ทำยังไงไม่ให้เสียใจตอนที่รู้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันแล้ว?ขอความคิดเห็นหน่อย

นี้เป็นกระทู้แรกที่เขียนขึ้นมาเพราะพึ่งสมัครเล่น เป็นคนที่ไม่ชอบอ่านอะไรยาวๆรู้สึกว่ามันง่วง เอ่ออออเข้าเรื่องเลยละกัน เราชื่อเนส เราเป็นตุ๊ด เราชอบผู้ชายคนนึงเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนเราเริ่มชอบน้องเขาตอนที่เรานั่งหน้าห้องกับเพื่อนแล้วมีน้องผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังเดินผ่านเราได้แซวเพื่อนแบบปกติว่า"น้องคนนี้ชอบน้อง"เอาฮาๆเพื่อความสนุกแล้วเราก็ได้เจอกันครั้งแรกตอนนั้น รู้สึกว่าชอบเร็วมาก 5555 หลังจากนั้นก็ช่วงวาเลนไทน์เราก็ได้เอาลูกอมฝากน้องที่เรารู้จักให้เอาไปให้ คือตอนนั้นคนที่เราชอบอ่ะยังไม่รู้จักเราด้วย ตอนนั้นเราอยู่ ม4 ส่วนเขาอยู่ ม3 เราก็เริ่มชอบมาเรื่อยๆจนขึ้น ม5 เราสองคนไม่เคยได้คุยกันและก็เวลาเจอกันเราจะหลบตลอดเพราะอายน้องเขาทุกครั้งที่เจอจะบังเอิญทุกครั้งมันทำให้เรารู้สึกว่าเออมันใช่สำหรับเรารึปาว คือเพื่อนเราตอนแรกไม่รู้แต่พอเห็นเราเขินก็เลยรู้ นิสัยของเพื่อนเวลาเจอคนที่เราชอบนี้จะเสียงดังขึ้นมาทันทีทุกคนคงรู้กันดี ก็โดนแซวทุกครั้งจ้า เหมือนว่าเพื่อนน้องเขาก็เหมือนสามัคคีกับเพื่อนเราด้วยแซวน้องเขาด้วยจ้า เอ่อ ดี ต่างฝ่ายก็ต่างชงกัน เราเริ่มคุยกันก็เพราะเพื่อนแกล้งนี้แหละ รัวสติ้กเก้อจ้าาาเราก็แก้ตัวแล้วก็เนียนๆคุยด้วยละก็พอได้คุยก็มีความสุขมากขึ้นในแต่ละครั้งที่คุยนี้เหมือนน้องเขาไม่อยากคุยด้วยเลยคือเราเป็นแบบนี้ด้วยละมั้งเลยไม่ค่อยได้คุยกันนานและก็ห่างๆกันในแชทแต่ก็โดนล้อทุกครั้งที่เจอนะจ้า พอขึ้น ม6 ก็ทักไปคุยทุกวันเลยจ้าาา เอ่อลืมมมวันวาเลนไทน์ก็มาอีกครั้งเราได้เขียนบอกความในใจใส่โปสการ์ดไม่บอกเธอให้น้องเขาไปเรานี้บอกความในใจบ่นอะไรนิดหน่อยคือรู้ป่ะตั้งแต่ชอบมานี้ไม่เคยได้ยินเสียงเลยถ555ตอนนนี้ได้ยินละเอ่อต่อๆ ก็ ม6ก็ได้เจอกันบ้างไม่เจอบ้างนี้ก็เพราะอยากคุยด้วยทักไปทุกวันเลยอ่านไม่ตอบบ้างอะไรบ้างก็สู้จ้าาาแล้วก็คุยกันเรื่อยๆจนแบบเออไม่ชอบละมั้งมันกี่ปีละที่ชอบนี้มันรักละมั้งรักข้างเดียวก็มาถึงเทอมสุดท้ายละรู้คู่ก็ไม่มีเลยจัดเลยขอถ่ายตอนนางขึ้นแสดงอันนี้นี้โคตรบังเอิญแบบน้องเขาขึ้นโชว์ก่อนเราโชว์เว้ยติดกันคือบังเอิญอะไรเบอร์นั้นเอ่อก็ได้ถ่ายรูปด้วยกันรู้ไหมว่าทุกทีที่เจอหนีตลอดมันมาจบลงเพราะว่าอีกไม่กี่เดือนจะจบแล้วเสียงที่ไม่เคยได้ยินชัดๆก็ได้ยินคือตอนไปขอถ่ายนางบ่นด้วยว่ามาช้าไม่ถ่ายละแต่ก็ได้ถ่ายนะคือแบบนางบ่นแบบนั้นทำให้เรารู้สึกแบบรอเราหรองี้คือคิดดูสภาพเราเปียกๆเหงื่อแบบเราเต้น cover นางเล่ยดนตรีไงเอ่อใครเหนื่อยกว่า5555ก็มีรูปคู่จ้าาาตั้งเป็นหน้าวอลเลยยก็คุยด้วยตลอดแบบเดิมคือถามตลอด ถามว่าเหนื่อยไหมเหนื่อยนะแต่เราเผลอไปรักเขาแล้วอ่ะแค่นี้สบายแล้งเดือนนี้เดือนแห่งความรักวาเลนไทน์มาอีกแล้ววันปัจฉิมเราก็มาอีกแล้วเอาไงละทีนี้ไม่ห่วงหรอกจะจบแล้วแต่นางก็จะจบด้วยเหมือนกันนางติดนายร้อยจะไปเรียนแต่ปัจฉิมเรานางบอกนางไม่ได้อยู่ด้วยแต่นางจะฝากของมาให้เรานี้น้ำตาไหลเลยมันอธิบายไม่ถูกเลยอ่ะความรู้สึกตอนนั้นคือใจหายไปเลยเนี้ยตอนนี้เหลือเวลาเห็นนางอีก15วันมันลดไปเรื่อยๆเลยยิ่งนางไปเรียนด้านนั้นโอกเสเจอที่ว่ายากแล้วคุยกันยากกว่านางบอกไม่ได้ใช้โทรสับ แงๆๆๆๆๆแต่ถึงยังไงก็บอกนางไว้ละว่าถ้าเห็นออนเดียวทักไปเองนางก็คงไม่ว่าไร เราควรเตรียมใจยังไงดีกับการจากกันอ่อเปิดเฮือน รร เรานางบอกว่าให้มาถ่ายรูปหลังนางแสดงเสร็จด้วยแหละตอนนี้รู้สึกไม่โอเคเลยเวลาคิดถึงเรื่องนาง ไปเรียนไกลมาก เราควรทำไงดี.............