ทำไมคนเราเวลาเสียใจ โกรธมากๆน้ำตาต้องไหล

คือเมื่อเช้านี้หนูนอนหลับ ละหนูฝันเรื่องอะไรไม่รู้เหมือนกันค่ะแต่มันเป็นเรื่องที่เศร้ามากๆ หนูพอจำได้ลางๆว่าตอนหนูฝันมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนนึงเขามาทำอะไรกับหนูสักอย่างแล้วในฝันหนูรู้ตัวเลยว่าห

บ้างครั้งก็ดึงตัวเองออกมาจากความรู้สึกเศร้า เสียใจได้ แต่อยู่ๆ ก็กลับเข้าไปในความรู้สึกเก่าๆ การเห็นภาพ การเห็นผู้คน สิ่งแวดล้อม มันทำให้เรานึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ที่ผ่านมา รู้สึกแย่กับตัวเองอยากร้อ

เขารู้นะคะว่าเราน้อยใจเขา แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ ไม่ง้อ ไม่สนใจ กลับหนีไปนอน มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เป็นแบบนี้ ถึงบางคนจะมองว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ถ้าสะสมเรื่อยๆ มันก็ไม่ไหว เราผิดมากใช่มั้ยที่เราร

มีใครเคยเป็นไหมคะ ไม่มีความสุขกับการใช้ชีวิต เฉยชากับทุกอย่าง ชีวิตเราเริ่มเจอความรู้สึกนี้ตั้งแต่เรียนจบ หลังจากเรียนจบแล้วเราก็หางานทำเลย เพราะฝันว่าอยากเป็นครูเลยตัดสินใจทำอาชีพนี้ เรารู้สึกมีความส

คือลูกอายุ 3 ขวบแล้ววันนี้พึ่งนึกออก เลยอยากถ้ามว่ามีคนเป็นเหมือนกันมั้ย หรือผมเป็นแค่คนเดียวที่คิดอะไรไม่ออกแต่น้ำตาไหลเฉยเลย  จะว่าดีใจก็ไม่ใช่คนที่ดีใจจนน้ำตาไหลจะว่าเสียใจก็ไม่ใข้เรื่องท

คือขอเล่าก่อนนะคะว่า เวลาอยู่คนเดียวจะชอบคิดนุ่นนี่นั้น พอคิดตกเรื่องเศร้าน้ำตาก็ไหลเฉยเลย หรือมีใครว่าแทงใจดำมาน้ำตาก็อยากไหล มีอะไรมากระทบกระเทือนใจน้ำตาก็ไหล บางทีมันก็หน้าเบื่อตัวเองคะ ไม่อยากเป็น

ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมคะ เมื่อก่อนเป็นคนรู้สึกเก่งมาก ดีใจก็ดีใจสุด เสียใจก็ร้องไห้หนัก แต่พักหลังๆ เวลามีเรื่องอะไรเข้ามา เรากลับนิ่งขึ้น เย็นขึ้น ไม่ร้อง ไม่โวย ไม่ฟูมฟายเหมือนเดิม ตอนแรก

สวัสดีค่ะ มีบางวัน…ที่เราไม่ได้อยากคุยกับใครเลย ไม่ใช่เพราะโกรธ ไม่ใช่เพราะเสียใจ แต่แค่รู้สึกว่าเสียงรอบตัวมันดังเกินไป จนใจเราต้องการความเงียบเพื่อหายใจอีกสักพัก เราคิดว่ามันคงเป็นธรรมดาของช