ให้สามี ไปรับลูกที่โรงเรียน เขาตอบว่า"ชีวิตเขาต้องมาเจออะไรแบบนี้"

พูดตามตรงหย่าทางใจมาสักพัก (เราไม่ได้พูดตรงๆ แต่เลิกสนใจเขาแล้ว) เหนื่อหน่ายมานาน รายละเอียดแปลกๆเยอะ เล่ายังไงก็เล่าไม่หมด
แต่ยังอยู่บ้านเดียวกัน แยกห้องนอน

เรานอนกับลูก 4 ขวบ เพิ่งไปโรงเรียน ยังเล็กมากๆ ยังไม่อยากให้นั่งรถโรงเรียน เป็นห่วง
เขานอนคนเดียว นอนวันละ 16 ชั่วโมง (กำลังรักษาสารเคมีในสมองไม่เท่ากัน จิตเวช หมอแนะนำว่าอย่าไปกวนเขา ปล่อยเขาหลับดีที่สุด เราจะได้ไม่ปวดหัวด้วย) ที่สำคัญเขาเป็นคนเห็นแก่ตัวและสกปรกมากๆ ในทุกเรื่อง

และอีก 8 ชั่วโมงชีวิตอยู่บนโซฟา นั่งกินเหล้า  ทั้งๆที่หมอห้าม
หากถามว่า เขาเอาเงินที่ไหนใช้ เขามีหุ้นและกงสีปันผล 6หลักต่อเดือน
ตัวเราเองก็มีงาน เงินเข้า 6หลักต่อเดือนเหมือนกัน  แยกกระเป๋ากันมานานแล้ว แต่พวกค่าบ้านรถ ค่าเทอมลูก เขาเป็นคนจ่าย

มาถึงเรื่องตามหัวข้อ เราเหนื่อยกับการขับรถ รับ-ส่งลูกทุกวัน ไป-กลับ เช้า2รอบ (โรงเรียนมาบ้าน)
เย็น 2 รอบ
4ขา รวม 100 km. เคยคุยกันตอนแรกว่าขอให้ลูกเรียนใกล้บ้าน เพราะเรารู้เรื่องนี้แล้วว่าจะต้องมีเรื่องที่เราขับรถไม่ไหว เคยเส้นเลือดขดที่ขาแดง ขามันเกร็งมากๆ จนขับไม่ไหว แต่ก็ไม่เป็นผล เขาบอกว่าเขาจ่ายค่าเทอม เขาจะให้ลูกเรียนที่นี่
และไม่จ้างคนขับรถ เพราะคนเก่าทำเรื่องไว้ เลยเลือกที่จะขับรถเอง

มาถึงวันมีเรื่อง ขอร้องให้เขา ไปรับลูก ตอนบ่ายสอง ซึ่งเขายังนอนอยู่
เขาตอบกลับมาว่า "ทำไมชีวิต ก..ู ต้องมาเจออะไรแบบนี้วะ เนี่.ย"  

ความรู้สึกตอนนั้นคือ ไม่ผิดหวังกับคำตอบ เพราะเขาเป็นคนเห็นแก่ตัวมากๆ อยู่แล้ว

คำตอบอยู่ในเรื่องราว .... แค่ถามตัวเองว่า เมื่อไหร่จะออกไป จากเขาสักที

มันยังมีเรื่องบ้.. า บ..อๆ อีกเยอะ เล่าไม่หมด