ความรักดี ๆ ที่อยู่ดี ๆ ก็หมดไป

สวัสดีค่ะ ขอแทนตัวเองว่าภีม แทน(อดีต)แฟนว่าปอ. ไม่ค่อยได้ตั้งกระทู้ถ้าอ่านยากต้องขออภัยด้วยค่ะ
เราอยากเล่าเรื่องความรักของเราค่ะ บอกว่าระบายก็ได้ แหะๆ

เราคบกับปอมาได้ 4-5 ปีแล้วค่ะ ความรักของเราที่ผ่านมาเราคิดว่าดีมากพอสมควรค่ะ
เริ่มต้นที่เราโดนเทมา แล้วเราก็อยากระบาย จึงเลือกที่จะคุยกับปอ เพราะเราไม่รู้จักกันเลยอยากได้คำแนะนำแบบตรง ๆ
คุยไปคุยมา เขาทำเราหายเศร้าได้ค่ะ เค้าเตือนเราหลาย ๆ อย่าง และกลายเป็นว่าคุยไปได้สัก 3-4 เดือนได้เราก็ตกลงคุยกันแบบจริง ๆ จัง ๆ และเป็นแฟนในเวลาต่อมา
ปอ ไม่ใช่คนจ.เดียวกันกับเราค่ะ ในตอนแรกเราไม่มั่นใจที่จะคบกัน เพราะระยะทาง และเนื่องจากคนก่อนหน้านี้ได้ให้บทเรียนไว้มากเลยทีเดียว
ปอ จึงเลือกที่จะย้ายมาอยู่ใกล้ ๆ เรา เพื่อให้เรามั่นใจ และเขาก็ทำได้จริง ๆ ค่ะ ซึ่งในช่วงนี้ เรากับปอ ก็มีทะเลาะกันบ้าง แต่เราก็ปรับความเข้าใจกันได้ ส่วนใหญ่เราจะงี่เง่าเองค่ะ แต่ก็คอยปรับตัวเรื่อย ๆ อาจจะเพราะว่าเราเด็กกว่าด้วยถึง 5 ปี เขาจึงมองเราเด็กตลอดค่ะ

คบกันได้ประมาณ 2 ปีกว่า ๆ เราต้องไปเรียนต่อที่กทม.ค่ะ เขาก็ไม่ยอมแพ้ค่ะ เขาก็จะตามเรามาด้วยการจะย้ายที่ทำงานตามมา

ประมาณปีที่ 3 เราต้องไป ๆ มา ๆ หาปอ ซึ่งช่วงนี้ก็ยังดีเหมือนเดิมค่ะ เค้าไม่มีใคร และเราก็ไม่มีใครที่จะเข้ามาทำลายความสัมพันธ์ได้ แต่จะมีทะเลาะบ้าง เพราะเราไม่อยากเทียวไปเทียวมาแล้ว แต่เราก็ปรับความเข้าใจกันได้

ใกล้ถึงปีที่ 4 เขาก็จัดการเรื่องที่ทำงานขอย้ายที่ทำงานได้ และเราก็ตัดสินใจอยุ่ด้วยกันค่ะ
ช่วงที่อยู่ด้วยกัน เราเกิดอุบัติเหตุ ครอบครัวของปอ เป็นคนรับเราไปดูแลค่ะ พอเราเริ่มดีขึ้น พอเดินได้บ้างแล้ว เราก็กลับไปรักษาตัวอยู่ที่อพาร์ทเม้นต์กับปอ แต่ช่วงนี้ เรากับครอบครัวของเราไม่มีทุนมากพอที่จะให้เราเรียนต่อได้ และมีปัญหามากมาย ช่วงนี้ถึงกับเป็นโรคนอนไม่หลับเลยค่ะ ไปหาหมอ ได้ยาบำรุงประสาท ยาคลายเครียดมาทาน แต่ปอก็คอยให้กำลังใจคอยปลอบใจ และหยิบยื่นความช่วยเหลือในเรื่องการเงินมากขึ้น

ปีที่ 4 เราตัดสินใจเลิกเรียนที่เดิม ย้ายไปเรียนมหาลัยตลาดวิชาแทน เพื่อที่จะได้ทำงานด้วย ต่อมาเราอยากย้ายไปอยู่ที่ใกล้ ๆ มหาลัยใหม่จึงทำเรื่องย้ายที่อยู่ค่ะ มีทะเลาะบ้าง แต่ก็กลับมาดีได้เหมือนเดิมค่ะ
ช่วงต้นปี 2561 เราก็ยังรักกันเหมือนเดิมค่ะ ไม่ทะเลาะกันเลย เหมือนมีแต่ความเข้าใจกัน แต่มาช่วงมีนาคม ปอก็เริ่มโกรธเราบ่อยขึ้น พอโกรธก็จะไม่ค่อยคุย ซึงเราก็เข้าใจ เพราะเคยคุยกันไว้ว่า ถ้ามีเรื่องให้โกรธให้ทะเลาะ ขอให้ใจเย็นลงก่อนแล้วค่อยมาคุยกัน เราก็ทำแบบนั้นค่ะ แต่หลัง ๆ คือ เราทำอะไรเขาก็จะโกรธเราเหมือนเราทำอะไรไม่ถูกใจเขาบ่อยมาก ๆ ซึงเราก็พยายามถาม ถ้าเขาอารมณ์ไม่ดี เราก็จะไม่ยุ่งรอให้ใจเย็นคงจะกลับมาคุยได้เอง เป็นแบบนี้มาตลอดจนถึงเร็ว ๆ นี้

เมื่อ 3-4 วันก่อนหน้านี้เราเริ่มสังเกตุว่าเขาไม่ยิ้ม ดูเหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา เราจึงถามว่าเป็นอะไรไป มีอะไรหรือป่าว แต่คำตอบที่ได้คือ ก็ปกติดีไม่ได้เป็นอะไร และในที่สุดเหมือนเขาทนไม่ได้ เขาเรียกเราไปคุย บทสนทนาคร่าว ๆ
ป. ภีมว่าพี่ยังเหมือนเดิมไหม?
เรา. ก็ไม่ค่อยเหมือนเดิมนะ ทำไมหรอ มีอะไรหรือป่าว?
ป. ภีมรักพี่ไหม เบื่อพี่หรือป่าว?
เรา. รักสิ แต่ก็เบื่อบ้างตอนหลัง ๆ ทำอะไรก็โกรธตลอด ละก็ไม่ค่อยชอบคุยกับภีม
ป. พี่ว่าพี่ไม่เหมือนเดิมแล้ว รู้ไหมว่าบางวัน พี่ไม่อยากจะกลับมาที่นี่ พี่อึดอัด
เรา. พี่บอกตามตรงได้ไหมว่ามีใคร ชอบใครใหม่ หรืออะไรหรือป่าว?
ป. ไม่มี พี่พูดจริง ๆ แต่พี่อยากจะอยู่คนเดียว
เรา. พี่ยังรักเราอยู่ไหม?
ป. ภีมรู้ไหม ว่าทำไมพี่ถึงขอกอดภีมบ่อย ๆ เพราะพี่อยากรู้ว่าพี่รู้สึกอย่างไรอยู่ตอนนี้ ซึ่งพี่ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย
เรา. พี่ไม่รักภีมแล้วหรอ?
ป. คงจะเป็นอย่างนั้น
เรา. ทำไมล่ะ แต่เราไม่ได้ทะเลาะกันเลยนะ
ป. อาจจะเพราะเราไม่ได้ทะเลาะกันเลย เลยไม่ได้ปรับความเข้าใจกัน
เรา. งั้นเราก็ปรับกันตอนนี้สิ พี่บอกเองว่าถ้าจะทะเลาะขอให้ใจเย็นก่อนแล้วจะมาคุยด้วยเอง ภีมก็ทำตาม
ป. พี่ว่ามันน่าจะสายเกินไปที่จะปรับความเข้าใจกัน ถ้าพี่รู้ว่าการตัดสินใจของพี่ที่รอให้ใจเย็นแล้วกลับไปคุยจะทำให้เป็นแบบนี้ พี่จะไม่ทำเลย

คุยกันได้คร่าว ๆ สรุปคือ เขาอยากออกไปอยู่คนเดียวค่ะ แต่เขาจะรอเราเข้มแข็งก่อนถึงจะไป เราแย่มากค่ะ กินไม่ได้นอนไม่หลับเลย

ทุก ๆ ครั้งที่เราคุยกันเรื่องนี้ เขาจะร้องไห้ตลอด มันเป็นไปได้ไหมคะว่าเป็นเพียงเพราะอยู่ด้วยกันจนชิน เราควรให้เขาอยู่กับตัวเองแล้วจะมีโอกาสที่เขาจะกลับมามากน้อยเพียงไหน มันเป็นไปได้ด้วยหรือ ที่การที่ความรักดี ๆ อยู่ดี ๆ จะหมดไป

เพื่อน ๆ ใครมีปสก.แนวนี้ก็แนะนำได้ค่ะ เราเข้ามาอ่านทุกคอมเมนต์ สามารถติได้ค่ะ เรารับฟัง

แท็กผิดห้องขออภัยค่ะ