ลูกรักของแม่... ตอนนี้แม่ไม่ได้คุยอะไรกับพ่อของหนูตั้งแต่วันที่ 23 เพราะว่าทะเลาะกัน
แล้วพ่อก็หนีปัญหาโดยการเงียบหายไป โดยก่อนหน้านั้นได้พูดทำร้ายจิตใจแม่ และแม่ก็บอกกับพ่อว่าเงินจะหมดตัวแล้วตั้งแต่วันที่ 22 จนทำให้แม่ได้รู้ ว่าแม่ไม่ควรหวังอะไรจากเขาอีกต่อไปแล้ว
กลางดึกคืนวันที่ 23 พ่อของหนูถึงทักมาขอโทษแม่ อ้างถึงเหตุผลต่างๆ บอกว่ายังรัก ยังห่วง คิดถึงเหมือนเดิม ซึ่งแม่ก็พอรู้อยู่แล้วว่าเขาจะมาแนวนี้
สำหรับแม่ในตอนนั้น แม่ไม่รู้จะตอบอะไร ไม่มีคำพูดไหนจะให้เขาอีก และเขายังทักมาหาแม่ทุกๆคืน แม่ก็ไม่ได้คุยไม่ได้ตอบเขาอีกแล้วตั้งแต่นั้น แค่เข้าไปอ่านให้เขาได้รับรู้ว่าแม่ยังมีชีวิตอยู่และอ่านแล้ว.. นอกเหนือจากนั้นแม่ก็ไม่ได้คิดอะไรเรื่องเขาอีก
แม่มาคิดเรื่องหนู ช่วงนี้ใกล้สิ้นเดือน ค่าใช้จ่ายมีมามากมาย เงินที่ติดตัวแม่ก็หมด พ่อของลูกก็ไม่ได้ส่งให้แล้ว แม่คิดว่าจะเอายังไงต่อไป ในเมื่อไม่มีเงิน จะเลี้ยงดูหนูยังไง ลำพังตัวแม่เองยังหาใส่ปากไม่ได้
แม่ไปบแกยายของหนู ว่ามีปัญหากับพ่อ เงินก็หมด และขาดการติดต่อไปถามยายว่ามีใครหรือที่ไหนรับคนท้องเข้าทำงานบ้างมั้ย? ยายของหนูบอกว่าจะถามๆให้นะ แล้ววันนั้นแม่ก็ต้องอาศัยข้าวบ้านยายกินไปก่อน
ตกเย็นกลับมาที่บ้านเช่าหลังเล็กของเรา แม่หางานในเน็ต เจอที่นึงที่วุฒิแม่พอจะทำได้ คือที่ /// เป็นพนักงานทั่วๆไป แคชเชียร์,จัดเรียงสินค้า เงินเดือน 9,000 แม่ไม่กล้าไปสมัครงานด้วยตนเอง กลัวเขารู้ว่าแม่ท้องแล้วจะไม่รับแม่เข้าทำงาน อีกอย่าง แม่รู้แก่ใจอยู่แล้ว ตจว. แบบนี้หางานยาก เขาคงไม่เรียกสัมภาษณ์ถ้ายังไม่ขาดคน แม่สมัครไปเผื่อฟลุ๊ค แต่ก็ไม่มีวี่แวว แม่เริ่มหมดหวังหมดหนทาง
ก่อนหน้านี้หลายครั้งที่แม่ต้องถูกทิ้งให้เผชิญปัญหาคนเดียว แม่โทรไป 1663 ทั้งเล่าทั้งระบาย ปรึกษาหาทางออก แต่ปัญหาที่เราสองคนแม่ลูกกำลังเจออยู่นี้ เหมือนว่าถ้าเป็นคนอื่นเค้าก็ไม่รู้จะทำยังไง เขาไม่สามารถตัดสินใจแทนแม่ได้ ทั้งปัญหาเรื่องการเงิน เวลา ความพร้อม สุขภาพจิต โรคซึมเศร้า มันรุมเร้าไปหมด หลายๆครั้งก่อนหน้านี้ที่แม่โทรไป แม่ไม่ได้บอกเขาว่าแม่ตัดสินใจจะยุติการตั้งครรภ์ แต่ครั้งนี้... แม่หมดหวัง มันมืดไปหมดทุกทาง
แม่ตัดสินใจบอกศูนย์ว่าแม่จะยุติการตั้งครรภ์...
พูดไป ร้องไห้ไป ศูนย์ก็ให้เบอร์และสถานที่คลินิกที่รับทำถูกกฏหมายมา
คืนนั้นแม่ร้องไห้ทั้งคืน พยายามรับความจริงว่าจะไม่ได้อยู่กับลูกแล้ว 4 เดือนที่พยายามอดทนมา เป็นเมียน้อยจำเป็น เป็นเมียน้อยแบบไม่รู้ตัว กลับไม่ได้ ไปก็ไม่ถึง คิดว่าแม่จะทนให้ถึงที่สุด เพื่อให้หนูได้เกิดมา แล้วเมื่อไหร่ที่แม่หมดความอดทนแม่ก็จะพาลูกออกไปจากชีวิตพ่อของหนู แม่กับหนูทนโดนทำร้ายจิตใจ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตลอด 4 เดือน แม่คิดว่าแม่ทนได้ ในเมื่อเขาบอกว่าจะดูแล แค่ขอให้แม่อดทนยอมรับเขา แม่ก็ยอมมาเสมอ แม่คิดในใจว่าทนไปก่อนๆ ให้ลูกเกิดมาก่อน แต่ที่ไหนได้...
ผู้หญิงที่โทรมลงๆทุกวัน เป็นโรคซึมเศร้าแทบจะร้องไห้ตลอดเวลา ท้อง 4 เดือนกว่าท้องมันโตขึ้นๆ คงไม่สามารถทำให้พ่อของลูกมีความสุขสบายใจได้เหมือนเดิม จากตอนแรกที่ร้องไห้ขอร้องแม่ว่าจะดูแลเราทั้งคู่ให้ดี ขอให้เขาได้อยู่ด้วย แต่ตอนนี้แม่ต้องแบกรับปัญหาคนเดียว โดยเขาพาเมียแต่งของเขาไปเที่ยวทะเลกินอาหารดีๆ
แม่คิดว่า ถ้าต่อให้แม่จะพยายามอดทนแค่ไหน ถ้าเขาไม่ร่วมมือกับแม่ด้วย มันก็เปล่าประโยชน์ พ่อของลูก เขาสามารถหายตัวไปตอนไหนนานเท่าไหร่ก็ได้ โดยที่แม่ไม่มีปัญญาตามได้เลย
แม่ติดต่อกลับไปหาคนรู้จัก เล่าถึงปัญหา เขาก็ช่วยให้แม่ยืมเงินมา ค่าทำแท้ง 😢 พยายามปลอบแม่ เขาก็ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ แต่มันก็ไม่มีหนทางที่เขาจะช่วยไปได้มากกว่านี้ แล้วเขาก็โกรธพ่อของหนูมาก
คืนนั้นแม่ร้องไห้คนเดียวทั้งคืน คิดว่าต้องทำใจ แต่ก็ทำใจไม่ได้...
วันรุ่งขึ้นแม่โทรไปหาคลินิก ถามเรื่องค่าใช้จ่าย ระยะเวลาพักฟื้น และไปคนเดียวได้ไหม... หมอบอกว่าไม่ต้องพักฟื้นอะไรมาก หลังจากทำเสร็จมันจะเหมือนแค่มีรอบเดือนมาตามปกติ
เหมือนมันจะง่าย เหมือนมันจะจบได้... ตอนลับตาคน แม่คิดเรื่องนี้แล้วแม่ก็ร้องไห้อีก ตกกลางคืนแม่คิดว่าต้องทำใจ ก็ทำใจไม่ได้ ร้องไห้อีก ร้องไห้หนักจนอ้วก จนจุก ในใจก็คิดว่าจะทำยังไงได้บ้างให้หนูได้อยู่กับแม่ คิดหาทางไปเรื่อยๆ แต่ทุกทางมันก็ตัน แล้วก็ต้องมาคิดทำใจใหม่ ว่าตอนนี้แม่ไม่พร้อม บางทีหากหนูเกิดมาแล้วลำบาก ลำบากกว่าแม่ แม่ก็ทนไม่ได้ ทุกๆเรื่องหนักหนาในชีวิต ทุกๆความลำบากที่แม่เจอมาแม่อดทนได้ แต่หนูล่ะ หนูจะทนได้เหรอ แล้วทำไมหนูต้องมาทนด้วยหนูเพิ่งเกิด ก็คิดไปว่าทำเสร็จแล้วแม่จะทำบุญไปให้หนูเยอะๆ ขอให้หนูได้ไปเกิดกับครอบครัวที่สมบูรณ์ หรือไม่ก็กลับมาเกิดกับแม่อีกในตอนที่แม่พร้อม คิดว่าแม่คงจะต้องคิดถึงหนูมากแน่ๆ
พอคิดแบบนั้น ก็ทำใจไม่ได้ ตัดใจไม่ลงอีก... วนกลับไปคิดใหม่ ว่าจะทำยังไงดี ให้เราได้อยู่ด้วยกัน จะหาเงินมาจากไหนนะ ค่าใช้จ่ายสำหรับเลี้ยงลูกมีอะไรบ้าง เข้าไปดูในเพจในกลุ่มเสื้อผ้าเด็ก กลุ่มคนท้อง อ่านประสบการณ์ว่าเลี้ยงลูกต้องเสียค่าอะไรบ้าง ก็ไปคิดว่าตอนนี้แม่พอจะหาเงินจากทางไหนได้บ้าง สุดท้ายมันไม่พอ... แม่คิดไปถึงตอนคลอดหนูออกมาแล้ว แต่ลืมไป ตอนนี้ยังไปไม่รอดเลย ... T T แล้วแม่ก็ต้องคิดทำใจใหม่
คิดตัดใจ > ตัดใจไม่ได้ > ร้องไห้ > คิดหาทางออกใหม่ > ทางตัน > ร้องไห้ > คิดตัดใจใหม่ วนอยู่อย่างนี้...
แม่คิดอยู่อย่างนี้ตลอดเวลา เป็นเวลา 3 วัน ที่แม่ตัดใจจากหนูไม่ได้
วันนี้แม่ขอเงินยายไปซาวด์ อยากรู้เพศของหนู เผื่อแม่ตัดใจทำลงไปแล้ว เวลาแม่ทำบุญจะได้ระบุตัวตนของหนูได้ อยากรู้จักหนูให้มากกว่านี้เพื่อที่แม่จะได้คิดถึงหนูและนึกภาพหนูออก ในส่วนลึกๆแม่คิดว่าแม่อยากให้หนูเป็นผู้ชาย เพราะพ่อของหนูอยากได้ลูกชาย และแม่ไม่อยากให้หนูเป็นผู้หญิง แล้วโตมาโดนเอารัดเอาเปรียบเหมือนแม่
แต่ผลออกมาคือหนูเป็น ผู้หญิง ... แม่ก็คิดว่าแม่ต้องตัดใจแล้วจริงๆเหรอ? แต่แม่เห็นภาพลูก หมอบอกว่าหนู แขนขายาวดูสมส่วน แล้วหนูก็ขยับตัวดุ้กดิ้กๆตลอด ครั้งนี้แม่ได้เห็นหนูชัดมากขึ้น เป็นเด็กเป็นตัวเป็นตนมากขึ้น แม่ยิ่งทำใจไม่ได้
ยายเป็นคนพาแม่ไปซาวด์ ก่อนไปยายยังว่าแม่ ว่าถ้าได้ลูกชายจะทำไง จะเก็บไว้เหรอ หรือได้ลูกสาวแล้วจะไม่เอา มันไม่จำเป็นถึงขนาดต้องไปเอาออก พอตอนกลับมา ยายก็ถามอีกว่ายังไง "เห็นมั้ยว่ามันซนมันเก่งตั้งแต่อยู่ในท้อง ดิ้นตลอดเลย แม่ไม่อยากให้ทำ มันบาป" แม่ก็เงียบ ในตอนนั้นคิดในใจ สับสนอยู่เหมือนกัน ไหนๆเรื่องนี้ก็คุยกับใครไม่ได้แล้ว มีแต่ยายของหนูที่รู้
แม่เลยถามยาย "ตอนแรกแม่บอกว่า มันไม่จำเป็นถึงขนาดต้องเอาออกใช่มั้ย? งั้นเราจะทำยังไงกันดี...?" คือตอนนั้นแม่ก็ไม่รู้จะทำยังไงจะคิดทางไหน คิดคนเดียวมา 3 วัน 3 คืนแล้วมีแต่ทางตัน เห็นยายบอกว่าไม่จำเป็นขนาดนั้น แสดงว่ามันยังพอมีทางเหรอ? แม่เลยถามยาย ยายก็มองหน้า
แม่ก็เอาเครื่องคิดเลขมากดให้ยายดู ว่าค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนมีอะไรบ้าง ปัญหามันมีตรงไหนบ้าง แม่ทำอะไรไปแล้วบ้าง แล้วมันไม่เป็นผลเลย แม่เลยถามยายว่า แล้วจะทำอะไรอย่างอื่นได้อีกมั้ย? ยายเงียบ...
ลูกจ๋า... แม่ทนไม่ไหวแล้ว มันไม่มีทางเลยเหรอ... รู้มั้ยถ้าไม่มีหนูแม่ก็ไม่อยากอยู่แล้ว หนูเป็นผู้หญิงอีก รู้มั้ยหลายครั้งมากเลยที่แม่คิด ว่าแม่ไม่อยากเกิดมา อยากตายดีกว่า เกิดมาว่ายากแล้ว การตายยิ่งยากกว่า แม่อยากตายไปพร้อมหนู นี่คือเรื่องที่แม่ไม่ได้บอกใครเลย แม้แต่ตากับยายของหนู ว่าแม่อยากตายไปพร้อมหนู มันจะได้จบเสียที
ลูกรักของแม่...
แล้วพ่อก็หนีปัญหาโดยการเงียบหายไป โดยก่อนหน้านั้นได้พูดทำร้ายจิตใจแม่ และแม่ก็บอกกับพ่อว่าเงินจะหมดตัวแล้วตั้งแต่วันที่ 22 จนทำให้แม่ได้รู้ ว่าแม่ไม่ควรหวังอะไรจากเขาอีกต่อไปแล้ว
กลางดึกคืนวันที่ 23 พ่อของหนูถึงทักมาขอโทษแม่ อ้างถึงเหตุผลต่างๆ บอกว่ายังรัก ยังห่วง คิดถึงเหมือนเดิม ซึ่งแม่ก็พอรู้อยู่แล้วว่าเขาจะมาแนวนี้
สำหรับแม่ในตอนนั้น แม่ไม่รู้จะตอบอะไร ไม่มีคำพูดไหนจะให้เขาอีก และเขายังทักมาหาแม่ทุกๆคืน แม่ก็ไม่ได้คุยไม่ได้ตอบเขาอีกแล้วตั้งแต่นั้น แค่เข้าไปอ่านให้เขาได้รับรู้ว่าแม่ยังมีชีวิตอยู่และอ่านแล้ว.. นอกเหนือจากนั้นแม่ก็ไม่ได้คิดอะไรเรื่องเขาอีก
แม่มาคิดเรื่องหนู ช่วงนี้ใกล้สิ้นเดือน ค่าใช้จ่ายมีมามากมาย เงินที่ติดตัวแม่ก็หมด พ่อของลูกก็ไม่ได้ส่งให้แล้ว แม่คิดว่าจะเอายังไงต่อไป ในเมื่อไม่มีเงิน จะเลี้ยงดูหนูยังไง ลำพังตัวแม่เองยังหาใส่ปากไม่ได้
แม่ไปบแกยายของหนู ว่ามีปัญหากับพ่อ เงินก็หมด และขาดการติดต่อไปถามยายว่ามีใครหรือที่ไหนรับคนท้องเข้าทำงานบ้างมั้ย? ยายของหนูบอกว่าจะถามๆให้นะ แล้ววันนั้นแม่ก็ต้องอาศัยข้าวบ้านยายกินไปก่อน
ตกเย็นกลับมาที่บ้านเช่าหลังเล็กของเรา แม่หางานในเน็ต เจอที่นึงที่วุฒิแม่พอจะทำได้ คือที่ /// เป็นพนักงานทั่วๆไป แคชเชียร์,จัดเรียงสินค้า เงินเดือน 9,000 แม่ไม่กล้าไปสมัครงานด้วยตนเอง กลัวเขารู้ว่าแม่ท้องแล้วจะไม่รับแม่เข้าทำงาน อีกอย่าง แม่รู้แก่ใจอยู่แล้ว ตจว. แบบนี้หางานยาก เขาคงไม่เรียกสัมภาษณ์ถ้ายังไม่ขาดคน แม่สมัครไปเผื่อฟลุ๊ค แต่ก็ไม่มีวี่แวว แม่เริ่มหมดหวังหมดหนทาง
ก่อนหน้านี้หลายครั้งที่แม่ต้องถูกทิ้งให้เผชิญปัญหาคนเดียว แม่โทรไป 1663 ทั้งเล่าทั้งระบาย ปรึกษาหาทางออก แต่ปัญหาที่เราสองคนแม่ลูกกำลังเจออยู่นี้ เหมือนว่าถ้าเป็นคนอื่นเค้าก็ไม่รู้จะทำยังไง เขาไม่สามารถตัดสินใจแทนแม่ได้ ทั้งปัญหาเรื่องการเงิน เวลา ความพร้อม สุขภาพจิต โรคซึมเศร้า มันรุมเร้าไปหมด หลายๆครั้งก่อนหน้านี้ที่แม่โทรไป แม่ไม่ได้บอกเขาว่าแม่ตัดสินใจจะยุติการตั้งครรภ์ แต่ครั้งนี้... แม่หมดหวัง มันมืดไปหมดทุกทาง
แม่ตัดสินใจบอกศูนย์ว่าแม่จะยุติการตั้งครรภ์...
พูดไป ร้องไห้ไป ศูนย์ก็ให้เบอร์และสถานที่คลินิกที่รับทำถูกกฏหมายมา
คืนนั้นแม่ร้องไห้ทั้งคืน พยายามรับความจริงว่าจะไม่ได้อยู่กับลูกแล้ว 4 เดือนที่พยายามอดทนมา เป็นเมียน้อยจำเป็น เป็นเมียน้อยแบบไม่รู้ตัว กลับไม่ได้ ไปก็ไม่ถึง คิดว่าแม่จะทนให้ถึงที่สุด เพื่อให้หนูได้เกิดมา แล้วเมื่อไหร่ที่แม่หมดความอดทนแม่ก็จะพาลูกออกไปจากชีวิตพ่อของหนู แม่กับหนูทนโดนทำร้ายจิตใจ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตลอด 4 เดือน แม่คิดว่าแม่ทนได้ ในเมื่อเขาบอกว่าจะดูแล แค่ขอให้แม่อดทนยอมรับเขา แม่ก็ยอมมาเสมอ แม่คิดในใจว่าทนไปก่อนๆ ให้ลูกเกิดมาก่อน แต่ที่ไหนได้...
ผู้หญิงที่โทรมลงๆทุกวัน เป็นโรคซึมเศร้าแทบจะร้องไห้ตลอดเวลา ท้อง 4 เดือนกว่าท้องมันโตขึ้นๆ คงไม่สามารถทำให้พ่อของลูกมีความสุขสบายใจได้เหมือนเดิม จากตอนแรกที่ร้องไห้ขอร้องแม่ว่าจะดูแลเราทั้งคู่ให้ดี ขอให้เขาได้อยู่ด้วย แต่ตอนนี้แม่ต้องแบกรับปัญหาคนเดียว โดยเขาพาเมียแต่งของเขาไปเที่ยวทะเลกินอาหารดีๆ
แม่คิดว่า ถ้าต่อให้แม่จะพยายามอดทนแค่ไหน ถ้าเขาไม่ร่วมมือกับแม่ด้วย มันก็เปล่าประโยชน์ พ่อของลูก เขาสามารถหายตัวไปตอนไหนนานเท่าไหร่ก็ได้ โดยที่แม่ไม่มีปัญญาตามได้เลย
แม่ติดต่อกลับไปหาคนรู้จัก เล่าถึงปัญหา เขาก็ช่วยให้แม่ยืมเงินมา ค่าทำแท้ง 😢 พยายามปลอบแม่ เขาก็ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ แต่มันก็ไม่มีหนทางที่เขาจะช่วยไปได้มากกว่านี้ แล้วเขาก็โกรธพ่อของหนูมาก
คืนนั้นแม่ร้องไห้คนเดียวทั้งคืน คิดว่าต้องทำใจ แต่ก็ทำใจไม่ได้...
วันรุ่งขึ้นแม่โทรไปหาคลินิก ถามเรื่องค่าใช้จ่าย ระยะเวลาพักฟื้น และไปคนเดียวได้ไหม... หมอบอกว่าไม่ต้องพักฟื้นอะไรมาก หลังจากทำเสร็จมันจะเหมือนแค่มีรอบเดือนมาตามปกติ
เหมือนมันจะง่าย เหมือนมันจะจบได้... ตอนลับตาคน แม่คิดเรื่องนี้แล้วแม่ก็ร้องไห้อีก ตกกลางคืนแม่คิดว่าต้องทำใจ ก็ทำใจไม่ได้ ร้องไห้อีก ร้องไห้หนักจนอ้วก จนจุก ในใจก็คิดว่าจะทำยังไงได้บ้างให้หนูได้อยู่กับแม่ คิดหาทางไปเรื่อยๆ แต่ทุกทางมันก็ตัน แล้วก็ต้องมาคิดทำใจใหม่ ว่าตอนนี้แม่ไม่พร้อม บางทีหากหนูเกิดมาแล้วลำบาก ลำบากกว่าแม่ แม่ก็ทนไม่ได้ ทุกๆเรื่องหนักหนาในชีวิต ทุกๆความลำบากที่แม่เจอมาแม่อดทนได้ แต่หนูล่ะ หนูจะทนได้เหรอ แล้วทำไมหนูต้องมาทนด้วยหนูเพิ่งเกิด ก็คิดไปว่าทำเสร็จแล้วแม่จะทำบุญไปให้หนูเยอะๆ ขอให้หนูได้ไปเกิดกับครอบครัวที่สมบูรณ์ หรือไม่ก็กลับมาเกิดกับแม่อีกในตอนที่แม่พร้อม คิดว่าแม่คงจะต้องคิดถึงหนูมากแน่ๆ
พอคิดแบบนั้น ก็ทำใจไม่ได้ ตัดใจไม่ลงอีก... วนกลับไปคิดใหม่ ว่าจะทำยังไงดี ให้เราได้อยู่ด้วยกัน จะหาเงินมาจากไหนนะ ค่าใช้จ่ายสำหรับเลี้ยงลูกมีอะไรบ้าง เข้าไปดูในเพจในกลุ่มเสื้อผ้าเด็ก กลุ่มคนท้อง อ่านประสบการณ์ว่าเลี้ยงลูกต้องเสียค่าอะไรบ้าง ก็ไปคิดว่าตอนนี้แม่พอจะหาเงินจากทางไหนได้บ้าง สุดท้ายมันไม่พอ... แม่คิดไปถึงตอนคลอดหนูออกมาแล้ว แต่ลืมไป ตอนนี้ยังไปไม่รอดเลย ... T T แล้วแม่ก็ต้องคิดทำใจใหม่
คิดตัดใจ > ตัดใจไม่ได้ > ร้องไห้ > คิดหาทางออกใหม่ > ทางตัน > ร้องไห้ > คิดตัดใจใหม่ วนอยู่อย่างนี้...
แม่คิดอยู่อย่างนี้ตลอดเวลา เป็นเวลา 3 วัน ที่แม่ตัดใจจากหนูไม่ได้
วันนี้แม่ขอเงินยายไปซาวด์ อยากรู้เพศของหนู เผื่อแม่ตัดใจทำลงไปแล้ว เวลาแม่ทำบุญจะได้ระบุตัวตนของหนูได้ อยากรู้จักหนูให้มากกว่านี้เพื่อที่แม่จะได้คิดถึงหนูและนึกภาพหนูออก ในส่วนลึกๆแม่คิดว่าแม่อยากให้หนูเป็นผู้ชาย เพราะพ่อของหนูอยากได้ลูกชาย และแม่ไม่อยากให้หนูเป็นผู้หญิง แล้วโตมาโดนเอารัดเอาเปรียบเหมือนแม่
แต่ผลออกมาคือหนูเป็น ผู้หญิง ... แม่ก็คิดว่าแม่ต้องตัดใจแล้วจริงๆเหรอ? แต่แม่เห็นภาพลูก หมอบอกว่าหนู แขนขายาวดูสมส่วน แล้วหนูก็ขยับตัวดุ้กดิ้กๆตลอด ครั้งนี้แม่ได้เห็นหนูชัดมากขึ้น เป็นเด็กเป็นตัวเป็นตนมากขึ้น แม่ยิ่งทำใจไม่ได้
ยายเป็นคนพาแม่ไปซาวด์ ก่อนไปยายยังว่าแม่ ว่าถ้าได้ลูกชายจะทำไง จะเก็บไว้เหรอ หรือได้ลูกสาวแล้วจะไม่เอา มันไม่จำเป็นถึงขนาดต้องไปเอาออก พอตอนกลับมา ยายก็ถามอีกว่ายังไง "เห็นมั้ยว่ามันซนมันเก่งตั้งแต่อยู่ในท้อง ดิ้นตลอดเลย แม่ไม่อยากให้ทำ มันบาป" แม่ก็เงียบ ในตอนนั้นคิดในใจ สับสนอยู่เหมือนกัน ไหนๆเรื่องนี้ก็คุยกับใครไม่ได้แล้ว มีแต่ยายของหนูที่รู้
แม่เลยถามยาย "ตอนแรกแม่บอกว่า มันไม่จำเป็นถึงขนาดต้องเอาออกใช่มั้ย? งั้นเราจะทำยังไงกันดี...?" คือตอนนั้นแม่ก็ไม่รู้จะทำยังไงจะคิดทางไหน คิดคนเดียวมา 3 วัน 3 คืนแล้วมีแต่ทางตัน เห็นยายบอกว่าไม่จำเป็นขนาดนั้น แสดงว่ามันยังพอมีทางเหรอ? แม่เลยถามยาย ยายก็มองหน้า
แม่ก็เอาเครื่องคิดเลขมากดให้ยายดู ว่าค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนมีอะไรบ้าง ปัญหามันมีตรงไหนบ้าง แม่ทำอะไรไปแล้วบ้าง แล้วมันไม่เป็นผลเลย แม่เลยถามยายว่า แล้วจะทำอะไรอย่างอื่นได้อีกมั้ย? ยายเงียบ...
ลูกจ๋า... แม่ทนไม่ไหวแล้ว มันไม่มีทางเลยเหรอ... รู้มั้ยถ้าไม่มีหนูแม่ก็ไม่อยากอยู่แล้ว หนูเป็นผู้หญิงอีก รู้มั้ยหลายครั้งมากเลยที่แม่คิด ว่าแม่ไม่อยากเกิดมา อยากตายดีกว่า เกิดมาว่ายากแล้ว การตายยิ่งยากกว่า แม่อยากตายไปพร้อมหนู นี่คือเรื่องที่แม่ไม่ได้บอกใครเลย แม้แต่ตากับยายของหนู ว่าแม่อยากตายไปพร้อมหนู มันจะได้จบเสียที