อยากให้เล่าแบบละเอียดเลยครับ ว่าใครจำอะไรได้บ้าง ขอเรื่องที่เป็นเหตุการณ์ซ้ำๆที่ต้องเกิดทุกวันนะครับ
ของผมตื่นมาตอนเช้า 6 โมง สิ่งแรกที่ต้องทำคือ แปรงฟัน ล้างหน้า อาบน้ำ แล้วก็แต่งตัว รวมเวลาทั้งสิ้น 20 นาที
แล้วก็ออกจากบ้าน เวลา 6.20 น. พร้อมถุงขยะไปทิ้งหน้าปากซอย ผมต้องเดินออกจากซอยทุกวัน
ในระหว่างซอยจะเจอสุนัข 3 ตัว ชอบเดินกระดิกหางมาหาผมทุกวัน
มันชอบวิ่งมาจะเลียกางเกงกับรองเท้าผม ผมต้องห้ามมันทุกครั้ง
“เอ๊ะ เอ๊ะ อย่า...ไม่เอา!!!” มันถึงจะหยุด
พอเดินมาถึงใกล้ๆหน้าปากซอย ผมจะต้องเจอพี่ผู้หญิงคนนึง อายุราวๆ 30-40 ปี
ผมจำเธอได้ เพราะเธอขาพิการ 1 ข้าง แล้วชอบเดินสวนเข้าซอยมา เพื่อจะไปอีกด้านนึง
ผมเจอเธอบ่อยมากจนจำเธอได้ เรายิ้มทักกันบางครั้ง
ผมเดินออกมานั่งรอรถเมล์ตรงหน้าปากซอย ระหว่างนั้น ก็จะเช็ค line เช็คเฟสบุค อ่านข่าวใหม่ๆ
เช็คไปได้ซักพักนึง รถเมล์ก็จะมาพอดี ผมก็ขึ้นไปนั่งเล่นเฟสบนรถเมล์ต่อ
ผมมักจะหยุดเล่นเมื่อรถเมล์ข้ามสะพานสุดท้าย เป็นตัวบ่งบอกสัญญาณว่า ผมมาถึงป้ายที่จะลงแล้ว
เวลาช่วงนี้ก็จะอยู่ราวๆ 7 โมงเช้าพอดี
ผมเดินต่อ ต้องผ่านอู่ซ่อมรถร้านนึง เขาจะเปิดร้านประมาณ 7 โมงของทุกวัน
เจ้าของเขาเป็นคนขยัน เขามีลูกน้องในร้านหลายคนที่ช่วยเขาเปิดร้าน
ทุกคนก็ตะช่วยกันจัดของ เช็ดกระจก เตรียมเปิดร้าน
ระหว่างทางก็จะผ่านย่านตลาด ขายปาท่องโก๋ โจ๊กหมู ก๊วยจั๊บ ซาลาเปา ขนมจีบ ข้าวมันไก่
พร้อมกล่าวทักทายเจ้าของร้าน ไม่ก็ร้านข้างๆ ทุกคนก็จะทักผมเหมือนๆเช่นเคย “อ่าว วันนี้ รูปหล่อเอาอะไรดี”
ผมมักจะซื้ออะไรกินง่ายๆจากของพวกนี้ พร้อมกาแฟ ไม่ก็โอวันตินแก้วนึง
ราวๆซัก 7.30 น. ผมเดินต่อไปได้ระยะนึง ประมาณ 500 เมตร ก็ต้องขึ้นสะพาน มีสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมด
บนสะพานผมมักจะเจอขวดพลาสติก ไม่รู้ใครเอามาทิ้งไว้
ของเหลวที่อยู่ภายในมันเหมือนน้ำส้มผสมน้ำมัน หรือจะเป็นขวดใส่ฉี่
ผมเห็นมันบ่อยมาก แทบจะทุกสัปดาห์ โดยเฉพาะวันจันทร์ แล้วจะหายไปในเช้าวันศุกร์
พาลงจากสะพาน ผมมักจะหยิบมือถือขึ้นมา เซลฟี่หน้าตัวเองวันล่ะ 1-2 รูป
ผมจะเก็บรูปไว้บันทึกความเปลี่ยนแปลงตนเอง
เดินต่อไปซักพัก ก็มาถึงบริษัทพอดี ผมก็จะทักทายยามหน้าประตู
เรายืนคุยกันสักพัก สัก 10 นาที บางครั้งก็คุยเรื่องลูก เรื่องเมียที่บ้านเขา เรื่องทั่วไป
พอคุยจบ ผมก็ขอตัว “เออ ผมไปทำงานก่อนนะพี่”
ผมเดินเข้าบริษัทมา รอลิฟท์ บ้างก็มีคนรู้จัก ก็ทักทายกันตามปกติ ไม่ก็ยิ้มให้กัน
ถ้าเจอเพื่อนผู้ชายสนิทๆ เราก็มีหยอกล้อกันบ้าง เพื่อนชอบมาจี้เอว ไม่ก็ลูบพุงผม
ผมก็จะยื่นมือไปจำ หรรรรม มันคืน อิอิ อันนี้หยอกๆนะ
พอมาถึงที่โต๊ะทำงาน ก็จะราวๆ 8.00 น. ผมมานั่งที่โต๊ะ แล้วก็ฟุ๊บหลับจนถึงเวลา 8.30 น.
แล้วก็เริ่มงาน นี้แหละคือชีวิตการทำงานของผม ของเพื่อนๆล่ะ เป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังกันบ้าง
อยากให้เล่ากิจวัตรประจำวันตอนเช้าก่อน ไปทำงาน หรือไปเรียน ของคุณครับ
ของผมตื่นมาตอนเช้า 6 โมง สิ่งแรกที่ต้องทำคือ แปรงฟัน ล้างหน้า อาบน้ำ แล้วก็แต่งตัว รวมเวลาทั้งสิ้น 20 นาที
แล้วก็ออกจากบ้าน เวลา 6.20 น. พร้อมถุงขยะไปทิ้งหน้าปากซอย ผมต้องเดินออกจากซอยทุกวัน
ในระหว่างซอยจะเจอสุนัข 3 ตัว ชอบเดินกระดิกหางมาหาผมทุกวัน
มันชอบวิ่งมาจะเลียกางเกงกับรองเท้าผม ผมต้องห้ามมันทุกครั้ง
“เอ๊ะ เอ๊ะ อย่า...ไม่เอา!!!” มันถึงจะหยุด
พอเดินมาถึงใกล้ๆหน้าปากซอย ผมจะต้องเจอพี่ผู้หญิงคนนึง อายุราวๆ 30-40 ปี
ผมจำเธอได้ เพราะเธอขาพิการ 1 ข้าง แล้วชอบเดินสวนเข้าซอยมา เพื่อจะไปอีกด้านนึง
ผมเจอเธอบ่อยมากจนจำเธอได้ เรายิ้มทักกันบางครั้ง
ผมเดินออกมานั่งรอรถเมล์ตรงหน้าปากซอย ระหว่างนั้น ก็จะเช็ค line เช็คเฟสบุค อ่านข่าวใหม่ๆ
เช็คไปได้ซักพักนึง รถเมล์ก็จะมาพอดี ผมก็ขึ้นไปนั่งเล่นเฟสบนรถเมล์ต่อ
ผมมักจะหยุดเล่นเมื่อรถเมล์ข้ามสะพานสุดท้าย เป็นตัวบ่งบอกสัญญาณว่า ผมมาถึงป้ายที่จะลงแล้ว
เวลาช่วงนี้ก็จะอยู่ราวๆ 7 โมงเช้าพอดี
ผมเดินต่อ ต้องผ่านอู่ซ่อมรถร้านนึง เขาจะเปิดร้านประมาณ 7 โมงของทุกวัน
เจ้าของเขาเป็นคนขยัน เขามีลูกน้องในร้านหลายคนที่ช่วยเขาเปิดร้าน
ทุกคนก็ตะช่วยกันจัดของ เช็ดกระจก เตรียมเปิดร้าน
ระหว่างทางก็จะผ่านย่านตลาด ขายปาท่องโก๋ โจ๊กหมู ก๊วยจั๊บ ซาลาเปา ขนมจีบ ข้าวมันไก่
พร้อมกล่าวทักทายเจ้าของร้าน ไม่ก็ร้านข้างๆ ทุกคนก็จะทักผมเหมือนๆเช่นเคย “อ่าว วันนี้ รูปหล่อเอาอะไรดี”
ผมมักจะซื้ออะไรกินง่ายๆจากของพวกนี้ พร้อมกาแฟ ไม่ก็โอวันตินแก้วนึง
ราวๆซัก 7.30 น. ผมเดินต่อไปได้ระยะนึง ประมาณ 500 เมตร ก็ต้องขึ้นสะพาน มีสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมด
บนสะพานผมมักจะเจอขวดพลาสติก ไม่รู้ใครเอามาทิ้งไว้
ของเหลวที่อยู่ภายในมันเหมือนน้ำส้มผสมน้ำมัน หรือจะเป็นขวดใส่ฉี่
ผมเห็นมันบ่อยมาก แทบจะทุกสัปดาห์ โดยเฉพาะวันจันทร์ แล้วจะหายไปในเช้าวันศุกร์
พาลงจากสะพาน ผมมักจะหยิบมือถือขึ้นมา เซลฟี่หน้าตัวเองวันล่ะ 1-2 รูป
ผมจะเก็บรูปไว้บันทึกความเปลี่ยนแปลงตนเอง
เดินต่อไปซักพัก ก็มาถึงบริษัทพอดี ผมก็จะทักทายยามหน้าประตู
เรายืนคุยกันสักพัก สัก 10 นาที บางครั้งก็คุยเรื่องลูก เรื่องเมียที่บ้านเขา เรื่องทั่วไป
พอคุยจบ ผมก็ขอตัว “เออ ผมไปทำงานก่อนนะพี่”
ผมเดินเข้าบริษัทมา รอลิฟท์ บ้างก็มีคนรู้จัก ก็ทักทายกันตามปกติ ไม่ก็ยิ้มให้กัน
ถ้าเจอเพื่อนผู้ชายสนิทๆ เราก็มีหยอกล้อกันบ้าง เพื่อนชอบมาจี้เอว ไม่ก็ลูบพุงผม
ผมก็จะยื่นมือไปจำ หรรรรม มันคืน อิอิ อันนี้หยอกๆนะ
พอมาถึงที่โต๊ะทำงาน ก็จะราวๆ 8.00 น. ผมมานั่งที่โต๊ะ แล้วก็ฟุ๊บหลับจนถึงเวลา 8.30 น.
แล้วก็เริ่มงาน นี้แหละคือชีวิตการทำงานของผม ของเพื่อนๆล่ะ เป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังกันบ้าง