หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
....กระทู้นอกรอบ: "ก่อนนิทรา".....
กระทู้สนทนา
การเมืองท้องถิ่น
ผิพระพายแผ่วเนื้อ................ผิวนาง
โชยโบกเพียงเบาบาง...........พี่ช้ำ
คนึงขนิษฐ์น้องคัคนางค์.........ถวิลพี่
หวั่นพระพายลอบกล้ำ..........แนบเนื้อโลมนางฯ
วัชรานนท์
แก้ไขข้อความเมื่อ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
O อหังการ .. แห่งน้ำค้าง .. O
-๑- 0 ค่อยค่อยก่อรูปวาง .. ก่อนสางหม่น จะเคลื่อนพ้นผ่านล่วง .. เมื่อดวงสูรย์ ลอยเลื่อนขึ้นโชนช่วงเป็นดวงกูณฑ์ ผ่านจำรูญจำรัสโลมปัถวี 0 เงียบงันทั้งเหน็บหนาว .. ที่พราวหยาด พร้อมโอภาสดวงศศินใกล้สิ้นสี
สดายุ...
บุษบาบานเบ่งแย้มยวนชม <มือใหม่หัดแต่งโคลงครับ>
บุษบาบานเบ่งแย้ม ยวนชม ชวนหมู่ภุมราดม ดื่มเคล้า หมู่ภมรอิ่มสุขสม สุขจิต แล้วนา ก็จากปล่อยผกาเจ้า อยู่ช้ำโรยริน นารีงามกลิ่นเนื้อ นวลกาย ล่อหมู่บุรุษราย ลอบกล้ำ ชมเชยชิดห่างหาย ห่อนคู่ นางเนอ ปล่อยแม่
ดาบโดดเดี่ยว
สวัสดีครับ คือผมอยากจะถามกับหลายๆท่านที่มีความรู้ในด้านการตีความของบทกวี ในบทกวีที่ว่า...
อันใดย้ำแก้มแม่ หมองหมาย ยุงเหลือบฤๅริ้นพราย ลอบกล้ำ ผิวชนแต่จะกราย ยังยาก ใครจักอาจให้ช้ำ ชอกเนื้อเรียมสงวน
สมาชิกหมายเลข 6212128
๏ ... รักลอยลม ... ๏
https://www.youtube.com/watch?v=StYwWQOi3GQ23.11 น. คารมครวญ รมคน รักล้นอุราคัคนางค์หา นางหวน ครวญเพลงโหยหวนละห้อย ละห่าง หวังลมโชยพายุพา ยุ โพยพายพี่ชาย เพียงหลงผิด หลงเพ้อ ละเมอรักลืมจำหลัก จำล
นกโก๊ก
กวีในห้วงรัก: เช้าวันใหม่ที่พิเศษ
รอนๆ จวนขาดแล้ว............ใจเอย ปางก่อนสองเคยเชย...........ชิดใกล้ บัดนี้แม่เมินเฉย.................เคืองขุ่น เรื่องใด จึ่งปล่อยเรียมร่ำไห้.............เอ่อล้นชลนัยน์ฯ .................... ฟ้าร่ำคร
สมาชิกหมายเลข 2693894
ระบายเหงา
๏ เหงาลมโชยโบยโบกสะบัดหวิว หัวใจปลิวตามแรงไปแห่งไหน ฤๅเคว้งคว้างอย่างนั้นหรือหัวใจ วับหวามไหวในทรวงใครล้วงมาน ๏ ทั้งแผ่นอกรกร้างเปรียบเรือนเก่า มีผงเถ้าถมทับคงเป็นถ่าน รอยสะสมหยากไย่อยู่ช้านาน เป็นวั
หมื่น พันธา
O กำสรวลสมัย .. O
ยามสิ้นสุด .. ราชวงศ์บ้านพลูหลวง เดือนสิบ ๒๓๑๐ .. . . ๑๔ 0 อาดูระพูนอยุธยา ระบุภาวะพ่ายพัง สิ้นสายเพราะหายนะพลัง ปะทุถั่งก็ยากทาน ๘ 0 โอ้ .. เมืองแก้วเมืองฟ้าถึงคราล่ม บัลลังก์จมมอดไหม้ด้วยไฟผลาญ ปรา
สดายุ...
๐๐๐ กรุ่นอายอวลยวนถวิลมิสิ้นสร่าง ๐๐๐
กรุ่นอายอวลยวนถวิลมิสิ้นสร่างกลีบบอบบางบานแย้มแต้มหยาดใสน้ำค้างพราววาววับจับกลางใจ-เกสรไล้ชโลมต้องละอองนวล รำเพยลมฉมรื่นชื่นนาสาแทรกอุราเร้ารึงคะนึงหวนแนบจุมพิตชิดพร้อมถนอมนวลมิลามลวนรุกเร่งเกรงช้ำรอย
seagrass01
O ที่ปลายฝน .. O
O ตรู่เช้าเมื่อหม่นหมอก-ถูกหยอกยั่ว ลมโรยตัว .. ลูบไล้ก็ไหวสั่น แถบผ้าขาวป่ายริ้ว-ห่มผิวพรรณ พร้อมด้วยข้าวในขัน .. มุ่งมั่นรอ O แล้วพิมพ์ภาพงดงาม .. แห่งยามเช้า ค่อยทอดเงาเคียงหมู่ท่านผู้ขอ ศรัทธาของร
สดายุ...
จริงๆแล้ว มันคือคำว่าไพร่ โถไปเรียกเป็นอย่างอื่น
ตอนเป็นเด็ก ผมต้องเรียนโคลงสี่สุภาพบทหนึ่ง ซึ่งเป็นโคลงที่เชื่อกันว่า ศรีปราชญ์ เป็นผู้แต่ง โคลงบทนี้มีเนื้อหาดังนี้ อันใดย้ำแก้มแม่ หมองหมาย ยุงเหลือบฤๅริ้นพราย ลอบกล้ำ ผิวชนแต่จักกราย ยัง
Old Law Boy นิติวิพากษ์
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
การเมืองท้องถิ่น
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
....กระทู้นอกรอบ: "ก่อนนิทรา".....
โชยโบกเพียงเบาบาง...........พี่ช้ำ
คนึงขนิษฐ์น้องคัคนางค์.........ถวิลพี่
หวั่นพระพายลอบกล้ำ..........แนบเนื้อโลมนางฯ