เต๋อ นวพลไม่เคยทำให้ผมผิดหวังจริงๆ เอาข้อเสียก่อน ใครที่ไม่ได้ชอบหนังอาร์ต หนังรางวัล คงต้องหนีไป ต่อให้ประเด็นที่หนังนำมาอาจจะเป็นประเด็นใหญ่ที่หลายคนจับต้องได้ แต่ถ้าคุณเจอหนังของเต๋อ นวพล อาจจะต้องคิดใหม่ คืออาจจะจับต้องได้ แต่แค่อาจจะงงบ้าง หรือรู้สึกว่าอาจจะไม่ได้อะไรเลย หรืออาจจะได้อะไรเยอะมาก อันนี้ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของคนดู ส่วนข้อเสียอีกข้อคือ พิมมา บทน้อยเกินไปครับ
การแสดงของนักแสดงนำ ทำออกมาได้ดีมาก นักแสดงทุกคนเล่นดีหมด ทั้ง 4 คน พี่เอิงเอย พี่อะตอม พี่เพชร รวมถึงพิมมาด้วย
บทอาจจะต้องมีการตีความ แต่ไม่มากสำหรับผม เพราะผมรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ดูและตีความไม่ยากมาก เพราะมันนำอะไรที่พนักงานออฟฟิศจะต้องพบเจออยู่แล้ว แต่สำหรับผมมันไม่ได้ให้เห็นแค่วิถีของพนักงงานเงินเดือนนะ มันเหมือนพาเราท่องไปในชีวิตของคน คนนึงที่จะต้องพบเจอ
การถ่ายทำเอาไปเต็มสิบ ฉบับหนังอาร์ต เต๋อ นวพลไม่เคยทำให้ผิดหวัง คือการแช่อะไรนานๆ ตัวละครทำหน้าเซ็งๆ มันคือใช่เลย ถ้าปีที่แล้วมีหนังอย่าง “ผีใช้ได้ค่ะ” ปีนี้ก็ “HR” นี้แหละ
ถ้าให้เปรียบเทียบหนัง 2 เรื่องสำหรับผมนะ ผมชอบ HR มากกว่า ตอนจบ pacing เนื้อเรื่อง การเล่าเรื่อง การแสดง และบท ทำออกมาได้ดีทั้งคู่ แต่ที่กินขาดเลยคือ ตอนจบ ที่ผมชอบของ ”พนักงานใหม่โปรดรับไว้พิจารณา“ มากกว่า
โดยรวม ใครไม่ชอบหนังอาร์ต หนังรางวัล อาจจะเข้าไม่ถึง แต่ถ้าใครมาสายนี้ต้องจัด ผมบอกเลยว่ามันครบเครื่องสำหรับภาพยนตร์ 1 เรื่องมากๆครับ
รีวิวความรู้สึกหลังชม “พนักงานใหม่โปรดรับไว้พิจารณา“
เต๋อ นวพลไม่เคยทำให้ผมผิดหวังจริงๆ เอาข้อเสียก่อน ใครที่ไม่ได้ชอบหนังอาร์ต หนังรางวัล คงต้องหนีไป ต่อให้ประเด็นที่หนังนำมาอาจจะเป็นประเด็นใหญ่ที่หลายคนจับต้องได้ แต่ถ้าคุณเจอหนังของเต๋อ นวพล อาจจะต้องคิดใหม่ คืออาจจะจับต้องได้ แต่แค่อาจจะงงบ้าง หรือรู้สึกว่าอาจจะไม่ได้อะไรเลย หรืออาจจะได้อะไรเยอะมาก อันนี้ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของคนดู ส่วนข้อเสียอีกข้อคือ พิมมา บทน้อยเกินไปครับ
การแสดงของนักแสดงนำ ทำออกมาได้ดีมาก นักแสดงทุกคนเล่นดีหมด ทั้ง 4 คน พี่เอิงเอย พี่อะตอม พี่เพชร รวมถึงพิมมาด้วย
บทอาจจะต้องมีการตีความ แต่ไม่มากสำหรับผม เพราะผมรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ดูและตีความไม่ยากมาก เพราะมันนำอะไรที่พนักงานออฟฟิศจะต้องพบเจออยู่แล้ว แต่สำหรับผมมันไม่ได้ให้เห็นแค่วิถีของพนักงงานเงินเดือนนะ มันเหมือนพาเราท่องไปในชีวิตของคน คนนึงที่จะต้องพบเจอ
การถ่ายทำเอาไปเต็มสิบ ฉบับหนังอาร์ต เต๋อ นวพลไม่เคยทำให้ผิดหวัง คือการแช่อะไรนานๆ ตัวละครทำหน้าเซ็งๆ มันคือใช่เลย ถ้าปีที่แล้วมีหนังอย่าง “ผีใช้ได้ค่ะ” ปีนี้ก็ “HR” นี้แหละ
ถ้าให้เปรียบเทียบหนัง 2 เรื่องสำหรับผมนะ ผมชอบ HR มากกว่า ตอนจบ pacing เนื้อเรื่อง การเล่าเรื่อง การแสดง และบท ทำออกมาได้ดีทั้งคู่ แต่ที่กินขาดเลยคือ ตอนจบ ที่ผมชอบของ ”พนักงานใหม่โปรดรับไว้พิจารณา“ มากกว่า
โดยรวม ใครไม่ชอบหนังอาร์ต หนังรางวัล อาจจะเข้าไม่ถึง แต่ถ้าใครมาสายนี้ต้องจัด ผมบอกเลยว่ามันครบเครื่องสำหรับภาพยนตร์ 1 เรื่องมากๆครับ