เหงาว่ะ

พาชมงานนิทรรศการต้นฉบับวรรณกรรมสำหรับเด็กนิพนธ์ ครั้งที่ 25 “บุหลันลำนำ” จัดโดยสาขาวิชาวรรณกรรมสำหรับเด็ก มศว. นิทรรศการต้นฉบับวรรณกรรมสำหรับเด็กนิพนธ์ ครั้งที่ 25 “บุหลันลำนำ”

๑. เบื้องหลังภาพ ... 0 อาดูรแต่รูปลับเลือนกับแสง อกยังแฝงอุ่นอ้อมเมื่อกล่อมขวัญ วิเวกแว่วนกค่ำ .. ดั่งรำพัน ว่าจะมั่นรอบกัป .. เวียนกลับคืน .. 0 แต่เหรียญต้องเรียวกร .. แล้วร้อนวูบ ธานินทร์สูบภพแตกแล

นิทานเซน: ภาพนามธรรมแห่งจิตใจ ณ วัดเซนแห่งหนึ่ง เจ้าอาวาสได้จัดงานประลองศิลปะขึ้น โดยให้โจทย์ที่เรียบง่ายแต่ท้าทายเหล่าลูกศิษย์ว่า "ผู้ใดสามารถวาดภาพที่สื่อถึง 'ความว่างเปล่าและแก่นแท้ของจิต' ได

อัสดง ลงแล้ว แก้วสีแสด ทั้งแสงแดด หลุบลับ แล้วดับหาย ท้องนภา กระจ่าง พรรณราย เดือนฉงาย ดาวระยิบ วิบวาวตา ในเดือนแจ่ม กลางทะเล ที่เห่กล่อม คลื่นสาดล้อม เสนาะ เสน่หา กระทบเรือ ซ่านซ่า กอดขวัญตา

“ เหงา ” ความว้าเหว่เห่กล่อมมาล้อมกรอบ ดั่งล้อมรอบเกาะกุมเฝ้าคุมขัง ความอาวรณ์ปรากฏเข้าบดบัง จนทรุดนั่งเปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย แว่วลมเปรยเอ่ยคำมาพร่ำเพรียก ดั่งร่ำเรียกความเหงาเข้าหลาก

0 ทุกครั้งที่ตาหลับใจกลับตื่น แวดล้อมรื่นรมย์อยู่, หากรู้สึก ว่า-อ้างว้างคร่ำครวญในส่วนลึก คล้ายผนึกโน้มเหนี่ยวให้เดียวดาย 0 ค่ำนี้ลมหายใจที่ว่างเปล่า ทอดรูปเงาแทรกตามทุกความหมาย สัมผัสเถิดความคำผ่านก

O และแล้วก็มองเห็นความเป็นจริง ว่าทุกสิ่งทุกอย่าง .. เพียงร่างฝัน ปรากฎขึ้นเป็นโจทก์ .. ชี้โทษทัณฑ์ เพื่อสุมใส่โศกศัลย์ .. เข้าพันธนา O ถวิลถึงก็วิตกสะทกสะท้อน ฑิฆัมพร .. ก็เฝ้าแต่เหลียวแลหา ลอยเด่นกล