เคยเป็นไหม ที่ต้องยอมปล่อยคนที่เรารักมากที่สุดไปเพราะ เราทำมันพังเองทั้งหมดทุกอย่าง

อยากให้เธอได้มาเห็นนะ Pอ้วน เราอยากบอกขอโทษในสิ่งที่ได้ทำลงไปทั้งหมด เรารู้ เรามันเห็นแก่ตัวที่ยื้อแกแบบนี้  ทำกับแกแบบนี้ ทุกสิ่งที่อย่าง ที่ทำไป เราขอโทษจริงๆ เรารู้ว่าเธอคงไม่ให้อภัยเราหรอก เรารู้เราเห้เองทั้งหมด  แต่อยากบอกเรารักเธอมากจริงๆ เราไม่รู้ว่า เราต้องใช้เวลานานแค่ไหน กว่าจะลืมเธอที่อยู่ในความทรงจำเราได้  เราไม่รู้จริงๆว่าเมื่อไหร่  แต่เธอคงลืมไปหมดแล้วละ  เราเข้าใจ แค่หวังว่าข้างหน้าเธอคงจะให้อภัยเรานะ เรารู้จักเธอมาตั้งแต่ ม.1จนถึงมหาลัย ผมคบเธอจริงจังตอนม.3 ซึ่งเธอเป็นคนมาจีบผมด้วยซ้ำผมไม่รู้เลยว่าหน้าอย่างผมให้จะมาชอบ ตัวก็เตี้ย เธอสูงกว่าผม ก็ยังว่าแหละ ผมให้เธอช่วยผมจีบเพื่อนเธอ แต่เธอดันมาชอบผมซะงั้น ตอนนี้เธอทำงานอยู่กับที่บ้าน ส่วนเราเรียนอยู่ปี4  มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากนะ ในทุกๆปี มันเป็นปีที่มีความสุขมากนะ  ตลอดเวลาที่ได้อยู่กับเธอมันเป็นช่วงเวลาที่ดี ที่สุดในชีวิตเรา ที่เธอได้มอบให้ทุกอย่าง  ผมไม่รู้ว่า ผมหลงรักเธอหมดหัวใจ ไปตั้งแต่เมื่อไหร่  แต่ที่รู้ๆผมไม่เคยโกรธ หรือโทษเธอเลยที่เลิกกันไป  ไม่ว่าเธอจะทำผิดแค่ไหน หรือทำแย่ขนาดไหน ผมให้อภัยเธอตลอด แต่ผมรู้ว่าเธอคงหมดความอดทนกับคนอย่างผมเต็มทีแล้ว เธอถึงเลือกเดินจากไป แต่ตัวผมนั้นกลับอดทนและรักเธอมากขึ้นทุกๆวันถึง วันนี้ไม่มีเธอแล้ว ผมก็ยังคงคิดถึง เป็นห่วงและรักเธอเสมอ ถึงแม้เธอไม่ต้องการมันแล้วก็ตาม แต่ยังไงผมก็ยังรักเธออยู่ดี  ถึงวันนี้เลิกมาได้ 1เดือน7วัน แต่ผมยังคงจำวันเลิกได้แม่นเสมอ 23 ก.ค. 2561  มันเป็นช่วงเวลาที่แย่มากเลยครับ ผมต้องอยู่กับสถานที่ที่เธอเคยมา เวลาผมอยู่คนเดียว มันจะเป็นเหมือนเห็นเธอวนเวียนอยู่ในห้อง ภาพที่มันยังจำเธอได้ดี อยู่ในหัวผมตลอดเวลา ซึ่งผมรู้ว่าผมยังติดอยู่กับอดีต  ผมไม่รู้จะทำยังไง เพื่อที่จะทำให้ตัวเองทำใจได้ซะที  
เธอเป็นแฟนคนแรกของผม แต่ผมตั้งใจจะให้เธอเป็นคนสุดท้ายในชีวิตผม  แต่แล้ว มันก็จบลงด้วยการกระทำของผมทั้งหมด เธอไม่ชอบรอยสักแต่ผมก็ยังสัก รายแรกเธอไม่ว่าอะไร ส่วนลายที่2เป็นลายนกเล็ก3ตัวบนหน้าไหล่ ซึ่งลายนี้ผม ไม่ได้บอกเธอ ผมสักเสร็จเธอดันรู้  ซึ่งตอนนั้นผมรู้ว่าผมผิด ผมยอมรับผิดโดยดี ผมเคยบอกเธอว่าขอสักปีกนกได้มั้ย เธอตอบกลับมาว่า ไม่ได้มันใหญ่ไป เราก็เถียงกันพักนึง ในรถที่เธอกำลังขับมาส่งผมที่คิวรถตู้  ซึ่งตอนนั้น ผมก็บอกเธอว่าผมจะไม่สักลายนี้ เรื่องนั้นก็จบไป ผมก็นึกว่าไม่มีอะไรแล้ว แต่วันสุดท้าย ที่เธออยู่กับผม เธอได้บอกเลิกผม เพราะ เธอเหนื่อย เธอไม่รู้จะมานั่งรออะไร ผมเข้าใจ ผมได้แต่ตอบอืม  ซึ่งมันทำให้ผมกับเธอเลิกกันจริงๆ ผมไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเธอเลยสักวัน  ดูรูปเธอที่อยู่โทสับผม ซึ่ง 80% เป็นรูปของคู่ของผมกับเธอ มันทำให้ผมรู้ว่า ผมรักษาเธอไว้ไม่ได้แล้ว ผมเสียใจมาก ที่ปล่อยให้เธอหลุดมือไป ผมไม่เชื่อคำว่า ถ้ามันใช่สักวันมันจะวนมาเจอกันใหม่  ซึ่งผมไม่เคยเห็นได้กลับคบกันจริงๆแบบนี้สักครั้ง  เธอได้บอกผมแบบนั้น  ผมก็ไม่เข้าใจ ที่ผมทำให้ทุกอย่าง ยอมเธอเกือบทุกอย่าง แม้ว่าตัวผมเองจะไม่มีความสุข แต่ขอให้เธอมีความสุข ผมก็ดีใจ เพราะผมรักเธอหมดทั้งหัวใจ แต่มาบอกเธอในวันที่สายไปแล้ว ทำให้รู้เลยว่า รักแท้มักจะแพ้คนที่ไม่พูดไม่บอกอะไรเลย
สำหรับเธอ ผมคิดว่าเธอใช่สำหรับผม แต่สำหรับเธอผมไม่รู้ ถึงแม้ตอนนี้เธอกับผมจะไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว แม้แต่เพื่อนเธอก็ให้ผมไม่ได้ เพราะผมได้ทำการกระทำเห้ๆไว้กับเธอตอนเลิกกันไปแล้ว  ซึ่งมันทำให้เธอแย่หนักกว่าเดิม ผมยอมรับความจริงว่าวันนี้ไม่มีเธอ แต่ไม่รู้ จะทำยังไงให้มันกลับมาเป็นคนเดิม คนที่เคยร่าเริงในทุกๆสถานการณ์แบบตอนก่อน
สุดท้ายนี้ อยากบอกเธอว่า รักเธอ มากนะ
ขอโทษในสิ่งที่ได้กระทำลงไปนะ Pอ้วน
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่