การที่จะเป็นคนดีในสายตาพ่อแม่ เขาวัดกันตรงเงินที่ให้ไปใช่ไหม

วันนี้เราขอระบายหน่อยนะ เรามีพี่น้องสองคน เมื่อก่อนเรามีรายได้ค่อนข้างดี เราช่วยเหลือครอบครัวเรามาตลอด ซึ่งตลอดเวลาเราก็ติดๆขัดๆบ้าง แต่ถ้าขอมาเราก็ให้เท่าที่ให้ได้ ทำให้เราไม่ค่อยมีเงินเก็บสักเท่าไหร่ (ถ้าไม่ให้นี่ ก็จะโดนวีนเหวี่ยงพอสมควร หรือโทรตามเราจนต้องให้เงินให้ได้) ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาเวลามีแฟน แฟนเราจะรับรู้เรื่องนี้หมด ทำให้แฟนเราเอือมๆกับเรื่องนี้พอสมควร เพราะเราไม่มีเงินเก็บกันเลย แต่โดนขอมาเรื่อยๆ  พอวันนึงมีจุดเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่ ทำให้เราไม่สามารถให้คนในครอบครัวได้เหมือนเดิมเพราะมีภาระเพิ่มขึ้น (แฟนทิ้งด้วย หนักเข้าไปอีกT^T) และพี่น้องเราอีกคนมีรายได้มากขึ้น ทำให้พ่อแม่สามารถใช้จ่ายไปเที่ยวได้สบาย ส่วนตัวเรากำลังเริ่มชีวิตใหม่อีกครั้ง เราเริ่มสังเกตว่า คนในบ้านมีอะไรแปลกไป เวลวอะไรไม่ถูกใจจะโดนว่าคนแรก ไม่ว่าต่อหน้าแต่ว่าลับหลังอีกที เราไปรู้มาอีกทีค่อนข้างเสียความรู้สึกหน่อยๆ เพราะพูดถึงเราในทางไม่ดี ไปไหนมาไหนซื้ออะไรโดนว่า กับข้าวที่เคยทำให้ทาน แบ่งให้อีกคนเว้นเรา บางทียื่นของผ่านหน้าเราให้อีกคนยังมี มองด้วยหางตาใส่เราแล้วเดินไป เรารู้สึกน้อยใจนะแต่ไม่มาก เพราะยังต้องมีกำลังใจที่จะทำอะไรต่อไปอยู่ แต่ทำให้เราคิดได้ว่า การที่พ่อแม่จะรักใคร คนนั้นต้องให้เงินก่อนใช่ไหม พอไม่มีให้เหมือนไม่มีความสำคัญเลย ทุกวันนี้เลยไม่ค่อยคุยอะไรกัน ก้มหน้าก้มตาทำงานวันไหนที่ยืนไหวคิดว่าคงย้ายออกไปคงสบายใจกว่า