สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นเด็กจบใหม่ ทำงานในบ.เอกชนแห่งนึ่งในกทม. (ถือเป็นบ.อันดับต้นๆของแวดวงธุรกิจนึง)
)ทดลองงานครบ 120 วันแล้ว (เลยมาได้ 1 อาทิตย์นิดๆ) แต่ไม่เห็นท่าทีว่าหัวหน้าและผู้จัดการจะเรียกไปคุยหรือประเมินโปรเลยค่ะ ไม่ทราบว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติหรือพบเห็นได้ในบริษัททั่วไปรึเปล่าคะ พอดีว่าเป็นเด็กตจว. เห็นแถวบ้านทดลองงานกันแค่ 3 เดือนแล้วปรับเป็นพนง.ประจำทันทีเมื่อผ่านโปร แต่ที่นี่นอกจากไม่แจ้งเตือนใดๆแล้ว ยังได้ยินมาว่ารุ่นพี่หลายๆแผนกที่เข้ามาอยู่ก่อนหลายเดือนก็ยังไม่ได้เป็นพนง.ประจำเช่นกัน บางคนก็ผ่านโปรแต่ยังไม่ได้ประจำ บางคนก็ได้ต่อโปร บางคนทำมาเป็นปีจึงจะได้บรรจุเป็นพนง.ประจำกับเค้า
ถ้าสิ้นเดือนแล้วยังไม่มีวี่แววว่าก็จะลาออกค่ะ เพราะที่ผ่านมาเราเข้ามาด้วยความพร้อมและพยายามที่จะพัฒนาตัวเองตามที่บริษัทคาดหวัง แต่พอเข้ามาแล้วปรากฎว่าเป็น บ.ซะเองที่ยังไม่มีความพร้อมให้กับเรา (รับเราเข้ามาทำไม) ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาก็อดทนมาตลอด มาทำงานโดยที่ไม่มีโต๊ะและคอมเป็นของตัวเอง บางทีก็ไปนั่งข้างพี่ๆ คอยเรียนงาน ซึ่งมันก็เกิดความเบื่อนะ เพราะการเรียนรู้คือการได้ลงมือทำ ไม่ใช่นั่งมองแต่ไม่ได้ลงมือ (ซึ่งตอนมาใหม่ๆก็ได้ผ่านการเทรนงานมาแล้ว 3 สัปดาห์) วันไหนมีคนลางานถึงจะมีที่นั่งสบายๆ พอเขามาเราก็เร่ร่อน แต่ก็อดทนช่วยงานเล็กๆน้อยๆเกี่ยวกับพวกเอกสารมาตลอด เพราะไม่อยากทำตัวไม่มีประโยชน์ สรุปได้ว่า 3 เดือนแรกที่เข้ามานอกจากจะไม่มีอะไรเป็นของตัวเองแล้ว ยังไม่ได้ทำงานในตำแหน่งสายงานของตัวเองแบบจริงๆจังๆ และเพิ่งจะได้โต๊ะและคอมเป็นของตัวเองตอนใกล้จะเข้าเดือนที่ 4 แต่ก็ยังต้องไปของานจากคนอื่นมาช่วย ทุกวันนี้เหมือนมาช่วยงานค่ะ ไม่ได้ท้อที่งานเยอะ แต่ท้อที่เค้าไม่มีความพร้อมให้กับเรา การของานทำเป็นสิ่งที่ดี แต่ที่รู้สึกไม่โอเคคืองานทุกชิ้นที่ทำมา ไม่มีงานชิ้นไหนที่เราเป็นผู้รับผิดชอบจริงๆเลยสักงาน ที่ผ่านมายอมอยู่ต่อเพราะคิดว่าเรายังใหม่ ไม่มีประสบการณ์ จึงขออยู่ต่อเพราะตัวเองก็คิดว่าบ.นี้ก็ใหญ่ เผื่อสักวันคงมีอะไรเข้าที่เข้าทาง อยู่เอาประสบการณ์ก่อน แต่พอมาถึงวันนี้ จากที่เราเคยเริ่มจากร้อย บ.คงเริ่มจาก 0 ความต้องการของเรามันลดน้อยลงเรื่อยๆ อาจจะด้วยความเบื่อที่สะสมกับการอยู่แบบไร้ตัวตนมาตลอด บวกกับความอดทนที่ผ่านมาแล้วมาเจอกับความเฉยชาเมื่อทำงานครบโปร ทำให้ตัวเองอยากออกจากวงจรนี้ เพราะมองไม่เห็นความก้าวหน้าในการทำงานจากจุดดังกล่าว และมันก็รู้สึกว่าพลังงานนักสู้ พลังงานบวกมันลดน้อยถอยลง เพราะเรานั่นแหละที่ยอมจำนนต่อการรอคอยในสิ่งที่เราไม่รู้ว่าวันไหนมันจะเป็นจริง ทำให้มานั่งคิดว่าเราควรออกไปหาประสบการณ์ที่ดีกว่านี้ (ไม่ใช่ที่นี่ไม่ดี แต่เขาคงยังไม่พร้อมสำหรับเรา) ที่ๆเราสามารถแสดงศักยภาพ มันทำให้ตัวเองมาคิดว่าจากการที่เคยเป็นตัว Top ของห้อง ถึงแม้จะได้มาทำงานในบ.ที่มีชื่อเสียง แต่เรามองไม่เห็นแม้กระทั่งความเติบโตในสายงาน เราจะอยู่ต่อไปทำไม เคยถามตัวเองว่าอีโก้สูงไปรึเปล่า มันก็มีบ้าง แต่ก็ไม่ได้มีปัญหา เพราะเป็นคนที่ทำงานทุกอย่างที่ได้รับมอบหมาย ไม่เคยเกี่ยง มันดีกว่านั่งอยู่เฉยๆแบบน่าเบื่อ
จริงๆ ตั้งใจมาถามถึงเรื่องการประเมินโปรค่ะ เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นกับหลายๆองค์กรหรือไม่ แล้วถ้าจะลาออกหลังจากทำงานครบ 120 วันสามารถลาออกได้ทันทีหรือไม่คะ
แต่เล่าไปเล่ามาจึงยาวนอกเรื่องไปหน่อย 5555 ส่วนตัวตั้งใจที่จะไม่อยู่ที่นี่นาน แต่ก็อยากขอบคุณบ.นะคะที่มอบความรู้ให้ ถึงแม้จะไม่ค่อยมีโอกาสได้ใช้ในงานตัวเองก็ตาม และเราก็พยายามอย่างเต็มที่แล้วที่จะไม่ทำตัวสูญเปล่า ก็คือช่วยงานเล็กๆน้อยๆ ถึงแม้จะไม่ใช่หน้าที่ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบจริงๆ แต่อย่างน้อยก็หวังว่าจะช่วยขับเคลื่อนและมีประโยชน์ต่อองค์กรบ้าง
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและช่วยตอบคำถามนะคะ
ขอบคุณค่ะ🙏🙏
ทำงานครบ 120 วัน แต่ไม่มีการประเมินโปร??
)ทดลองงานครบ 120 วันแล้ว (เลยมาได้ 1 อาทิตย์นิดๆ) แต่ไม่เห็นท่าทีว่าหัวหน้าและผู้จัดการจะเรียกไปคุยหรือประเมินโปรเลยค่ะ ไม่ทราบว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติหรือพบเห็นได้ในบริษัททั่วไปรึเปล่าคะ พอดีว่าเป็นเด็กตจว. เห็นแถวบ้านทดลองงานกันแค่ 3 เดือนแล้วปรับเป็นพนง.ประจำทันทีเมื่อผ่านโปร แต่ที่นี่นอกจากไม่แจ้งเตือนใดๆแล้ว ยังได้ยินมาว่ารุ่นพี่หลายๆแผนกที่เข้ามาอยู่ก่อนหลายเดือนก็ยังไม่ได้เป็นพนง.ประจำเช่นกัน บางคนก็ผ่านโปรแต่ยังไม่ได้ประจำ บางคนก็ได้ต่อโปร บางคนทำมาเป็นปีจึงจะได้บรรจุเป็นพนง.ประจำกับเค้า
ถ้าสิ้นเดือนแล้วยังไม่มีวี่แววว่าก็จะลาออกค่ะ เพราะที่ผ่านมาเราเข้ามาด้วยความพร้อมและพยายามที่จะพัฒนาตัวเองตามที่บริษัทคาดหวัง แต่พอเข้ามาแล้วปรากฎว่าเป็น บ.ซะเองที่ยังไม่มีความพร้อมให้กับเรา (รับเราเข้ามาทำไม) ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาก็อดทนมาตลอด มาทำงานโดยที่ไม่มีโต๊ะและคอมเป็นของตัวเอง บางทีก็ไปนั่งข้างพี่ๆ คอยเรียนงาน ซึ่งมันก็เกิดความเบื่อนะ เพราะการเรียนรู้คือการได้ลงมือทำ ไม่ใช่นั่งมองแต่ไม่ได้ลงมือ (ซึ่งตอนมาใหม่ๆก็ได้ผ่านการเทรนงานมาแล้ว 3 สัปดาห์) วันไหนมีคนลางานถึงจะมีที่นั่งสบายๆ พอเขามาเราก็เร่ร่อน แต่ก็อดทนช่วยงานเล็กๆน้อยๆเกี่ยวกับพวกเอกสารมาตลอด เพราะไม่อยากทำตัวไม่มีประโยชน์ สรุปได้ว่า 3 เดือนแรกที่เข้ามานอกจากจะไม่มีอะไรเป็นของตัวเองแล้ว ยังไม่ได้ทำงานในตำแหน่งสายงานของตัวเองแบบจริงๆจังๆ และเพิ่งจะได้โต๊ะและคอมเป็นของตัวเองตอนใกล้จะเข้าเดือนที่ 4 แต่ก็ยังต้องไปของานจากคนอื่นมาช่วย ทุกวันนี้เหมือนมาช่วยงานค่ะ ไม่ได้ท้อที่งานเยอะ แต่ท้อที่เค้าไม่มีความพร้อมให้กับเรา การของานทำเป็นสิ่งที่ดี แต่ที่รู้สึกไม่โอเคคืองานทุกชิ้นที่ทำมา ไม่มีงานชิ้นไหนที่เราเป็นผู้รับผิดชอบจริงๆเลยสักงาน ที่ผ่านมายอมอยู่ต่อเพราะคิดว่าเรายังใหม่ ไม่มีประสบการณ์ จึงขออยู่ต่อเพราะตัวเองก็คิดว่าบ.นี้ก็ใหญ่ เผื่อสักวันคงมีอะไรเข้าที่เข้าทาง อยู่เอาประสบการณ์ก่อน แต่พอมาถึงวันนี้ จากที่เราเคยเริ่มจากร้อย บ.คงเริ่มจาก 0 ความต้องการของเรามันลดน้อยลงเรื่อยๆ อาจจะด้วยความเบื่อที่สะสมกับการอยู่แบบไร้ตัวตนมาตลอด บวกกับความอดทนที่ผ่านมาแล้วมาเจอกับความเฉยชาเมื่อทำงานครบโปร ทำให้ตัวเองอยากออกจากวงจรนี้ เพราะมองไม่เห็นความก้าวหน้าในการทำงานจากจุดดังกล่าว และมันก็รู้สึกว่าพลังงานนักสู้ พลังงานบวกมันลดน้อยถอยลง เพราะเรานั่นแหละที่ยอมจำนนต่อการรอคอยในสิ่งที่เราไม่รู้ว่าวันไหนมันจะเป็นจริง ทำให้มานั่งคิดว่าเราควรออกไปหาประสบการณ์ที่ดีกว่านี้ (ไม่ใช่ที่นี่ไม่ดี แต่เขาคงยังไม่พร้อมสำหรับเรา) ที่ๆเราสามารถแสดงศักยภาพ มันทำให้ตัวเองมาคิดว่าจากการที่เคยเป็นตัว Top ของห้อง ถึงแม้จะได้มาทำงานในบ.ที่มีชื่อเสียง แต่เรามองไม่เห็นแม้กระทั่งความเติบโตในสายงาน เราจะอยู่ต่อไปทำไม เคยถามตัวเองว่าอีโก้สูงไปรึเปล่า มันก็มีบ้าง แต่ก็ไม่ได้มีปัญหา เพราะเป็นคนที่ทำงานทุกอย่างที่ได้รับมอบหมาย ไม่เคยเกี่ยง มันดีกว่านั่งอยู่เฉยๆแบบน่าเบื่อ
จริงๆ ตั้งใจมาถามถึงเรื่องการประเมินโปรค่ะ เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นกับหลายๆองค์กรหรือไม่ แล้วถ้าจะลาออกหลังจากทำงานครบ 120 วันสามารถลาออกได้ทันทีหรือไม่คะ
แต่เล่าไปเล่ามาจึงยาวนอกเรื่องไปหน่อย 5555 ส่วนตัวตั้งใจที่จะไม่อยู่ที่นี่นาน แต่ก็อยากขอบคุณบ.นะคะที่มอบความรู้ให้ ถึงแม้จะไม่ค่อยมีโอกาสได้ใช้ในงานตัวเองก็ตาม และเราก็พยายามอย่างเต็มที่แล้วที่จะไม่ทำตัวสูญเปล่า ก็คือช่วยงานเล็กๆน้อยๆ ถึงแม้จะไม่ใช่หน้าที่ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบจริงๆ แต่อย่างน้อยก็หวังว่าจะช่วยขับเคลื่อนและมีประโยชน์ต่อองค์กรบ้าง
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและช่วยตอบคำถามนะคะ
ขอบคุณค่ะ🙏🙏