สวัสดีค่ะ นี่คือล็อคอินของเราเอง ปกติจะเข้ามาส่องเท่านั้น ไม่ค่อยได้ตั้งกระทู้สักเท่าไหร่
แต่วันนี้มีเรื่องอึดอัดใจอยากจะระบาย เริ่มต้นเลยนะคะ..
เราทำงานอยู่แห่งหนึ่งในต่างจังหวัด เป็นองค์กรเล็กๆ มีพนักงานหลักสิบคนเท่านั้น
เราเข้ามาทำงานได้ไม่นานเท่าไหร่ค่ะ แล้วสนิทกับพี่ที่ทำงานคนนึง แทนตัวพี่เค้าว่าพี่เอเเล้วกันนะคะ
พี่เอเป็นคนเก่าแก่ของที่นี่ อยู่มานาน5-6ปีเเล้ว เป็นคนที่รู้ทุกระบบของที่ทำงาน
เรื่องงานพี่เค้าเป็นพี่ที่ดีนะคะ สอนงานเราเเทบทุกอย่าง ใหม่ๆมาเราทำผิดพลาดพี่เค้าจะออกหน้ารับแทนเสมอเลยทำให้เรารู้สึกนับถือในตัวพี่เค้ามากๆ
แต่เรื่องมันเริ่มจากตอนที่พี่เค้ามีปัญหากับแฟนที่คบกันมานาน แล้วต้องออกจากบ้านแฟนมาเช่าห้องอยู่คนเดียว
เค้าได้ขอให้เราช่วยตระเวนหาห้องเช่า เราเลิกงาน 5 โมง ก็พาเค้าไปดูห้องเช่าจน 6 โมงถึง หนึ่งทุ่ม
แต่เราเต็มใจนะคะ แม้ว่าที่บ้านจะโทรด่าทุกวันว่าทำไมช่วงนี้กลับช้า 55555 (เราพักกับพ่อและเเม่ค่ะ ยังไม่มีครอบครัว)
พอพี่เอมีภาระเรื่องค่าเช่าห้องเพิ่มมา เริ่มขัดสนเรื่องเงินทอง ด้วยความที่ที่ทำงานเรามักจะห่อข้าวมาทานด้วยกัน
แต่พอพี่เอมาพักอยู่คนเดียว จึงไม่ได้ห่อข้าวมา เราอยากจะช่วยพี่เค้าเซฟเรื่องค่าใช้จ่าย จึงเอาห่อข้าวของเราให้พี่เค้าทุกวัน
แล้วเราไปซื้อข้าวกล่องมาทานเอง แม้แต่ช่วงวันหยุด เราก็มักจะเอาข้าวที่บ้านมาแบ่งให้เสมอ
แต่พอนานวันเข้าๆ มันไม่ใช่เเค่ข้าวกลางวัน บางทีวันหยุดที่เราไม่ได้เอาข้าวมาให้
เค้าจะโทรมาบอกว่าเค้ายังไม่ได้ทานข้าวเลย ด้วยความเป็นห่วงเราก็จะออกไปเอากับข้าวให้เค้าเเม้ตอนนั้นจะสองทุ่มเเล้วก็ตาม
ยิ่งนานไปมันเหมือนเป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องเอาข้าวมาให้ มันไม่ได้เป็นน้ำใจอีกต่อไป เพราะมีวันนึงที่เราไม่ได้ห่อมา
เพราะที่บ้านเราไม่มีใครอยู่ ไปธุระกันหมด วันนั้นดูเหมือนพี่เค้าจะตึงๆ ไม่ค่อยคุยกับเราสักเท่าไหร่ แต่เราก็ไม่อยากคิดมาก ปล่อยผ่านไป
ค่าน้ำค่าขนมที่เรามักจะกินด้วยกันทุกวัน ถ้าพี่เค้าเงินไม่พอเรามักจะออกส่วนต่างให้เสมอๆ จนเงินเราเริ่มไม่พอใช้
เราก็ปรึกษานะคะ ว่าเงินหนูไม่มีเเล้วว่ะ เค้าก็จะบอกว่า พี่ก็หมดเเล้วเหมือนกัน คุยกันไปคุยกันมา
ก่อนจบบทสนทนาเค้าจะปิดด้วยประโยคที่ว่า อย่าลืมห่อข้าวมาให้พี่ด้วยนะ...
เราก็แบบ เอ้า ก็พูดไปหยกๆว่าไม่มีตัง ก็ไม่มีตังจะซื้อข้าวเเล้ว .. ก็นะคะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง
ก็เลยไปแคะกระปุกให้พอค่าข้าวของวันพรุ่งนี้ เเล้วเอาห่อข้าวไปฝากพี่เค้า
เราก็ไม่ได้ทานน้ำหวานแบบเช่นทุกวัน เราบอกว่าไม่มีตัง อยากลองเชิงว่าเค้าจะออกให้เราเหมือนที่เราเคยออกไหม
ก็เปล่าค่ะ เพราะพี่เค้าก็ควักแค่ของตัวเองคนเดียว ก็พยายามคิดว่า พี่เค้าไม่มีตังเหมือนกัน
เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ จนเราเริ่มอึดอัด ลองไม่ห่อมาก็ไม่พูดกับเรา ไม่บอกงานเรา ทุกครั้งที่เราไม่ห่อข้าวมาให้
จนหนักสุดที่เรารู้สึกว่าไม่ไหวละ คือพี่เค้าบ่นไม่มีตัง แต่ไปซื้อเสื้อผ้าออนไลน์ ซื้อรองเท้าใหม่
เพราะจะไปเที่ยวกับเเฟนที่พัทยา เราถามว่า เเล้วไหนบอกไม่มีตังไง พี่เค้าบอกว่าเดี๋ยวก็มีเอง
เราเลยตั้งใจว่าจะห่อมาให้แค่สิ้นเดือนนี้เท่านั้นค่ะ ถ้ามีตังซื้อของพวกนี้ก็น่าจะมีตังซื้อข้าวเอง
จะตึงใส่ก็แล้วแต่ เพราะว่านี่ก็มีค่าใช้จ่ายเหมือนกัน
เราควรจะปฏิเสธเค้าไปตรงๆ หรือทำเฉยๆไม่ห่อข้าวไปให้เหมือนเดิมดีคะ ?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้านะคะ
ปล.พึ่งหัดตั้งกระทู้ไม่รู้จะแท็กห้องไหนดี หากผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
จะปฏิเสธเพื่อนร่วมงานยังไงดีคะ ?
แต่วันนี้มีเรื่องอึดอัดใจอยากจะระบาย เริ่มต้นเลยนะคะ..
เราทำงานอยู่แห่งหนึ่งในต่างจังหวัด เป็นองค์กรเล็กๆ มีพนักงานหลักสิบคนเท่านั้น
เราเข้ามาทำงานได้ไม่นานเท่าไหร่ค่ะ แล้วสนิทกับพี่ที่ทำงานคนนึง แทนตัวพี่เค้าว่าพี่เอเเล้วกันนะคะ
พี่เอเป็นคนเก่าแก่ของที่นี่ อยู่มานาน5-6ปีเเล้ว เป็นคนที่รู้ทุกระบบของที่ทำงาน
เรื่องงานพี่เค้าเป็นพี่ที่ดีนะคะ สอนงานเราเเทบทุกอย่าง ใหม่ๆมาเราทำผิดพลาดพี่เค้าจะออกหน้ารับแทนเสมอเลยทำให้เรารู้สึกนับถือในตัวพี่เค้ามากๆ
แต่เรื่องมันเริ่มจากตอนที่พี่เค้ามีปัญหากับแฟนที่คบกันมานาน แล้วต้องออกจากบ้านแฟนมาเช่าห้องอยู่คนเดียว
เค้าได้ขอให้เราช่วยตระเวนหาห้องเช่า เราเลิกงาน 5 โมง ก็พาเค้าไปดูห้องเช่าจน 6 โมงถึง หนึ่งทุ่ม
แต่เราเต็มใจนะคะ แม้ว่าที่บ้านจะโทรด่าทุกวันว่าทำไมช่วงนี้กลับช้า 55555 (เราพักกับพ่อและเเม่ค่ะ ยังไม่มีครอบครัว)
พอพี่เอมีภาระเรื่องค่าเช่าห้องเพิ่มมา เริ่มขัดสนเรื่องเงินทอง ด้วยความที่ที่ทำงานเรามักจะห่อข้าวมาทานด้วยกัน
แต่พอพี่เอมาพักอยู่คนเดียว จึงไม่ได้ห่อข้าวมา เราอยากจะช่วยพี่เค้าเซฟเรื่องค่าใช้จ่าย จึงเอาห่อข้าวของเราให้พี่เค้าทุกวัน
แล้วเราไปซื้อข้าวกล่องมาทานเอง แม้แต่ช่วงวันหยุด เราก็มักจะเอาข้าวที่บ้านมาแบ่งให้เสมอ
แต่พอนานวันเข้าๆ มันไม่ใช่เเค่ข้าวกลางวัน บางทีวันหยุดที่เราไม่ได้เอาข้าวมาให้
เค้าจะโทรมาบอกว่าเค้ายังไม่ได้ทานข้าวเลย ด้วยความเป็นห่วงเราก็จะออกไปเอากับข้าวให้เค้าเเม้ตอนนั้นจะสองทุ่มเเล้วก็ตาม
ยิ่งนานไปมันเหมือนเป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องเอาข้าวมาให้ มันไม่ได้เป็นน้ำใจอีกต่อไป เพราะมีวันนึงที่เราไม่ได้ห่อมา
เพราะที่บ้านเราไม่มีใครอยู่ ไปธุระกันหมด วันนั้นดูเหมือนพี่เค้าจะตึงๆ ไม่ค่อยคุยกับเราสักเท่าไหร่ แต่เราก็ไม่อยากคิดมาก ปล่อยผ่านไป
ค่าน้ำค่าขนมที่เรามักจะกินด้วยกันทุกวัน ถ้าพี่เค้าเงินไม่พอเรามักจะออกส่วนต่างให้เสมอๆ จนเงินเราเริ่มไม่พอใช้
เราก็ปรึกษานะคะ ว่าเงินหนูไม่มีเเล้วว่ะ เค้าก็จะบอกว่า พี่ก็หมดเเล้วเหมือนกัน คุยกันไปคุยกันมา
ก่อนจบบทสนทนาเค้าจะปิดด้วยประโยคที่ว่า อย่าลืมห่อข้าวมาให้พี่ด้วยนะ...
เราก็แบบ เอ้า ก็พูดไปหยกๆว่าไม่มีตัง ก็ไม่มีตังจะซื้อข้าวเเล้ว .. ก็นะคะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง
ก็เลยไปแคะกระปุกให้พอค่าข้าวของวันพรุ่งนี้ เเล้วเอาห่อข้าวไปฝากพี่เค้า
เราก็ไม่ได้ทานน้ำหวานแบบเช่นทุกวัน เราบอกว่าไม่มีตัง อยากลองเชิงว่าเค้าจะออกให้เราเหมือนที่เราเคยออกไหม
ก็เปล่าค่ะ เพราะพี่เค้าก็ควักแค่ของตัวเองคนเดียว ก็พยายามคิดว่า พี่เค้าไม่มีตังเหมือนกัน
เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ จนเราเริ่มอึดอัด ลองไม่ห่อมาก็ไม่พูดกับเรา ไม่บอกงานเรา ทุกครั้งที่เราไม่ห่อข้าวมาให้
จนหนักสุดที่เรารู้สึกว่าไม่ไหวละ คือพี่เค้าบ่นไม่มีตัง แต่ไปซื้อเสื้อผ้าออนไลน์ ซื้อรองเท้าใหม่
เพราะจะไปเที่ยวกับเเฟนที่พัทยา เราถามว่า เเล้วไหนบอกไม่มีตังไง พี่เค้าบอกว่าเดี๋ยวก็มีเอง
เราเลยตั้งใจว่าจะห่อมาให้แค่สิ้นเดือนนี้เท่านั้นค่ะ ถ้ามีตังซื้อของพวกนี้ก็น่าจะมีตังซื้อข้าวเอง
จะตึงใส่ก็แล้วแต่ เพราะว่านี่ก็มีค่าใช้จ่ายเหมือนกัน
เราควรจะปฏิเสธเค้าไปตรงๆ หรือทำเฉยๆไม่ห่อข้าวไปให้เหมือนเดิมดีคะ ?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้านะคะ
ปล.พึ่งหัดตั้งกระทู้ไม่รู้จะแท็กห้องไหนดี หากผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ