทำให้เสียคนที่เรารักไป
ข้อความอยากฝากถึงเทอนะ กลับมาให้เราดูแลเทอให้ดีกว่าเดิมอีกครั้งนะ☺️