สงสัยตัวเองค่ะ เราเป็นอะไรกันแน่?

คือเราเริ่มสงสัยตัวเองค่ะ ไม่รู้ว่าตัวเองคิดมากไปเองรึกล่าว คือเริ่มเป็นตั้งแต่ปีที่แล้วค่ะ รู้สึกว่าตัวเองเริ่มสร้างเกราะขึ้นมากันตัวเองออกจากสังคม แบบว่าเริ่มเบื่อเรื่องต่างๆค่ะ เบื่อการคุยกับคน เบื่อที่ๆคนเยอะ หรือบางทีก็เกิดอาการเบื่อบ้านตัวเองค่ะ ไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากเรียน ไม่อยากทำอะไร อยากนอนฟังเพลงอยู่เฉยๆ แล้วเวลาเดินไปไหนมาไหนเราจะชอบเดินคนเดียวค่ะ จะเดินตามหลังเพื่อนในกลุ่ม แล้วถ้าเรามีหูฟังใครก็จะไม่สามารถคุยกับเราได้ค่ะ เหมือนเราหลุดไปอีกโลก จนเพื่อนบอกว่าเราติดต่อยานแม่ได้ แต่เราก็ไม่ค่อยได้คิดอะไรค่ะจนอาการเราเริ่มหนักขึ้นๆ คือคิดอะไรทำอะไรจะไม่บอกคนอื่นค่ะ จากคนที่เอาแต่ใจไม่ได้อะไรคือหน้างอ เราก็เปลี่ยนไปนิ่งค่ะ พี่สาวเคยพาไปกินข้าวกับเพื่อนแต่ไม่มีใครคุยกับเราได้ค่ะ ตีหน้าเดียวอัตโนมัติ ไปกัน5-6คนมีพี่เราคนเดียวที่คุยกับเราได้คนอื่นที่ชวนเราคุยเราจะไม่ค่อยตอบค่ะ ไม่ใช่ไม่อยากคุยแต่คือร่างกายมันไม่ให้ความร่วมมือค่ะ ทำได้แค่ยิ้มนิดๆส่งให้กับพยักหน้า เป็นแบบนี้ตลอดจนคนในครอบครัวไม่ค่อยพาไปไหน แล้วเราเป็นคนที่ร้องไห้ง่าย ร้องแบบไม่มีสาเหตุก็มี ฟุ้งซ่านง่ายเลยใช้เพลงเป็นตัวช่วยค่ะ ถ้าไม่มีเพลงก็ต้องอ่านนิยาย เรียกได้ว่าต้องจิตนาการตลอดเวลา แนวเพลงที่เราฟังจะเป็นแนวk-pop กับสายฝรั่งค่ะ ต้องเป็นเพลงที่จังหวะหนักๆไม่งั้นเอาเราไม่อยู่ค่ะ
เราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันชอบอยู่ในโลกของตัวเองมากกว่าโลกของสังคม...ถ้าเราคิดมากไปก็ขอโทษด้วยค่ะยังไงก็ฝากพิจารณาอาการของเราที ขอบคุณค่ะ