โอภาส ที่เป็น วิปัสสนูปกิเลส เห็นตอนลืมตาหรือหลับตาครับ

อยากถามนักปฏิบัติภาวนาโดยเฉพาะทางด้านวิปัสสนาว่าอาการวิปัสสนูปกิเลสเป็นแบบไหนอย่างไรบ้างครับใช่อาการของคนที่หลงว่าตัวเองบรรลุธรรมแล้วเที่ยวไปอวดไปเบ่งว่าตัวเองบรรลุธรรมอยากไปสอนไปยัดเยียดแนวทางตัวเองพ

ตามที่เข้าใจกันถ้าสมถะมีนิมิตเป็นกำดักขวางขั้น การเจริญวิปัสสนาเนี่ยจะมีวิปัสสนูปกิเลส10เป็นกำดับขวางกั้นการบรรลุธรรมนี่แหละถูกหรือไม่ครับ ประเด็นคือจขกทสงสัยว่าตกลงอาการวิปัสสนูปกิเลส10ข้อที่นักภาวนา

สติปัฏฐานไม่เป็นจึงไม่เห็นตัวเอง เห็นได้แค่วิญญานขันธ์ เป็นหนูติดจั่น เป็นนกติดกรง สติปัฏฐานเป็น จะเห็นตัวเอง เห็นว่าตัวเองก็เกิดดับ จึงหลุดพ้น พ้นจากพันธนาการ

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าการฝึกตบะการประพฤติพรหมจรรย์ของฆราวาสและนักบวชทั้งศีลพระวินัยธุดงควัตรฉันข้าวมื้อเดียวฉันรวมในบาตรเป็นแนวทางให้จิตเห็นกิเลสมากขึ้นเห็นความอยากเห็นทุกข์มากขึ้นหรือเปล่าครับทำไมถึ

มีใครเคยประสบกับ "วิปัสสนูปกิเลส" บ้างไหมคะ ช่วยแชร์ให้ฟังหน่อยค่ะ หรือแชร์ความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ได้ค่ะ ถ้าเป็นประสบการณ์จริงยิ่งดีค่ะ

คือ ง่วงมาแล้วไม่รู้จะทำยังไง ไม่มีสติ แล้วที่บอกว่ากำหนดรู้ มันทำได้ไหม ทำยังไง เพราะจะสงบทีไร ความง่วงจะเข้ามาก่อนทุกที ลุกขึ้นเดินก็หาย ลืมตาก็หาย แต่ พอมานั่งหลับตาก็เอาอีกแล้ว มีวิธีที่จะกำหนดรู้

มีใครบ้างมีใครปฏิบัติภาวนาวิปัสสนาตามแนวทางการเจริญสติหรือสติปัฏฐานแล้วเห็นความเปลี่ยนของนิสัยและจิตใจอยากให้แชร์ประสบการณ์หน่อยครับ โดยเฉพาะคนที่ปฏิบัติแบบจริงจังเห็นความเปลี่ยนแปลงยังไขบ้างทั้งนิสัย