สวัสดีค่ะ เราอยากมาถามในมุมมองคนปกติที่เวลาเจอคนพูดไม่ชัดหรือลิ้นไก่สั้นแบบนี้มันน่าตลกไหมคะ…. เรื่องมีอยู่ว่าเราลิ้นไก่สั้นแต่เด็ก มักโดนล้อเลียนอยู่เสมอ แต่พอโตขึ้นเราพยายามพูดช้าๆให้ชัดลง แต่ก็มีบางครั้งที่มันไม่ชัด อย่างเช่นจะพูดว่า กิน มันก็จะกลายเป็น กิง หรือคำว่าคุณ ก็จะกลายเป็นคุง ตลอดระยะเวลาหลายปีจนโต เราโดนล้อเลียนอยู่แบบนี้เสมอ (แต่ส่วนน้อยนะคะที่จะโดน) เวลาเราโดนคนล้อเลียนเราแบบนี้ เราจะพยายามหลีกเลี่ยงไม่พูดกับพวกเขา บางทีก็มีการหัวเราะเยาะเราก็มี จนเราไม่กล้าเข้าสังคม กลัวคนเยอะๆกลัวการพูดไปเลยก็มี แต่พอไม่พูดมันก็ติดขัด จากที่แย่ก็กลายเป็นแย่กว่าเดิม และสิ่งที่แย่กว่านั้นคือ เราโดนแม่ของเพื่อนล้อเลียนการพูดของเรา เรารู้จักกับพวกเขามานานแต่เขาไม่เคยพูดแบบนี้กับเราเลย จนกระทั่งสองสามวันก่อนเขาล้อเลียนเราต่อหน้าคนเยอะๆ เจอแบบนี้ก็รู้สึกแย่แล้วใช่ไหมคะ แต่แย่กว่านั้นคือเพื่อนเราถ่ายคลิปที่พวกเขาเอ่ยถึงชื่อเราและล้อเลียนการพูดของเราลงโซเซี่ยล พร้อมใส่แคปชั้นพร้อมกับชื่อเราอย่างสนุกสนาน ผู้ติดตามและเพื่อนในเฟสเขาไม่ต่ำกว่าห้าพันคน เราเลื่อนมาเจอด้วยความรู้สึกที่ไม่ชอบ มันรู้สึกแย่มากจนถึงขั้นเสียใจ วันนั้นทั้งวันเราจมอยู่กับความรู้สึกแบบนั้น ทุกคำพูดที่ล้อเลียนออกมาเสียงหัวเราะที่ดังอย่างสนุกสนาน มันเริ่มสร้างบาดแผลให้เรามากขึ้น เราเลยอยากถามพี่ๆว่า คนพูดไม่ชัด คนลิ้นไก่สั้น มันน่าตลกมากเลยหรอคะ จนถึงขั้นต้องทำกันแบบนี้เรื่องที่น่าตลกกับกลายเป็นเรื่องแย่สำหรับคนหนึ่ง แล้วเราต้องทำไงดีคะถึงจะพูดชัดขึ้น พยายามฝึกพูด อยู่สม่ำเสมอแต่ก็เหมือนสิ่งที่ทำไปไม่มีค่าอะไรเลย เราต้องไปหาหมอหรือพบแพทย์ที่ไหนไหมคะ อีกอย่างในคริปเขาก็พูดว่า เราพูดไม่รู้เรื่อง ฟังไม่ออก แต่ทำไมคนอื่นถึงฟังเราในเมื่อเราก็พูดเหมือนกับที่พูดกับเขา
การพูดไม่ชัด โดนล้อเลียน