เราก็ไม่รุ้ว่าเรายังเด็ก หรือป่าว แต่เราว่า เราโตพอที่จะมีความคิดเป็นของตัวเอง มีการตัดสินใจ ไตรตร่องด้วยตัวเองได้ แต่ไม่รุ้เพราะอะไร เกิดอะไรขึ้นกับ ตัวเรา หรือว่าเรา " คิดมาก " ไป อันนี้ก็ต้องขอคำแนะนำ จากพูดอ่านแล้วคะ เริ่มจาก
เราเป็นเด็ก ที่อยู่ในโอวาสของครอบครัว ในระดับนึงจน กระทั่งตอนนี้ เราอายุ 23 ปี แต่ แม่แหละพี่สาวเรา ชอบ ที่จะ บอกเรา ยังเด็ก ยังเอาตัวรอดไม่ได้ และ จัดการ อะไรๆ หลายๆ อย่าง ให้เราเสมอ โดยจะถามเรา ก่อน แต่สิ่งที่ถามเรา เราไม่สามารถปฎิเสธได้เลยสักครั้ง อย่างเช่น
- (1)วันนี้ต้องไปทานข้าวนอกบ้านนะคะ หนูหิวไมลูก ? เมื่อเราตอบว่า ไม่คะ ไม่หิว คำตอบที่ได้กลับมา ก็คือ " ไม่ได้ต้องกิน "
- (2) หนูชอบอันนี้ไม ลูก หนูคิดว่าไง ถ้าหนูไม่ตกลง แม่คงจะเสียใจ
คุณคิดว่าลุกทุกคนกล้าขัดไมคะ ถ้าเจอคำถามพวกนี้ อีกอย่าง เราทำงาน หาเงินเอง ไม่เคยขอเงินแม่ใช้ มาได้ 3 ปี แล้ว เงินที่เราหามาส่วนมากเราจะเก็บ แต่ เมื่อพี่สาวเรา เกิดเหตุฉุกเฉิน รถพังบาง ตกงานกะทันหัน แม่ก็มักจะมา ขอยืมเงินเรา ไปให้พี่สาว ทุกครั้ง และแม่ก็มักจะ บอกเราเสมอ ๆ ว่า ประหยัดเงินนะลูก อย่าซื้ออะไร เกิน $10 ซึ่งเราก็ทำตามทุกครั้ง แต่กับพะสาวบ้างครั้ง ใช้เงิน เปลืองมาก แต่แม่ไม่เคยว่า เรารู้สึกมัน ไม่แฟร์ เลย เราประหยัดสุดๆ แต่แม่ชอบว่าเรา ทุกครั้ง ว่าต้องประหยัดมากกว่านี้ ส่วนเงินที่พี่ยืมเรา เราไม่เคยได้คืน ซึ่งเราไม่โกรธในข้อนี้ แต่เราเบื่อ กับการที่ต้องใช้เงินอย่างประหยัด ของเราเเล้วนำเงินเราไปให้พี่ยืม อีกอย่าง เราทำงาน ตั้งแต่ อายุ19 เราเหนื่อยๆ มากๆ กับงาน มันไม่ใช้งานที่ใช้ ความคิด แต่มันต้องใช้ร่างกายทำงาน ยกนั้น เดิน ไปมา มันเหนื่อยๆ มากๆ เลย เราทำงาน 12 ชม. ทำ 6 วัน ส่วนพี่สาวทำงาน 7 ชม.5วัน เราเคยบ่นให้แม่ฟังว่า เราเหนื่อย อยากพักขอหยุด บ้าง แม่ก็พูดว่า เราเป็นเด็ก นอนพักเดี่ยวก็หาย แต่กลับพี่สาว บ่นว่าเหนื่อย แม่บอกว่า พี่เขาเหนื่อย อย่าไปกวนเขา ให้เขาพัก แล้ว แม่ก็มั้งจะ มองชีวิต ข้างหน้า วางอะไรๆให้เราเดินตาม เส้นที่แม่ขีดไว้ให้ ซึ่งตัวเรามีความฝัน อยากมีบ้านเป็นของตัวเอง ที่ในสักที แต่แม่บอกว่า เราต้องอยู่กับพี่สาว ต้องรักพี่อย่าทิ้งกัน เรารู้สึกมัน มันอึดอัดมากๆ เราไม่สามารถใช้สมองเราทำอะไรได้เลย ต้องตาม แม่ตลอดเวลา เรามักจะโดนด่าเป็นประจำด้วย แต่กับพี่สาวไม่มีเลยสักนิด ดีทุกอย่าง เราอยากจะบ้าตาย ชีวิตเราเหมือนละครน้ำเน่า พี่สาวมีแฟนได้ แต่กับเราห้ามมี แม่บอก 40 ค่อยมีก็ได้ลุก เราก็ไม่ซีเรียสเรื่องปู้ชายหรอก แต่มันมัอะไรๆหลายๆอย่างที่แม่โคตรจะลำเอียง ใครที่อ่านจบช่วยให้คำแนะนำด้วยนะคะ เราเหนื่อยกับความคิดเรามากๆ ขอบคุณคะ
ใครเคยโดนครอบครัว บงการชีวิตบ้าง คะ
เราเป็นเด็ก ที่อยู่ในโอวาสของครอบครัว ในระดับนึงจน กระทั่งตอนนี้ เราอายุ 23 ปี แต่ แม่แหละพี่สาวเรา ชอบ ที่จะ บอกเรา ยังเด็ก ยังเอาตัวรอดไม่ได้ และ จัดการ อะไรๆ หลายๆ อย่าง ให้เราเสมอ โดยจะถามเรา ก่อน แต่สิ่งที่ถามเรา เราไม่สามารถปฎิเสธได้เลยสักครั้ง อย่างเช่น
- (1)วันนี้ต้องไปทานข้าวนอกบ้านนะคะ หนูหิวไมลูก ? เมื่อเราตอบว่า ไม่คะ ไม่หิว คำตอบที่ได้กลับมา ก็คือ " ไม่ได้ต้องกิน "
- (2) หนูชอบอันนี้ไม ลูก หนูคิดว่าไง ถ้าหนูไม่ตกลง แม่คงจะเสียใจ
คุณคิดว่าลุกทุกคนกล้าขัดไมคะ ถ้าเจอคำถามพวกนี้ อีกอย่าง เราทำงาน หาเงินเอง ไม่เคยขอเงินแม่ใช้ มาได้ 3 ปี แล้ว เงินที่เราหามาส่วนมากเราจะเก็บ แต่ เมื่อพี่สาวเรา เกิดเหตุฉุกเฉิน รถพังบาง ตกงานกะทันหัน แม่ก็มักจะมา ขอยืมเงินเรา ไปให้พี่สาว ทุกครั้ง และแม่ก็มักจะ บอกเราเสมอ ๆ ว่า ประหยัดเงินนะลูก อย่าซื้ออะไร เกิน $10 ซึ่งเราก็ทำตามทุกครั้ง แต่กับพะสาวบ้างครั้ง ใช้เงิน เปลืองมาก แต่แม่ไม่เคยว่า เรารู้สึกมัน ไม่แฟร์ เลย เราประหยัดสุดๆ แต่แม่ชอบว่าเรา ทุกครั้ง ว่าต้องประหยัดมากกว่านี้ ส่วนเงินที่พี่ยืมเรา เราไม่เคยได้คืน ซึ่งเราไม่โกรธในข้อนี้ แต่เราเบื่อ กับการที่ต้องใช้เงินอย่างประหยัด ของเราเเล้วนำเงินเราไปให้พี่ยืม อีกอย่าง เราทำงาน ตั้งแต่ อายุ19 เราเหนื่อยๆ มากๆ กับงาน มันไม่ใช้งานที่ใช้ ความคิด แต่มันต้องใช้ร่างกายทำงาน ยกนั้น เดิน ไปมา มันเหนื่อยๆ มากๆ เลย เราทำงาน 12 ชม. ทำ 6 วัน ส่วนพี่สาวทำงาน 7 ชม.5วัน เราเคยบ่นให้แม่ฟังว่า เราเหนื่อย อยากพักขอหยุด บ้าง แม่ก็พูดว่า เราเป็นเด็ก นอนพักเดี่ยวก็หาย แต่กลับพี่สาว บ่นว่าเหนื่อย แม่บอกว่า พี่เขาเหนื่อย อย่าไปกวนเขา ให้เขาพัก แล้ว แม่ก็มั้งจะ มองชีวิต ข้างหน้า วางอะไรๆให้เราเดินตาม เส้นที่แม่ขีดไว้ให้ ซึ่งตัวเรามีความฝัน อยากมีบ้านเป็นของตัวเอง ที่ในสักที แต่แม่บอกว่า เราต้องอยู่กับพี่สาว ต้องรักพี่อย่าทิ้งกัน เรารู้สึกมัน มันอึดอัดมากๆ เราไม่สามารถใช้สมองเราทำอะไรได้เลย ต้องตาม แม่ตลอดเวลา เรามักจะโดนด่าเป็นประจำด้วย แต่กับพี่สาวไม่มีเลยสักนิด ดีทุกอย่าง เราอยากจะบ้าตาย ชีวิตเราเหมือนละครน้ำเน่า พี่สาวมีแฟนได้ แต่กับเราห้ามมี แม่บอก 40 ค่อยมีก็ได้ลุก เราก็ไม่ซีเรียสเรื่องปู้ชายหรอก แต่มันมัอะไรๆหลายๆอย่างที่แม่โคตรจะลำเอียง ใครที่อ่านจบช่วยให้คำแนะนำด้วยนะคะ เราเหนื่อยกับความคิดเรามากๆ ขอบคุณคะ