คือว่าเราเป็นลูกที่พ่อกับแม่แยกทางกันปัจจุบันเราใช้นามสกุลพ่อยุบ้านกับยายน้าส่งตังมาให้ เรายุกินสบายดีไม่มีปัญหาแต่เราเป็นคนขี้เกียจไม่ใช่ว่าไม่ทำงานบ้านเลยเราทำนะ เรายุในชุมชนหนึ่งซึ่งเปนชุมชนที่มีแต่คนเรียนดีเราเรียนดีนะจริ๊งงแต่เรามีแฟนคนแถวบ้านเลยมองเราไม่ดี คนแถวบ้านชอบพูดกันว่าเราอาจจไม่จบ ส่วนตัวแล้วเรามีความฝันอย่างนึงคืออยากเป็นสัตวแพทย์เราเป็นไม่ชอบไปไหนเพราเวลายุกับคนไม่สนิทจะเงียบ(แต่ตอนเมาจะรั่ว)
โอเค....เข้าเรื่อง
คือเราจะเป็นคนเปิดคอมให้น้าคุยกับยายแต่เรามีปัญหาอย่างนึงคือน้าชอบบ่นว่าเราทำไรไม่ถูกทำให้ครอบครัวขายขี้หน้า
เรากับหน้าไม่ค่อยเข้ากัน (ขออณุญาติพิมแบบมักง่าย)
อาทิดก่อน :น้าบ่นเรื่องไม่ไปเที่ยว
น้า:ไม่ไปเที่ยวหรอ
เรา:ไม่ คนเยอะไม่ค่อยชอบ(น้ำเสียงกลัวๆพร้อมก้มหน้า)
น้า: งั้นปีหน้าถ้ากุกับจากสวีเดนเมื่อไรไม่ต้องไปเที่ยวกับกุกุจไปกับแม่กุสองคนจะทิ้งให้ยุบ้านคนเดียว..แม่ถ้าเราไปเที่ยวแล้วเอามามาให้มันแค่2ถุงพอเนาะ
เรา: (ร้องไห้สิจร้ะ)แต่ไม่ร้องไห้ต่อหน้าเดียวโดนด่าว่าบีบน้ำตา
อาทิดนี้: โดนด่าเรื่องเสื้อผ้า?!
น้า:ทำไมใส่เสื้อตัวเดิมไปกินข้าวบ้านญาติ
เรา: ก็ลูกไม่ได้ซัก
น้า:เวลาตั้งเยอะทำไมไมซัก
เรา: ....
น้า: เสื้อก้มีตังเยอะทำไมไม่ใส่
เรา: ก้มีแค่สามตัวที่ใส่แแล้วมั่นใจอ้ะ(ทำเสียงกลัวพร้อมก้มหน้า)
น้า: อะไร
เรา:ป้าว...ช่างมันเถอะ....ลูกผิดเองแหละ
น้า: จะหลบหน้าทำไมว้ะ
เรา: ไม่ได้หลบหน้าหันไปตอบเพื่อนเฉยๆ(คุยเรื่องห้องที่สอบได้ยุ)
น้า:กุเปนคนหาตังให้-แล้วยังจะไม่สนใจหรอ ถ้ารักเพื่อนมากเก็บเสื้อผ้าแล้วไปยุบ้านมัน ถ้าไม่อยากคุยกับกุก้ไม่ต้องคุย
ไม่ใช่ลูกกุ กุยังจะต้องมารับผิดชอบอีกหรอพ่อต่างหากที่ต้องรับผิดชอบ ตั้งแต่นี้ต่อไปกุจะส่งตังให้แค่แม่กุ อย่าใช้ตังแม้แต่บ้านเดียว
รุ้ไหมทำอะรัยไว้เขาไม่พูดให้ฟังหรอกเขาพูดให้กุกับยายนู้นหัดจำซะบ้างอ้ะไม่อายไม่ขายขี้หน้าแต่กุกับแม่อาย!
เรา: (ร้องไห้สิจ้ะ) คิดในใจ:อะไรว้ะแค่ตอบแชทเพื่อน (แล้วเราก้ไม่บอกใครอีกเลย)
สรุปเรากับน้าทเลาะกันตั้งแต่เราป.4แล้ว น้าเคยตบหน้าเราเคยเตะเรา น้าชอบเอาเรื่องตอนเด็กของเรามาูด(เรื่องน่าอาย)
เช่น
ตอนป.3:เราเปิดประตูบ้านทิ้งไว้แล้วนนดูหนังเพราะไม่รุ้ว่าจมีคนมาไหม(ส่วนตัวแล้วเราว่าไม่รุ้เรื่องมากกว่า) แล้วน้าก้เอากับมาพูดจนตอนนี่เราม.2แล้ว พูดเส้ดก้พากันด่าเรา ว่าโง่ อ่อย
เอาง่ายเราอยากฆ่าตัวตายตั้งแต่ป.4แล้วแหละแต่ไม่กล้ากลัวเจ้บอร๊ายยยย
เวลามีคนถามว่าคิดยังไงกับการฆ่าตัวตายเราบอกได้เต้มปากว่ากุไม่โง่ขนาดนั้นหรอก
เรามั่นนใจมากว่าจไม่ฆ่าตัวตายแต่มาถึงวันนี้ไม่รุ้เหมือนกันว่าทำไม่ถึงคิดแบบนี้
(วันนี้เราเมาสปาย+ยุบ้านคนเดียว) (เราไม่ฆ่าตัวตายแน่นอนค้ะพพราะรากลัวเจ็บ) (ด่าได้คะแต่อย่าแรงนะค้ะแฮร่ๆ)
ปล.เรากินสปายกับญาติผุ้ใหญ่ค้ะยายรายุด้วย เราปวดหัวเลยกับมาบ้านก่อนค้ะ
ถ้าเราฆ่าตัวตายด้วยเหตุผลเราจะดูโง่ไหม? เราว่าคงโง่แหละ
โอเค....เข้าเรื่อง
คือเราจะเป็นคนเปิดคอมให้น้าคุยกับยายแต่เรามีปัญหาอย่างนึงคือน้าชอบบ่นว่าเราทำไรไม่ถูกทำให้ครอบครัวขายขี้หน้า
เรากับหน้าไม่ค่อยเข้ากัน (ขออณุญาติพิมแบบมักง่าย)
อาทิดก่อน :น้าบ่นเรื่องไม่ไปเที่ยว
น้า:ไม่ไปเที่ยวหรอ
เรา:ไม่ คนเยอะไม่ค่อยชอบ(น้ำเสียงกลัวๆพร้อมก้มหน้า)
น้า: งั้นปีหน้าถ้ากุกับจากสวีเดนเมื่อไรไม่ต้องไปเที่ยวกับกุกุจไปกับแม่กุสองคนจะทิ้งให้ยุบ้านคนเดียว..แม่ถ้าเราไปเที่ยวแล้วเอามามาให้มันแค่2ถุงพอเนาะ
เรา: (ร้องไห้สิจร้ะ)แต่ไม่ร้องไห้ต่อหน้าเดียวโดนด่าว่าบีบน้ำตา
อาทิดนี้: โดนด่าเรื่องเสื้อผ้า?!
น้า:ทำไมใส่เสื้อตัวเดิมไปกินข้าวบ้านญาติ
เรา: ก็ลูกไม่ได้ซัก
น้า:เวลาตั้งเยอะทำไมไมซัก
เรา: ....
น้า: เสื้อก้มีตังเยอะทำไมไม่ใส่
เรา: ก้มีแค่สามตัวที่ใส่แแล้วมั่นใจอ้ะ(ทำเสียงกลัวพร้อมก้มหน้า)
น้า: อะไร
เรา:ป้าว...ช่างมันเถอะ....ลูกผิดเองแหละ
น้า: จะหลบหน้าทำไมว้ะ
เรา: ไม่ได้หลบหน้าหันไปตอบเพื่อนเฉยๆ(คุยเรื่องห้องที่สอบได้ยุ)
น้า:กุเปนคนหาตังให้-แล้วยังจะไม่สนใจหรอ ถ้ารักเพื่อนมากเก็บเสื้อผ้าแล้วไปยุบ้านมัน ถ้าไม่อยากคุยกับกุก้ไม่ต้องคุย
ไม่ใช่ลูกกุ กุยังจะต้องมารับผิดชอบอีกหรอพ่อต่างหากที่ต้องรับผิดชอบ ตั้งแต่นี้ต่อไปกุจะส่งตังให้แค่แม่กุ อย่าใช้ตังแม้แต่บ้านเดียว
รุ้ไหมทำอะรัยไว้เขาไม่พูดให้ฟังหรอกเขาพูดให้กุกับยายนู้นหัดจำซะบ้างอ้ะไม่อายไม่ขายขี้หน้าแต่กุกับแม่อาย!
เรา: (ร้องไห้สิจ้ะ) คิดในใจ:อะไรว้ะแค่ตอบแชทเพื่อน (แล้วเราก้ไม่บอกใครอีกเลย)
สรุปเรากับน้าทเลาะกันตั้งแต่เราป.4แล้ว น้าเคยตบหน้าเราเคยเตะเรา น้าชอบเอาเรื่องตอนเด็กของเรามาูด(เรื่องน่าอาย)
เช่น
ตอนป.3:เราเปิดประตูบ้านทิ้งไว้แล้วนนดูหนังเพราะไม่รุ้ว่าจมีคนมาไหม(ส่วนตัวแล้วเราว่าไม่รุ้เรื่องมากกว่า) แล้วน้าก้เอากับมาพูดจนตอนนี่เราม.2แล้ว พูดเส้ดก้พากันด่าเรา ว่าโง่ อ่อย
เอาง่ายเราอยากฆ่าตัวตายตั้งแต่ป.4แล้วแหละแต่ไม่กล้ากลัวเจ้บอร๊ายยยย
เวลามีคนถามว่าคิดยังไงกับการฆ่าตัวตายเราบอกได้เต้มปากว่ากุไม่โง่ขนาดนั้นหรอก
เรามั่นนใจมากว่าจไม่ฆ่าตัวตายแต่มาถึงวันนี้ไม่รุ้เหมือนกันว่าทำไม่ถึงคิดแบบนี้
(วันนี้เราเมาสปาย+ยุบ้านคนเดียว) (เราไม่ฆ่าตัวตายแน่นอนค้ะพพราะรากลัวเจ็บ) (ด่าได้คะแต่อย่าแรงนะค้ะแฮร่ๆ)
ปล.เรากินสปายกับญาติผุ้ใหญ่ค้ะยายรายุด้วย เราปวดหัวเลยกับมาบ้านก่อนค้ะ