หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
เหนื่อย
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
บทกวี
เหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยเหนื่อย เหนื่อยเหลือแสน
ไม่เหมือนแม้น จินตนา ที่ใฝ่ฝัน
รุ่งอรุณ จนย่ำค่ำ ในทุกวัน
ฉันอยู่นั่น ตรงนั้น ไม่เปลี่ยนแปลง
น้ำเหงื่อไหล หยาดหยด ตกลงพื้น
นองดาษดื่น ฝังคำหมื่น พันล้านแสน
เหงื่อที่ไหล ลงข้างใน ทรวงอกแทน
ไม่แสดง ให้ใครเห็น เช่นดังเคย
เพราะอะไร เหตุไฉน เป็นเช่นนี้
คงเพราะมี กรรมเก่า เศร้าทุกหน
พยายาม อย่าง หนัก ทุกข์ระทม
โอ้อนงค์ เมื่อไหร่กัน จึงจะดี
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
⏳📖📘 คิดเอ๋ย...คิดถึง 📘📖⏳
คิดถึง @ กลอนแปด ค่ำคำนึง ซึ้งทรวง ห่วงถึงสาว มองจันทร์เจ้า เสี้ยวลับ ดาวอับแสง หมองหม่นตรม ซมซาน รานสำแดง ฟ้ามิแข่ง ระยิบงาม เหมือนตามเคย อยู่โดดเดี่ยว เปลี่ยว
สมาชิกหมายเลข 6000028
...“ยิ้มรับ กับระทม”...
บนผืนภพ ฤา-ลบเลือน เดือนปีผ่าน สายม่านกาล ล่วงเลย สิ่งเคยเห็น จากเช้าสาย บ่ายหน่อย ก็คล้อยเย็น มิว่างเว้น รัตติกาล นานเท่าใด สัญญาเคย ให้กัน วันก่อนหน้า หรือลืม
สุนันท์ยา
น้ำตาผู้ชายที่ไหลริน หมายถึงความสูญสิ้นอเนกอนันต์นานา ภายในดวงใจไม่มีผู้ใดรู้ว่า ผู้ชายที่หลั่งน้ำตายิ่งกว่าฟ้าร้องไห้
หยาดน้ำตา ลูกผู้ชาย ที่ไหลร่วง ดุจดั่งดวง ฤทัย ใกล้สิ้นสูญ ทุกขเวท เวทนา แสนอาดูร ใจคงพูน ด้วยทุกข์ล้น คณนา เคยเอ่ยคำ พร่ำขาน มานานนัก ว่าต้องจัก ล้างสลัด ซึ่งห
สมาชิกหมายเลข 4390412
หลอกตัวเอง (หัดแต่งกลอน)
หลอกตัวเอง เคว้งคว้าง อยู่กลางฝัน แม้คืนวัน ผันเปลี่ยน ดาวเคลื่อนถอย เห็นดอกไม้ ไร้กลิ่น ถวิลคอย แค่ริ้วรอย ราคะ พรรณนา แม้ต้องตื่น คืนวัน ให้พลันหาย ยังมิหน่าย
krittasil
### รักเจ้าเนานานสิ้นฟ้า ###
https://www.youtube.com/watch?v=1npY22o9hA0 มิอาจลืม มิเคยลืม รักเศร้า แม้ทุกข์สุข มีสองเรา เคียงคลอคู่ สีใบไม้ ที่เปลี่ยนผัน ตามฤดู ใบเคยเขียว หล่นร่วงพรู สีเป
ส่องแสงตะวันฉาย
O จูบฟ้าลาดิน .. O
0 เอียงเทอย่างช้าช้าเข้าหาอุ่น อกอกหนึ่ง, งามละมุนและกรุ่นหอม สุมาลี, เมื่อถวิลและยินยอม ดูจะพร้อมเพรียงอยู่อย่างรู้การณ์ 0 จะมีรื่นรมย์ใดที่ในหล้า ยิ่งไปกว่าพร
สดายุ...
O อ่อนไหว.. ต้อง-ใจประคอง .. O
0 ค่อยค่อยเคลื่อนพลิ้วผ่านพร้อมกาลสมัย คือเส้นผมพลิ้วไหวอยู่ในวิถี ขณะความเรียงร้อยแห่งถ้อยวลี ค่อยค่อยคลี่ปวงศัพท์ออกรับกระบวน 0 เพื่อโลกนี้ตอบรับการขับเคลื่อน
สดายุ...
《เมฆงามหวนคืน》
- ยามตื่นจากฝันบนหอสูง - แลมองเห็นม่านเลื่อนลงต่ำ - วสันต์หวนคืนชวนให้โกรธ - บุปผาโรยรา อยู่โดดเดี่ยว - นางแอ่นคู่โบยบินกลางสายฝนพรำ - ยามพบนงคราญคราแรก - อาภรณ
สมาชิกหมายเลข 8650949
จีบ ยก จ้วง เป็นเหตุ
https://www.youtube.com/watch?v=TXJc-vG5IWs .เพราะเคยเรียนร่วมกัน เลยหวั่นไหวจีบ ยก จ้วง ควงใจ ให้สุขสันต์คนรอบข้าง ช่วยเหลือ เกื้อกูลกันก่อสัมพันธ์ พบรัก ประจั
เด็กหญิงเจ้ย
🪷🪷🪷🪷03.03 วันมาฆบูชา ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 --- ดอกบัวผัน (Water Lily)...แต่ใจไม่แปรผัน 🪷🪷🪷🪷
สวัสดีค่ะ เพื่อนสมาชิกชาวพันทิปทุกท่านๆ พรุ่งนี้ 03.03 วันอังคารที่ 3 มีนาคม 2569 เป็นวันมาฆบูชา ซี่งตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี และถือเป็นวันหยุดราชก
กุหลาบขาวเดียวดาย
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บทกวี
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
เหนื่อย
ไม่เหมือนแม้น จินตนา ที่ใฝ่ฝัน
รุ่งอรุณ จนย่ำค่ำ ในทุกวัน
ฉันอยู่นั่น ตรงนั้น ไม่เปลี่ยนแปลง
น้ำเหงื่อไหล หยาดหยด ตกลงพื้น
นองดาษดื่น ฝังคำหมื่น พันล้านแสน
เหงื่อที่ไหล ลงข้างใน ทรวงอกแทน
ไม่แสดง ให้ใครเห็น เช่นดังเคย
เพราะอะไร เหตุไฉน เป็นเช่นนี้
คงเพราะมี กรรมเก่า เศร้าทุกหน
พยายาม อย่าง หนัก ทุกข์ระทม
โอ้อนงค์ เมื่อไหร่กัน จึงจะดี