ก็พี่เค้าเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนที่ผมเรียนอยู่อ่ะครับ ก็คุยกันมาได้4เกือบๆ5เดือนแล้วก็คุยกันตั้งแต่พี่เค้ายังไม่โสดอ่ะครับตอนแรกก็ไม่ได้กะจะจีบหรอกครับ เพราะจริงๆ ก็เคยรู้จักพี่เค้านั่นแหละ ก็เลยแค่คุยกันแบบพี่น้องเฉยๆ
แต่คุยไปคุยมา เค้าก็เริ่มเปิดใจนั่นแหละครับ ก็มันเป็นช่วงที่เค้าทะเลาะกับแฟนเค้า เค้าก็จะมาเล่าให้ฟังอ่ะ ก็ตอนนั้นก็ยังไม่ได้คิดจะไปเสียบอยู่แล้วด้วย ก็เลยเหมือนแค่รับฟังเค้าแล้วก็ให้กำลังใจอ่ะครับ จนเค้าเลิกกัน หลังจากนั้นไม่นาน เค้าก็เป็นคนขอความชัดเจนอ่ะครับ แต่ผมกลับเป็นคนที่ยังไม่พร้อมจะให้ซะเอง ก็แบบเป็นคนจะคิดมากกับเรื่องที่จริงจังอ่ะครับ ก็เลยบอกเค้าไปว่ากลัวมันจะดูไม่ดีอ่ะเพราะแบบนางก็พึ่งโสดได้2อาทิตย์เอง แล้วเค้าก็บอกว่าเข้าใจ แต่ก็ยังคุยกันต่ออ่ะครับ จนมาเดือนที่แล้วอ่ะเค้าปิดเทอมก็กลับมาอยู่บ้าน
ผมก็ด้วยความอยากเจอนั่นแหละ ก็จะไปหาเค้าแทบจะทุกวันอ่ะ มันก็เริ่มผูกพันธ์ จนมาเดือนนี้นางเปิดเรียนแล้ว ก็ตั้งแต่เค้ากลับมอ.ไป ก็งานเยอะมาก จนแทบไม่ได้คุยกันเลยอ่ะครับ
แบบก็ไม่ได้โทรคุยกันเลย แชทกันก็แทบจะเหลือแค่บอกฝันดีอ่ะ แต่ก็เข้าใจนางอ่ะครับเรื่องว่ามันหนัก แต่แบบบางทีก็คิดมากไปจนทำตัวเองหน่วงจนการเรียนเริ่มเสียอ่ะครับ เครียดมาก ก็เหมือนผมโง่เองอ่ะที่ไม่ยอมให้ความชัดเจนนางไปตั้งแต่ตอนนั้นเลยต้องมาเป็นฝ่ายคิดมากในวันนี้ ควรทำไงดีครับ?//ก็ตอนนี้เค้าก็ยังไม่ลืมแฟนเก่าเค้าด้วยนั่นแหละครับ
คือแบบอันนี้ผมเป็นคนที่มีประสบการณ์กับเรื่องนี้น้อยมากอ่ะ
ก็เลยไม่เข้าใจอ่ะว่าทั้งๆที่เค้าทำเราเจ็บแต่ทำไมยังเลือกที่จะจดจำด้านดีๆของเค้าแค่นั้น เห้ออออ แต่ที่น้อยใจสุดไม่ใช่ที่เค้าเพ้อถึงแฟนเก่าหรือลงรูปแฟนเก่า(แต่เบลอรูปนะครับ)ในไอจีอ่ะ แต่เพราะแบบนางบอกว่างานเยอะ ก็เลยไม่ได้คุยกัน แต่ก็ยังมีเวลาไปรัวไลค์ทุกโพสในเฟสแฟนเก่าเค้าได้อ่ะ
นี่คือน้อยใจมากอ่ะครับ(ที่เค้าอยากเลิกกับแฟนเก่าก็เพราะแฟนเก่าเค้าก็ทำกับเค้าแบบนี้อ่ะครับแล้วเค้าก็นอย) รู้สึกเหมือนเวรกรรมมันตามทันนะ แต่ก็คนนี้จริงจังอ่ะครับ
เห้อออ
//ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ เพ้อหนักมาก
ความรักของเด็กม.6กับพี่พยาบาลปี2
แต่คุยไปคุยมา เค้าก็เริ่มเปิดใจนั่นแหละครับ ก็มันเป็นช่วงที่เค้าทะเลาะกับแฟนเค้า เค้าก็จะมาเล่าให้ฟังอ่ะ ก็ตอนนั้นก็ยังไม่ได้คิดจะไปเสียบอยู่แล้วด้วย ก็เลยเหมือนแค่รับฟังเค้าแล้วก็ให้กำลังใจอ่ะครับ จนเค้าเลิกกัน หลังจากนั้นไม่นาน เค้าก็เป็นคนขอความชัดเจนอ่ะครับ แต่ผมกลับเป็นคนที่ยังไม่พร้อมจะให้ซะเอง ก็แบบเป็นคนจะคิดมากกับเรื่องที่จริงจังอ่ะครับ ก็เลยบอกเค้าไปว่ากลัวมันจะดูไม่ดีอ่ะเพราะแบบนางก็พึ่งโสดได้2อาทิตย์เอง แล้วเค้าก็บอกว่าเข้าใจ แต่ก็ยังคุยกันต่ออ่ะครับ จนมาเดือนที่แล้วอ่ะเค้าปิดเทอมก็กลับมาอยู่บ้าน
ผมก็ด้วยความอยากเจอนั่นแหละ ก็จะไปหาเค้าแทบจะทุกวันอ่ะ มันก็เริ่มผูกพันธ์ จนมาเดือนนี้นางเปิดเรียนแล้ว ก็ตั้งแต่เค้ากลับมอ.ไป ก็งานเยอะมาก จนแทบไม่ได้คุยกันเลยอ่ะครับ
แบบก็ไม่ได้โทรคุยกันเลย แชทกันก็แทบจะเหลือแค่บอกฝันดีอ่ะ แต่ก็เข้าใจนางอ่ะครับเรื่องว่ามันหนัก แต่แบบบางทีก็คิดมากไปจนทำตัวเองหน่วงจนการเรียนเริ่มเสียอ่ะครับ เครียดมาก ก็เหมือนผมโง่เองอ่ะที่ไม่ยอมให้ความชัดเจนนางไปตั้งแต่ตอนนั้นเลยต้องมาเป็นฝ่ายคิดมากในวันนี้ ควรทำไงดีครับ?//ก็ตอนนี้เค้าก็ยังไม่ลืมแฟนเก่าเค้าด้วยนั่นแหละครับ
คือแบบอันนี้ผมเป็นคนที่มีประสบการณ์กับเรื่องนี้น้อยมากอ่ะ
ก็เลยไม่เข้าใจอ่ะว่าทั้งๆที่เค้าทำเราเจ็บแต่ทำไมยังเลือกที่จะจดจำด้านดีๆของเค้าแค่นั้น เห้ออออ แต่ที่น้อยใจสุดไม่ใช่ที่เค้าเพ้อถึงแฟนเก่าหรือลงรูปแฟนเก่า(แต่เบลอรูปนะครับ)ในไอจีอ่ะ แต่เพราะแบบนางบอกว่างานเยอะ ก็เลยไม่ได้คุยกัน แต่ก็ยังมีเวลาไปรัวไลค์ทุกโพสในเฟสแฟนเก่าเค้าได้อ่ะ
นี่คือน้อยใจมากอ่ะครับ(ที่เค้าอยากเลิกกับแฟนเก่าก็เพราะแฟนเก่าเค้าก็ทำกับเค้าแบบนี้อ่ะครับแล้วเค้าก็นอย) รู้สึกเหมือนเวรกรรมมันตามทันนะ แต่ก็คนนี้จริงจังอ่ะครับ
เห้อออ
//ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ เพ้อหนักมาก