เรารู้สึกแย่มาก ที่แม่ละน้องชายไม่ค่อยจะติดต่อมาหา แต่จะมีสายเข้าก็ต่อเมื่อมีปัญหาหรือขอเงินซะส่วนใหญ่ ต่างจากเราที่มักจะโทรหาพวกเขาอยู่เสมอเพราะอยู่ไกลกัน เหตุการณ์ที่จำได้ไม่เคยลืมคือช่วงที่ประเทศไทยแผ่นดินไหว เราไม่ได้รับสายจากที่บ้านเลยซักสาย มีแต่เราที่ไล่โทรหาคนนั้นคนนี้เพื่อเช็คถึงความปลอดภัย มันเหมือนเราเคว้งอยู่คนเดียวในโลกๆนึง ทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นแบบเดิมๆ ที่จะโทรมาก็ต่อเมื่อมีปัญหาหรือขอเงิน พอเราพูดบ้างก็กลายเป็นเรื่องทะเลาะกัน
คนในครอบครัวจะโทรหาก็ต่อเมื่อขอเงิน