ยังคงคุยกับเเฟนเก่า เเต่ต่างคนก็ต่างยังไม่มีใคร

เลิกกันมาได้เดือนหนึ่งเเล้ว เเต่ยังคุยกันทุกวันเเต่สถานะไม่เหมือนเดิม ส่วนใหญ่เราจะเป็นคนทักไปก่อนเสมอจนถึงทุกวันนี้  เราพยายามที่จะง้อเขาน่ะ เราเป็นคนบอกเลิกเขาเอง เหตุผลก็คือ วันนั้นเราตั้งใจที่จะไปหาเขาเเต่ เขาทำเหมือนไม่อยากเจอเราทั้งๆที่ก็ไม่ได้เจอกันหลายวัน เขาไม่ดีใจ เขาเฉยๆมาก เหมือนมาทำไม... เราก้เลยกลับบ้าน เเล้วส่งข้อความไปบอกเขา เรางี่เง้า บ้าบอมากพอมาคิดอีกที เเต่พอเราง้อเขา เขาก็บอกว่าเบื่อ รำคาญ เราเข้าใจเรายอมรับผิดน่ะ เเต่เวลาเขาโกรธเราเขาก็จะพูดเเบบนี้ทุกครั้งเเล้วก็ดีกันทุกครั้งเวลาที่ทะเลาะกัน หรือเลิกกัน ส่วนใหญ่เขาชอบทะเลาะเเล้วบอกเลิกเรา เราก็มีบ้างเเต่ไม่เท่าเขาน่ะ เลิกกันสามครั้งล่ะ นี้ครั้งที่สี่ เเต่ครั้งนี้เราอยู่ไกลกัน เลยได้เเต่โทรคุยกัน เราทักไปเขาก็ตอบตลอด เเต่ตอบช้าไม่เหมือนเก่า มีเฟสไทม์มาหาเราบ้าง ถ่ายรูปมาให้เราดูบ้างว่าทำอะไรอยู่ ซึ่งมันเหมือนที่ตอนเราคบกันเลย อยากรู้เหมือนกันจริงๆเขาคิดอะไรอยู่ คิดเหมือนกันไหม หรือรอเวลา  เรายังอยากให้เราสองคนกลับมาคบกัน เเต่เราว่า เราคิดไปเองคนเดียวหรือเปล่า เราโทรไปหาเขา ขอโอกาสเขา เราร้องไห้ เเต่เขาก็ไม่สนใจ ไม่สนใจเลยจริงๆ เราอยากออกมาจากตรงนั้นเเต่มันเดินออกมาไม่ได้  ไม่รู้ทำไง รู้เเละเข้าใจทุกอย่างน่ะเเต่ทำไม่ได้จริงๆ ทำตัวไม่มีค่าไปขอความรักจากคนไม่เห็นคุณค่ามันเเล้ว  /ขอระบายน่ะ /