สวัสดีคะ พอดีหนูมีความรู้สึกและความคิดที่ทำให้ตัวเองสับสนกับชีวิตอยู่เลยอยากมาหาความคิดเห็นหรือคำปรึกษาจากเพื่อนๆพี่ๆคะ
คือหนูเป็นข้าราชการการคะ อายุ 30 ปี ส่วนสามี อายุ 35 ปี เป็นนักการเมืองท้องถิ่น และทำธุรกิจส่วนตัว เราคบกันมา 4 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คน (น้องอายุ 11 เดือน) แต่เราทั้งคู่ต่างมีลูกติดมาคนละ 1 แล้วนะคะ ลูกอยู่กับเราทั้งคู่ ซึ่งที่ผ่านมาตลอดเวลาที่คบกัน แฟนเป็นคนที่ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยมาก แบบเอาจริงเอาจังอะไรไม่ได้นาน ให้ทำอะไรก็ทำเพราะความเห่อแรกๆ พอเบื่อก็ทิ้ง แต่ทุกอย่างที่ทำทำมันติดตรงที่ใช้เงินลงทุนคะ เราเลยมองว่ามันขัดกับความคิดและนิสัยเรา หนูเป็นคนที่เสียดายเงินคะ แต่แฟนหนูเค้าชอบมองว่าถ้าไม่มีเมียก็ซัพพอร์ตๆๆๆ หนูก็ซัพได้คะ แต่หนูคิดว่าเราจะหมดเงินไปกับอะไรที่ไร้สาระ ไม่ได้ประโยชน์ หรือไม่ได้กำไรอะไรจากมันไปทำไมคะ เรื่องลูกไม่ว่าจะลูกหนู ลูกเค้า ลูกของเราหนูรับผิดชอบหมด เพราะเค้าไม่ได้มีอะไรขนาดนั้น ค่ากิน ค่าน้ำค่าไฟ ค่าบลาๆหนูจ่ายหมด จนหนูรู้สึกว่ามันเอาเปรียบได้แม้กระทั่งเมียตัวเองเลยหรอ เวลาในทุกๆวันก็หมดไปกับการนั่งคุยกับเพื่อน เล่นสนุ๊ก เล่นเกมส์ งานบ้านหรืออะไรหนูก็ไม่เคยขอให้ช่วย เพราะเคยขอให้ช่วยแล้วก็ทำออกมาแบบชุ่ยๆ
เช่น น้ำหก คนปกติก็จะรีบหาอะไรมาเช็ดใช่ไหมคะ แต่!!!สามีหนูเลือกที่จะดึงทิชชู่ออกมาที่ละ 1-2 แผ่น มาวางทับน้ำที่หก แล้วก็ปล่อยมันไว้แบบนั้น แล้วก็เดินไปขึ้นที่นอนๆเล่นมือถือ
เวลากินข้าว หนูเตรียมให้ทุกอย่าง แต่พกินเสร็จไม่เคยช่วยกันเก็บลุกเดินออกจากโต๊ะไปสูบบุหรี่ทันที
เวลาทะเลาะกันไม่ว่าจะถูกจะผิด มักจะโยนความผิด และให้หนูกลายเป็นคนผิดเสมอ ไม่เคยง้อ ไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยใส่ใจ
และยังมีอีกเยอะคะ ถ้าพูดทั้งหมดคงจะยาวกว่านี้ หนูเริ่มมีความรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ เพราะหนูอยากได้ความเป็นผู้นำจากเค้า ความกะตื้อรือล้น หรืออะไรที่คนเป็นพ่อ เป็นสามีควรจะเป็นและทำ
***หนูควรจะพูด คุย หรือบอกให้เค้าเข้าใจว่าเค้าเป็นแบบนี้ และควรพูดยังไงบอกยังไงให้เค้าปรับปรุงดีคะ***
เพราะทุกครั้งที่พูด พูดดีก็แล้ว ขอร้องก็แล้ว เหตุผลก็แล้ว เค้าก็จะชอบทำหน้าแบบบุญไม่รับ
ปัญหาชีวิตคู่ที่เหมือนจะแก้ไม่ได้ และไม่เข้าใจ ระหว่างเราและสามี
คือหนูเป็นข้าราชการการคะ อายุ 30 ปี ส่วนสามี อายุ 35 ปี เป็นนักการเมืองท้องถิ่น และทำธุรกิจส่วนตัว เราคบกันมา 4 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คน (น้องอายุ 11 เดือน) แต่เราทั้งคู่ต่างมีลูกติดมาคนละ 1 แล้วนะคะ ลูกอยู่กับเราทั้งคู่ ซึ่งที่ผ่านมาตลอดเวลาที่คบกัน แฟนเป็นคนที่ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยมาก แบบเอาจริงเอาจังอะไรไม่ได้นาน ให้ทำอะไรก็ทำเพราะความเห่อแรกๆ พอเบื่อก็ทิ้ง แต่ทุกอย่างที่ทำทำมันติดตรงที่ใช้เงินลงทุนคะ เราเลยมองว่ามันขัดกับความคิดและนิสัยเรา หนูเป็นคนที่เสียดายเงินคะ แต่แฟนหนูเค้าชอบมองว่าถ้าไม่มีเมียก็ซัพพอร์ตๆๆๆ หนูก็ซัพได้คะ แต่หนูคิดว่าเราจะหมดเงินไปกับอะไรที่ไร้สาระ ไม่ได้ประโยชน์ หรือไม่ได้กำไรอะไรจากมันไปทำไมคะ เรื่องลูกไม่ว่าจะลูกหนู ลูกเค้า ลูกของเราหนูรับผิดชอบหมด เพราะเค้าไม่ได้มีอะไรขนาดนั้น ค่ากิน ค่าน้ำค่าไฟ ค่าบลาๆหนูจ่ายหมด จนหนูรู้สึกว่ามันเอาเปรียบได้แม้กระทั่งเมียตัวเองเลยหรอ เวลาในทุกๆวันก็หมดไปกับการนั่งคุยกับเพื่อน เล่นสนุ๊ก เล่นเกมส์ งานบ้านหรืออะไรหนูก็ไม่เคยขอให้ช่วย เพราะเคยขอให้ช่วยแล้วก็ทำออกมาแบบชุ่ยๆ
เช่น น้ำหก คนปกติก็จะรีบหาอะไรมาเช็ดใช่ไหมคะ แต่!!!สามีหนูเลือกที่จะดึงทิชชู่ออกมาที่ละ 1-2 แผ่น มาวางทับน้ำที่หก แล้วก็ปล่อยมันไว้แบบนั้น แล้วก็เดินไปขึ้นที่นอนๆเล่นมือถือ
เวลากินข้าว หนูเตรียมให้ทุกอย่าง แต่พกินเสร็จไม่เคยช่วยกันเก็บลุกเดินออกจากโต๊ะไปสูบบุหรี่ทันที
เวลาทะเลาะกันไม่ว่าจะถูกจะผิด มักจะโยนความผิด และให้หนูกลายเป็นคนผิดเสมอ ไม่เคยง้อ ไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยใส่ใจ
และยังมีอีกเยอะคะ ถ้าพูดทั้งหมดคงจะยาวกว่านี้ หนูเริ่มมีความรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ เพราะหนูอยากได้ความเป็นผู้นำจากเค้า ความกะตื้อรือล้น หรืออะไรที่คนเป็นพ่อ เป็นสามีควรจะเป็นและทำ
***หนูควรจะพูด คุย หรือบอกให้เค้าเข้าใจว่าเค้าเป็นแบบนี้ และควรพูดยังไงบอกยังไงให้เค้าปรับปรุงดีคะ***
เพราะทุกครั้งที่พูด พูดดีก็แล้ว ขอร้องก็แล้ว เหตุผลก็แล้ว เค้าก็จะชอบทำหน้าแบบบุญไม่รับ