............ห่างไกล

.... " ภพลา " .... วิเวก วังเวง ยามนี้ ไร้มี ผู้ใด ใกล้หา โดดเดียว เปลี่ยวคว้าง ค้างคา แสงดาว ศรัทธา พร่าเลือน เมฆหมอก ปกคลุม ฟ้ากว้าง หนทาง ขวางขวาก หลากเงื่อน บิดเบือน บดบัง ดาวเดือ

.... " กลบเดือนดาว " .... ราตรีนี้ คลี่ม่านฟ้า มัวมืดมิด เมฆเทาปิด ทาบฟ้า ทมึนฐาน เม็ดฝนสาด ซ่าซ่า .. รัตติกาล สายลมผ่าน หวีดหวิว สะท้านใน ณ ยามนี้ ดึกสงัด ซ้อนเงียบเหงา คงเพียงเรา น

รวมสองบทกลอนเป็น 1 บทเพลง ๏ จบใจ จากเจ้า จำจร งามงอน งอแง เงียบเหงา บริบท แบ่งบ้าง บางเบา รักเรา เริ่มร้าง ร้าวราน ๏ ๏ ยินเสียงซอล้อลม..ลอยละล่อง รับเสียงฆ้องบอกเวลาถึงคราค่ำ ตะวันลับขอบฟ้าโลกมืดดำ

.... " กลบเดือนดาว " .... ราตรีผ่าน ม่านขอบฟ้า พามืดมิด เมฆเทาปิด ทาบผืนฟ้า ทมึนฐาน เม็ดฝนสาด กวาดซ่าซัด .. รัตติกาล สายลมผ่าน ขานหวีดหวิว สะท้านใน ณ ยามนี้ ดึกสงัด สัดเงียบเหงา คงเพียงเรา

นิทาน : “เพื่อนสองตนในสวนสีฟ้า” กาลครั้งหนึ่ง มีสวนเล็ก ๆ สีฟ้าอยู่ข้างสายรุ้ง ในสวนนั้นมีเพื่อนสองตนอาศัยอยู่ คนแรกชื่อ ปีศาจไร้ชื่อ เขาไม่ได้มีชื่อเหมือนคนอื่น แต่เขายิ้มเก่งมาก เวลาเข

.... " นิรันดร์กาล " .... จันทร์นวลเด่น เห็นผ่องผุด พิสุทธิ์ใส ระยิบไหล คลื่นเคลื่อนพริ้ว ริ้วคืนฝัน นั่งเดียวดาย หมายเหม่อฟ้า (รอ)ท้าตะวัน อบอุ่นครัน ฝันเคียงเธอ เพ้อไกลกาย ยามราตรี