สวัสดีครับทุกคนผมมีเรื่องอยากมาระบาย มันเป็นเรื่องที่ผมเสียความรู้สึกมากๆ งั้นเข้าเรื่องเลยน่ะครับผมเป็นวัยรุ่นที่ต้องดิ้นรนเพื่ออยู่รอดครับชีวิตผมเคยใีทุกอย่างมาก่อน แต่ก็เพราะอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้ผมนั้นต้องออกมาทำงานเป็น พนักงานรักษาความปลอดภัยแห่งหนึ่ง (รปภ) ด้วยอายุ 19 ปี ตอนแรกไปทำตือผมย้ายของจากบ้านไปพักที่ที่เขาจัดเตรียมให้ครับเพราะว่าตอนนั้นผมไม่มีรถแล้วที่ทำงานก็ไกลด้วย ตอนแรกผมก็งงน่ะครับว่าทำไมได้ทำง่ายจัง คือปกติก่อนทำงานพวกนี้มันต้องมีอบรมหรือฝึกอะไรก่อน แต่ของผมคือได้เริ่มงานในวันคุยเลยครับ ผมก็ไม่ได้คิดอะไร ก็ทำไปได้สัก 2-3 วัน ก็เริ่มมีพนักงานในโรงงานพูดกันต่างๆนาๆว่า รปภ ใหม่มาอีกแล้วคงอยู่ได้อีกไม่นานหรอกเดี่ยวก็ออก ในใจผมก็คิดว่าทำไมถึงต้องพูดแบบนี้ ผมเลยตอบกลับไปว่า งั้นพี่ค่อยดูน่ะครับว่าพี่กับผมใครจะออกก่อนกัน แล้วผมก็เดินออกมาแบบโมโห พอเลิกงานผมก็มานอนคิดว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้นผมเลยไปถามลุงที่ทำงานกับผมลุงเขาบอกว่า ก่อนผมมาทำมี รปภ ออกกันไปเกือบ 10 คน ภายในเวลาไม่ถึงเดือนผมตกใจ ลุงแกก็บอกว่าอยู่ไปเดี่ยวเราก็จะรู้เอง ผมเลยคิดว่าจะอยู่ให้นานที่สุดให้พวกคนในโรงงานว่าผมไม่ได้ ผมทุ่มเทตั้งใจทำงานมาก พอเริ่มสักพักเริ่มมี รปภ ขาดงานบ้างผมก็ต้องเข้าแทน (หัวหน้าชุดที่ผมทำด้วยเขามีสองจุดจุดล่ะ 2 คน คือให้อยู่ 24 ซม. เต็มแล้วพอครบก็ให้อีกคนหนึงที่เป็นคู่กันมาเปลี่ยนก็เท่ากับว่าเราจะทำงานหนึ่งวันเต็มๆแล้วพักหนึ่งวันเต็มๆโดยที่เราเหมือนได้ทำงานสองวัน เพราะมันมีสองกะ กะเช้ากับดึกกะล่ะ 12 ซม.) แต่พอให้เข้าแทนคนอื่นจาก ของเรา 24 ซม. เราก็ต้องทำต่ออีก 24 ซม. เป็น 48 ซม. ถึงเหนื่ยง่วงแต่เราก็ได้เงินเพิ่ม แต่นานๆครั้งก็ไม่เป็นไรครับ ต่อมาก็เริ่มบ่อยขึ้น ล่ะจาก 48 ก็เป็น 60 ซม. ผมถึงกับเป็นลมขอกลับห้องพักเดี่ยวนั้นเลยครับ ผมเลยรู้แล้วว่าทำไมถึง รปภ. ได้ออกกันไปเพราะ รปภ. คนเก่าเอาเปรียบคนที่เข้ามาใหม่ แถมยังไม่พอ คนที่บริษัทที่ผมไปเฝ้าก็มีแต่คนใหญ่คนโต ชอบดูถูกกันเหมือนแบบว่าทำเป็นแค่ รปภ ตำ่ๆ ผมทนไม่ได้จึงคิดจะออกแต่มันก็ออกยากเพราะไม่มีคนมาแทนผม ผมจึงตัดสินใจวิ่งออกมาจากที่ทำงานในขณะทำงานอยู่บอกเขาว่าไปกดเงินแปปนึง แล้วผมก็นั่งรถตู้กลับมาบ้าน แล้วทิ้งของทุกอย่างไว้ที่ห้องพัก เขาก็โทรมาน่ะครับก็คุย เรื่องเงินที่ค้างไว้ ผมไปลาออก วันที่ 4 กันยายน (ต้องกลับไปลาออกครับถ้าไม่ลาออกไม่ได้เงิน ก็คุยกันถึงเรื่องหักค่านู้นนี้หักค่าออกแบบไม่บอกทำให้บริษัทเสียหาย ก็เครียหักแล้วเหลือห้าพันกว่าบาท ผมบอกเขาว่าเร่งเงินให้หน่อยน่ะครับผมต้องใช้เงิน (ลาออกที่สำนักงานใหญ่) เขาบอกว่าได้เดี่ยวจะตามเรื่องให้ (ที่ผมทำเงินมันจะออก 5 15 25) ผมบอกเขาขอวันที่ 25 กันยาได้มั้ย เขาบอกผมว่าต้องส่งเอกสารไปที่สำหนักงานที่กรุงเทพก่อนให้เขายืนยันการจ่ายเงิน สักพักเขาโทรมาบอกว่า เงินจะเข้าวันที่ 5 ตุลาคม แน่นอน ผมก็รอให้ถึงวันนั้น แต่พอถึงวันที่ 5 ผมโทรไปเขาบอกว่า อ้าวพี่ขอโทษน่ะพี่หาเอกสารไม่เจอลืมไปเลยเป็นวันที่ 15 ตุลาคมน่ะแน่นอน เดี่ยวพี่จะส่งเอกสารให้วันนี้เลย ผมไปไม่ถูกเลยครับ เสียความรู้สึกมากๆ ผมพยายามติดต่อไปที่สาขากรุงเทพเพื่อเล่าเรื่องให้ฟังแต่กลับติดต่อไม่ได้เพราะไม่มีคนเขาบริษัทอีกอย่าง มันเป็นตึกที่ปล่อยให้เช่าตึกนั้นมีเป็น 100 บริษัท ผมจึงติดต่อไปในเพจของบริษัทที่กรุงเทพ เขาเป็นพนักงานพาสทาม ผมเล่าให้เขาฟังเขากลับบอกว่า แล้วจะให้ทำยังไงคับคุณต้องรอ วันที่ 15 เงินออกแน่นอน เพราะเขาคงไม่กล้าออกเงินให้คุณ ถ้าเขาออกเงินให้คุณก่อนเขาจะโดนไล่ออก ล่ะถ้าเป็นคุณ คุณกล้าให้ป่ะคับ 😔😔😔
#ผมเข้าใจล่ะครับว่ามันต้องรอวันที่ 15 แต่ผมเสียความรู้สึกที่ว่าเขาบอกจะตามเรื่องให้แต่กลับไม่ส่งเอกสารบอกเอกสารหายแล้วเขาพูดมาได้ไงว่าเงินจะได้วันที่ 5 ตุลา คำขอโทษเขายังไม่มีสักคำไม่มีท่าทีที่จะรู้สึกผิดด้วย ผมเสียความรู้สึกตรงเนี้ยล่ะครับ
เสียความรู้สึกกับบริษัท รปภ มาก
#ผมเข้าใจล่ะครับว่ามันต้องรอวันที่ 15 แต่ผมเสียความรู้สึกที่ว่าเขาบอกจะตามเรื่องให้แต่กลับไม่ส่งเอกสารบอกเอกสารหายแล้วเขาพูดมาได้ไงว่าเงินจะได้วันที่ 5 ตุลา คำขอโทษเขายังไม่มีสักคำไม่มีท่าทีที่จะรู้สึกผิดด้วย ผมเสียความรู้สึกตรงเนี้ยล่ะครับ