บ่นไปเรื่อย

ชีวิตมันไม่เหมือนเดิมแล้วอ่ะ ตัวเองเป็นใคร ทำอะไรไปก็ไม่รู้ เหมือนคนบ้าอ่ะ คนก็มองแปลกๆ พูดคุยแปลกๆ หรือตัวเองนี่แหละที่แปลก คิดถึงชีวิตเก่าๆไปไหนก็ไม่มีใครรู้จัก วันนั้นคืออีกคน วันนี้ก็กลายเป็นอีกคน ทำอะไรไปก็งงๆ นั่งคิดไปเหอะกูทำอะไรลงไปวะ พ่อแม่ก็ห่วงมาก เริ่มไม่โอเคแล้ว บ่นกับใครก็ไม่ได้ หนีไปไหนก็ได้ ถ้าจ้างคนมายิงกบาลได้นี่จะทำนะ ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนด้วย เหนื่อยใจ ท้อแล้วท้ออีก คนอ่านคงบ่น อีนี่บ่นบ้าอะไรของมัน แค่นี้ทำจะเป็นจะตาย ขอโทษนะคะ ขอพื้นที่บ่น ไม่ต้องเม้นก็ได้ ขอแค่พื้นที่บ่นไร้สาระแค่นี้จริงๆ อยากไปอยู่โรงบาลบ้าเหมือนกัน เรียนก็ต้องเรียนอีก ไม่ไหว ต้องทำยังไงชีวิตถึงจะปกติอีกครั้ง มันอาจผิดที่ใจเราด้วยแหละ แต่เราตันจริงๆ