เราเกิดมาในตระกูลที่ดีและมีชื่อเสียง เป็นนามสกุลที่ใครเห็นก็ต้องรู้จัก และให้ความเคารพ เราตั้งแต่เด็กจะถูกเขี้ยวเข็ญให้อ่านหนังสือ เวลาที่จะได้ใช้ชีวิตแบบเด็กธรรมดาคนนึงได้ดูการ์ตูน ได้มีความสุขในการเล่นกับเพื่อน เราไม่เคยมีสิ่งนั้นในชีวิตเลย ในหัวมีแต่คำสั่ง เรารู้สึกว่าเราเองเกิดมาทำไมกัน? เรามีครอบครัวที่ดีทุกอย่างแล้วไม่ใช่หรอ เงินก้มี ทรัพสิน การมีอยู่ เรามีทุกอย่างแต่ทำไมเราถึงไม่รู้สึกว่ามีความสุขเลยหล่ะ เราไม่มีแม้แต่เพื่อน เรามีอยู่สิ่งเดียวที่อยู่กันมาก้มีแต่หนังสือ เราทำไมถึงไม่มีความสุขเลยหล่ะ คนที่พ่อแม่ไม่มีแต่พอเราได้มอง เวลาพวกเขายิ้ม ทำไมมันถึงรู้สึกว่า ทำไม?เขาถึงมีความสุขกันได้ล่ะ ทำไมเราถึงไม่มีเลย พ่อแม่ก้เอาแต่ทำงานไม่ค่อยมีเวลากับเราเลย เราไม่มีความสุขเลย ทำไมกันล่ะ?ชีวิตที่มีทุกอย่างดีกว่าและเพรียบพร้อมกว่า ทำไมมันถึงไม่มีความสุขเลยล่ะ?
ความสุขที่แท้จริงคืออะไรกันแน่!!!