สวัสดีครับเพื่อนๆพี่ๆ ก่อนอื่นที่ผมจะเล่าผมขอบคุณคุณที่สละเวลามาอ่านกระทู้ของเด็กอายุ 17 คนหนึ่ง
ผมเป็นเด็กบ้านนอกครับภาคอีสานผมเรียนที่นั้นครับอาศัยอยู่กับแม่พอปิดเทอมก็ต้องมากรุงเทพเป็นทุกปีอยู่แล้ว
มาอยู่กับใคร? / ผมมาอยู่กับพี่สาวครับซึ่งพี่สาวคนนี้เป็นพี่สาวแท้ๆของผม เธออายุ จะ 40 แล้วครับ
มาอยู่ที่ไหน? / ผมมาอยู่ที่บ้านผัวมันครับมันอยู่กับผัวมันที่บ้านหลังนี้ตั้งแต่มันจบ ม.6 ซึ่งบ้านหลังนี้มีคนอาศัยอยู่เยอะครับ ญาติพี่น้องเขาเยอะ
และผมก็มาอยู่ทุกปีๆ ซึ่งที่เด็ดก็คือ? ครอบครัวนี้ เคร็งครัดในระเบียบมาก ทุกคนที่เข้ามาอยู่ต้องทำงานเป็นอันดับเเรก(ซึ่งผมไม่ได้ว่าการทำงานมันไม่ดีนะครับมันดีมากๆ) ทำอะไรต้องแป๊ะ แป๊ะมาก ผมไปอยู่ตั้งแต่เด็กครับ ปิดเทอมก็ขึ้นมา เปิดเทอมก็กลับบ้าน จนตอนนี้ผม 17 จะ 18 แล้วครับ มีวันนหึ่งไม่นานมานี่แหละครับผมก็เข้าไปเล่นที่ห้องเขา เป็นปกติ จากห้องที่ล็อคกลอน ผมเปิดเข้าไปเป็นคนแรก พอรุ่งเช้าลืมกุญแจไว้ในห้อง จากกุญแจที่เคยซ่อนไว้ตรง โต๊ะนอกห้อง มันไม่มีแล้วเพราะกุญแจมีดอกเดียว ครับ และแล้วความ
ก็มาถึง ผัวมันครับผัวมัน กลับมาจากที่ทำงาน จะเข้าห้อง มันไม่เจอกุญแจที่เดิมที่เคยเอาไว้ เพราะผม
ลืมไว้ในห้องมัน มันหายังไงก็ไม่เห็น มันเลยโทรหาพี่สาวผม พี่สาวก็บอกว่าไม่เห็น ละมันก็ถามผม ผมก็จำไม่ได้ว่าผมเอาไว้ตรงไหน
เอาละ กูแน่ๆ กูลืมไว้ในห้องแน่ๆ มันวางไปแล้วมันก็โทรมาอีก มันถามว่า เมื่อวานเข้าห้องคนแรกใช่ไหม (คำพูดของคนอายุย่าง 40 กับเด็กอายุ 17) ผมก็สตั้น (ทำไมมันพูดกูวะ) ผมก็ตอบไปว่าอ่ะใช่คับผมเข้าห้องคนแรก แล้วเอากุญแจไว้ไหน? ผมเลยถามว่าในโกนโตะไม่มีหรอ มันบอกไม่มีถ้าเอาไว้ตรงนี้กูก็เห็น ถ้าไม่ลืมไว้ในห้อง ผมเลยตอบไปว่า? ผมน่าจะลืมไว้ในห้องแหละพี่ สิ่งที่มันตอบมาคือ (พูดง่ายเนอะ)
ยย ผมผิดอ่ะผมรู้ เพื่อนๆพี่ๆ ผมอยู่บ้านเค้า ผมกินข้าวบ้านเค้า อาบน้ำ ใช้ไฟบ้านเค้า แค่นี้ผมก็เกรงใจมากพออยุ่แล้ว กินนั่งเดินนอน ไม่ได้สาบยเหมือนอยู่บ้านเรา ผมไม่รุ้จะทำยังไง กดวางสายแล้วร้องไห้ ทำไม ทำไมเราถึงทำให้เขามีปัญหา ผมพยายามจะดีกับพี่เขยนะครับพยายามแล้ว แต่
ก็ไม่เคยที่จะยอมรับผม ผมรู้สึก จิงๆ ผมเลยคิดว่าถ้าอยู่บ้านเค้าแล้วมีปัญหา แล้วเราจะอยุ่ทำไม ผมเลยขนข้าวของเสื้อผ้าของผมออกมาจนหมด ขนมาาหาะี่อีกคนเพราะพี่คนนี้เปิดร้านซ่อมรถอยุ่ในซอย พอดีพี่สาวผมนั่งอยู่ร้านพี่พอดี มันก็เห็นผมขนข้าวขนของออกมา มันด่าผมยับเลยครับ มันบอกว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ทำไม ถ้าไม่พอใจจะมาทำไม มันก้แค่น้อง คนละสายเลือดด้วยซ้ำ กูจะตัดทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ ขนเสื้อขนผ้าออกมาเขาจะคิดยังไง (ซึ่งไม่ได้อยู่สองคน คนในร้านมีเป็นสิบ) ผมคิด? นี่กูลืมกุญแจไว้ในห้องผัวด่ากู กูน้องชายนะ กูจะอยู่ทำไมเอาตรงๆขี้หน้าผัวกุยังไม่อยากมองเลย แล้วมันก็พูดว่า(ใครจะพูดว่ากูเข้าข้างผัวกูไม่สน) ผมรุ้ครับว่าคนละพ่อแต่มันไม่เห็นเกี่ยวกับลืมกุญแจไว้ในห้องถูกไหม กูจะตัดทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่เห็นเกี่ยวกับกุญแจถูกไหม นี่จะไม่ให้กูผิดพลาดเลยใช่ไหมกดดันกูเข้าไปผัวดีนักดีมากไม่ได้แต่งสักบาท (หลงคว.ดำจนโงหัวไม่ขึ้น) คำที่ออกมาจากปากพี่สาวผม มันแทงใจดำผมสุดๆ ที่กูเลี้ยงมาเพราะแม่ เพราะกูแค่เห็นใจแม่ ครับผมไม่ไม่ดี ผมลืมกุญแจไว้ในห้อง แล้วจะตัดขาดกับผม ผมผิดมากผมรู้ แต่ไม่เห็นต้องพูดขนาดนี้ก็ได้มั้ง กูทะเลาะกับผัว กูไม่ได้ทะเลาะกับ ึมงเข้าใจไหม พี่ๆครับ ผมตัวคนเดียวผมออกมาจากบ้านหลังนั้นด้วยความผิดหวังมาก เข้าสอนลูกหลานมาดีผมไปทำให้เข้าต้องลำบากใจขนาดนั้น ถ้าถามว่ามันเรื่องใหญ่ไหม แค่ไม่ต้องสนใจกูมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่แล้วพี่ๆครับผมควรทำยังไง ผมไม่ชอบขี้หน้าผัวมันครับ ครอบครัวสอยมาดี แค่พูดกับเด็กที่มาอยู่ด้วยแค่นี้ ยังพูดกู เหอะ
E เรามีกันแค่สามคน แค่นี้ มันยื่นคำตัดขาดผมแล้วคับ ขาดกันแล้วจริงๆ ถึงขนาดนั้น แล้วผมจะไปพึ้งใครได้ครับพี่ๆเพื่อนๆ เรื่องทุกอย่างที่มันพูดออกมามันปกป้องผัวมันถูกไหมครับ ไม่เกี่ยวกับกุญแจห้อง มันตักขาดกับผม ผมยังเรียนไม่จบ ที่ผมตั้งใจเรียนทุกวันก็เพื่อ แม่ เพื่อมันเพราะมันส่งผมเรียน ผมยังคิดว่าถ้าจะมาผมจะหาเลี้ยงมัน เพราะมันก็เหมือนแม่ แต่สิ่งที่มันพูดในวันนี้ผมควรทำยังไง ออกเรียนดีไหม ตอนนี้ ม.5 อีกปีจบ จะได้ไม่ได้ขอตังใครใช้ ใช้ตังตัวเอง กดดดันมาก ใช้ชีวิตลำบากมาก ไม่ได้คุยกับมัน มาอาทิตย์กว่าแล้ว แล้วมันก็ไม่ง้อผมด้วย มันบอกไม่ได้ใส่ใจ จะไปไหนก็ไป ผมผิดขนาดนั้น คือผมต้องทำยังไง ผมหมดทางไปจริงๆเลยต้องมาระบายใน กระทู้นี้ ขอบคุณครับ ที่อ่านจนจบ ผมไม่ได้ว่าให้ตัวเองดูดีนะครับ เข้าคงมีเหตุผลของเขา ผมก็มีเหตุผลของผม เด็ก 17 กับเงินไม่กี่บาทที่มี ผมคงต้องเป็นก้อนหินก้อนหนึ่ง ไม่มีจิตใจ ไม่มีความรู้สึก เจ็บไม่เป็นใช่ไหม จะต้องอยู่กับผัวมันได้ ถ้าเขาไม่ยอมรับครอบครัวเรา เราจำเป็นต้องสนใจไหมพี่ ถ้าจะอ้อนเขาเพื่อเอาเงิน เหมือนชีวิตภายนอกที่อยากได้กัน ผมมไม่ทำหรอกคับ ผู้ใหญ่ไร้สาระ คิดว่าตัวเองถูก ผมไม่นับถือจริงๆ
คนละสายเลือดทำแบบนี้ก็ได้หรอ?
ผมเป็นเด็กบ้านนอกครับภาคอีสานผมเรียนที่นั้นครับอาศัยอยู่กับแม่พอปิดเทอมก็ต้องมากรุงเทพเป็นทุกปีอยู่แล้ว
มาอยู่กับใคร? / ผมมาอยู่กับพี่สาวครับซึ่งพี่สาวคนนี้เป็นพี่สาวแท้ๆของผม เธออายุ จะ 40 แล้วครับ
มาอยู่ที่ไหน? / ผมมาอยู่ที่บ้านผัวมันครับมันอยู่กับผัวมันที่บ้านหลังนี้ตั้งแต่มันจบ ม.6 ซึ่งบ้านหลังนี้มีคนอาศัยอยู่เยอะครับ ญาติพี่น้องเขาเยอะ
และผมก็มาอยู่ทุกปีๆ ซึ่งที่เด็ดก็คือ? ครอบครัวนี้ เคร็งครัดในระเบียบมาก ทุกคนที่เข้ามาอยู่ต้องทำงานเป็นอันดับเเรก(ซึ่งผมไม่ได้ว่าการทำงานมันไม่ดีนะครับมันดีมากๆ) ทำอะไรต้องแป๊ะ แป๊ะมาก ผมไปอยู่ตั้งแต่เด็กครับ ปิดเทอมก็ขึ้นมา เปิดเทอมก็กลับบ้าน จนตอนนี้ผม 17 จะ 18 แล้วครับ มีวันนหึ่งไม่นานมานี่แหละครับผมก็เข้าไปเล่นที่ห้องเขา เป็นปกติ จากห้องที่ล็อคกลอน ผมเปิดเข้าไปเป็นคนแรก พอรุ่งเช้าลืมกุญแจไว้ในห้อง จากกุญแจที่เคยซ่อนไว้ตรง โต๊ะนอกห้อง มันไม่มีแล้วเพราะกุญแจมีดอกเดียว ครับ และแล้วความ
เอาละ กูแน่ๆ กูลืมไว้ในห้องแน่ๆ มันวางไปแล้วมันก็โทรมาอีก มันถามว่า เมื่อวานเข้าห้องคนแรกใช่ไหม (คำพูดของคนอายุย่าง 40 กับเด็กอายุ 17) ผมก็สตั้น (ทำไมมันพูดกูวะ) ผมก็ตอบไปว่าอ่ะใช่คับผมเข้าห้องคนแรก แล้วเอากุญแจไว้ไหน? ผมเลยถามว่าในโกนโตะไม่มีหรอ มันบอกไม่มีถ้าเอาไว้ตรงนี้กูก็เห็น ถ้าไม่ลืมไว้ในห้อง ผมเลยตอบไปว่า? ผมน่าจะลืมไว้ในห้องแหละพี่ สิ่งที่มันตอบมาคือ (พูดง่ายเนอะ)