ตามหัวข้อค่ะ หนูผู้หญิง อายุ 16-17 โดนแม่ยืมเงินไป2000บาทถ้วน แต่ต้องบอกตรงนี้นะคะว่าทำงานกับแม่ แม่ไม่เคยรับค่าใช้จ่ายไรในตัวหนู แม่ให้เงินหนูวันละแค่200บาท(ใช้ กิน เก็บ) หนูต้องหาเงินจ่ายค่าเทอมเองตั้งแต่มา.1 ตอนแรกไม่ได้อยู่กับแม่อยู่กับตายาย เขาอยากให้หนูไปอยู่ด้วยมากแล้วลงท้ายด้วยจะดูแลทุกอย่าง พอมาอยู่จริงๆมันผิดคาด หนูอยากได้อะไร หาเองตลอด โทรศัพท์ไอโฟน เก็บเงินซื้อเอง จัดฟันเงินตัวเองไม่รบกวนเงินแม่สักกะบาทนึง แม้แต่บาทเดียวก็ไม่เคย เพราะรู้ว่าเขาไม่ให้ แม่ขายของ วันๆนึงกำไรแตะ2000ได้ถ้าคำนวนตามความเป็นจริง ค่าบ้านไม่จ่ายเพราะให้ยายจ่าย ค่ารถไม่จ่ายเพราะให้ยายจ่าย เอาเป็นว่าไม่ค่อยมีค่าใช้จ่ายไรเลยในชีวิต ลูกทุกคน ไม่เคยเลี้ยงค่าเทอมไม่เคยได้แตะ หนูผิดขนาดนี้ มันไม่ได้เรียกว่าขายแม่ตัวเองหรอกนะคะ แต่มันมาจากความอดทนทั้งหมด เคยคิดนะว่าเด็กคนนึง มันจะไม่มีใครซัพพอร์ตหรืออยู่เบื้องหลังได้ขนาดนี้เลยหรอ หนูไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับแม่ด้วยนะคะ หนูโกรธแต่ลงอารมณ์กับแม่ไม่ได้ ได้แค่เงียบ ตอนที่บอกแม่ว่า วันนี้คืนเงินนะแม่ หนูต้องไปทำฟัน พร้อมยื่นหลักฐานที่คลีนิคส่งมาให้ แม่บอกแม่ไม่มี เลื่อนได้มั้ย คำถามเต็มในหัวหนูไปหมด ว่าถ้าไม่มีรับปากทำไม ความจริงแม่จะคืนตั้งแต่มะวาน แต่เลื่อนมาวันนี้ พอถึงวันนี้ก็เลื่อนอีก หนูไม่มีพ่อ ไม่มีใครให้ระบาย ยายก้ภาระเยอะแก่ตัวขึ้นทุกวัน แม่ก็ยังทำตัวรักสนุกไปทุกวัน มันเหนื่อยมากที่ต้องเกิดมาอยู่ในแวดวงแบบนี้ มันทั้งเหนื่อย ทั้งผิดหวัง ทั้งโกรธ แต่ทุกครั้งที่โกรธก็เลือกที่จะยักคิ้วใส่ เพราะมันจะร้องไห้ พี่ๆช่วยหนูคิดที หรือหนูหมดหวังจริง หนูไม่อยากเลื่อนนัด เงินสำรองหนูมี แต่มันเป็นเงินที่ต้องเก็บไปจ่ายค่าเทอม เทอมๆนึงก็4800-5000 ขอบคุณที่รับฟัง ขอบคุณที่เข้าใจ ถ้าอ่านแล้วรู้สึกไม่เห็นด้วยยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ
โดนแม่ยืมเงินแล้วไม่คืน