ร้อนเร่าเร้าอารมณ์ ตอนที่ 1
http://pantip.com/topic/35715756
ร้อนเร่าเร้าอารมณ์ ตอนที่ 2
http://pantip.com/topic/35717992
ร้อนเร่าเร้าอารมณ์ ตอนที่ 3
“น้องอยากมีแท็กซี่ประจำไหม”
“ไม่ครับพี่”
พยัพรีบตอบออกไป คนขับรถเงียบไปอีกรอบ เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
พยัพพูดขึ้น “ไม่หันไปใช้ยาอ่ะครับ ยาประเภทกระตุ้นนกเขาให้ขัน”
“เคยใช้แล้ว ไม่ดีหรอก สู้หาอะไรที่มันตื่นเต้นทำไม่ได้”
พยัพไม่ค่อยพอใจที่คนขับยังหันมาพูดเรื่องนี้อีก
“แฟนพี่เขายังต้องการเรื่องอย่างว่าอีกเหรอครับ”
คนขับมองเขาผ่านกระจกหลัง
“ผู้หญิงมักไม่ค่อยบอกหรอกนะว่าต้องการอะไร คนที่ต้องรู้และคอยสังเกตให้ดีก็คือแฟนของพวกเธอนั่นแหละ”
พยัพยังสงสัยอีก “มีอะไรกันทุกคืนรึเปล่าครับ”
“นอนกอดกันทุกคืน ให้ความอบอุ่นกันทุกคืน”
“อ้าว ถ้าแค่นั้นก็พอ นกเขาก็ไม่มีความหมาย”
คนขับยิ้มผ่านกระจกมองหลัง
“มันต้องมีบ้างไอ้น้อง เราต้องเข้าใจแฟนเรา บางครั้งการให้ความอบอุ่นก็คือการมีอะไรกัน แต่เราต้องให้ด้วยความรัก นกเขาของเราต้องแข็งด้วยความรัก ไม่ใช่แข็งด้วยความหื่น”
พยัพงง “มันต่างกันยังไงอ่ะครับ ผมแค่คิดว่าพอมันแข็งก็ทำให้มันเสร็จๆไปก็พอแล้ว”
“เราใช้มันแสดงความรักนะไอ้น้อง มันไม่เหมือนเยี่ยวให้มันเสร็จๆไป หลายครั้งนะที่เราเสร็จแต่ผู้หญิงเขาไม่ถึงจุดสุดยอด ไอ้น้องลองคิดดู ถ้าผู้หญิงไม่ถึงจุดสุดยอด มันจะหมายความว่าเราเสร็จแล้วจริงๆเหรอ ถึงน้ำจะแตกนะ แต่เรายังไม่เสร็จหรอก จำไว้นะไอ้น้อง”
พยัพเหวอกับสิ่งที่เขาได้ยิน เขาไม่เคยคิดแบบนั้นเลย และไม่เคยมีใครมาบอกเขาแบบนี้ มันทำให้เขามองผู้หญิงต่างออกไปจากที่เคยมอง ใช่แล้ว ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องบอกเรื่องพวกนี้ แต่ผู้ชายควรจะต้องเข้าใจเรื่องแบบนี้ ไม่ใช่ดูรูปโป๊ หนังโป๊ไปวันๆ และหาเรื่องแต่จะฟันหญิง
ยิ่งถ้ารักใครจริงจังด้วยแล้ว ควรจะต้องเข้าใจเรื่องพวกนี้ไว้
“ถึงแล้วไอ้น้อง”
พยัพจ่ายเงินให้คนขับ เขาบอกกับคนขับว่า “พี่ครับ ผมอยากมีแท็กซี่ประจำครับ”
ตอนนั้นฝนก็ยังตกหนักอยู่
*********************************************
ตอนนั้นฝนก็ยังตกหนักอยู่ แต่ใจดวงไม่ได้สนใจอะไรเลย เธอได้แต่นั่งมองภาพนู้ดของสาวๆพวกนั้น
“มันสวยมาก” ใจดวงคิดในใจ มันสวยจนไร้ที่ติ อย่างน้อยภาพเหล่านี้มันทำให้เธอมองเห็นความเป็นผู้หญิง
ทุกท่วงท่า ทุกแสงเงา บ่งบอกถึงการมีความหมายของการดำรงอยู่ของความเป็นผู้หญิง
แต่แม่เคยบอกเสมอว่า เธอนี่แหละคือตัวแทนของความเป็นผู้หญิง
“มันใช่เหรอ มันใช่จริงๆเหรอ” ใจดวงคิดในใจ
แม่เลี้ยงเธอแบบประคบประหงมตั้งแต่เป็นเด็ก ไม่ยอมให้ไปไหน ไม่ยอมให้คบกับใครจริงจัง
“ตราบใดที่ยังหาคนที่เหมาะไม่ได้ ก็ไม่ต้องมีผัวก็ได้” แม่มักจะพูดแบบนี้บ่อยๆ
แต่สำหรับคนอย่างแม่ที่ถูกจับคลุมถุงชน มันเหมาะสมยังไงกัน
แม่มักบอกเสมอว่าผู้ใหญ่รู้ดีว่าใครที่เหมาะสมกับเรา
“แต่ผู้ใหญ่จะมารู้ดีได้ยังไง ตัวเองก็ถูกจับคลุมถุงชน ไม่มีสิทธิเลือกคู่ครองของตน แล้วจะมาพูดว่ารู้ดีได้ยังไง”
ใจดวงยังคิดวนไปวนมาในใจ
“บางทีก็บอกว่าต้องหาคนเก่งๆ จะบ้าหรือยังไงกัน ฉันไม่ได้ต้องการคนมาติวสอบเข้ามหาวิทยาลัย บางทีก็บอกว่าต้องหาคนรวยๆ แล้วจะเอามาทำไม สิ่งที่ฉันต้องการคือความรัก ความรักที่เป็นความรักจริงๆ ไม่ได้มีอะไรเสแสร้ง ไม่ต้องมีอะไรมาต่อรองกัน”
ใจดวงหยุดคิดแล้วรีบกลับบ้าน เธอต้องวางแผนให้ดีเพื่อที่จะได้ทำอะไรบางอย่างอย่างที่เธออยากทำ จะผิดจะถูกก็เป็นอีกเรื่อง
**************************************************
จะผิดจะถูกก็เป็นอีกเรื่อง แต่วันนี้เขาขออยากทำอะไรที่เขาอยากทำ คณินคิดในใจ
เช้านี้เขาตื่นมาแต่เช้า พ่อบ้านมาช่วยเขาแต่งตัว เขาตื่นขึ้นมาเพื่อรอพิภพ
วันนี้เป็นการทำงานวันแรกของพิภพ โดยมีเขาที่เป็นเจ้านายโดยตรง
เขารู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย แต่คิดว่าเขาน่าจะคุมเกมอยู่
พิภพมาที่บ้านของคณินแต่เช้า บ้านของคณินใหญ่มาก เขาไม่เคยเขาบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้มาก่อน เขาหันไปเห็นโรงรถด้านข้าง มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งจอดอยู่
“ของคุณหนูเองครับ”
พิภพหันมาสบตากับพ่อบ้าน
“เข้าไปข้างในเถอะครับ คุณหนูกำลังรอคุณอยู่”
พิภพสะพายเป้เหมือนเดิม เขาเหมือนทหารที่กำลังจะเดินทางไปเข้าค่าย
“คุณหนูรออยู่ด้านในครับ”
พ่อบ้านเปิดประตูให้ พิภพเดินเข้าไปในห้องใหญ่ห้องหนึ่ง เขาเห็นคณินนั่งบนรถเข็นอยู่ไกลๆ
พิภพเดินเข้าไปหาเขา
“สวัสดีครับ”
คณินยังนิ่งอยู่ พิภพจึงถามไปตรงๆ “ตกลงผมต้องทำอะไรบ้าง”
“ทำทุกอย่างที่ผมสั่ง” คณินพูดอย่างจริงจัง
พิภพงงและสงสัย “แต่ตอนแรก คุณบอกว่าอยากให้ผมมาช่วยดูแลคุณ ไม่ใช่เหรอครับ”
คณินยิ้มอย่างโหดๆ “และก็ทำทุกอย่างตามที่ผมสั่ง เข้าใจไหม”
เห็นคณินเอาจริงเอาจังขนาดนั้น พิภพจึงยอมอ่อนข้อให้เขา
หลังจากนั้นคณินจึงออกคำสั่ง “ถอดเสื้อผ้าของคุณออก”
*************************************
“ถอดเสื้อผ้าของคุณออก”
นี่เป็นการออดิชั่นการเป็นนางแบบนู้ดครั้งแรกของใจดวง ถึงแม้จะเตรียมใจไว้แล้ว ใจดวงก็ยังตกใจอยู่เมื่อได้ยินประโยคนั้น แต่เธอก็ต้องข่มความตกใจและความตื่นเต้น ใจดวงรู้สึกว่าทีมงานทีมนี้มืออาชีพมากๆ เธอจึงต้องแสดงความเป็นมืออาชีพให้พวกเขาเห็น
พอใจดวงถอดเสื้อผ้าออก หลายคนถึงกับตะลึงกับเรือนร่างสมส่วนที่มีเสน่ห์อย่างมาก
“ลองโพสต์ในท่าที่คุณชอบสิครับ”
ใจดวงโพสต์ไปหลายท่าตามที่เธอเคยเห็นในงานแสดงแฟชั่นผ้าไหม แต่เธอก็คิดเอาเองบ้าง
การโพสต์ของใจดวงทำเอาหลายคนถูกอกถูกใจไปตามๆกัน
“ขอต้อนรับเข้าสู่ทีมงานของเรานะครับ”
ใจดวงรู้สึกแปลกใจนิดๆที่พวกนั้นชอบเธอ ถึงเธอจะรู้สึกดี แต่เธอก็ยังแปลกใจอยู่ดี
*****************************************
พิภพแปลกใจมากกับคำพูดที่เขาได้ยิน แต่เขาก็ทำตามที่คณินสั่ง เพราะเขาไม่อยากพลาดงานนี้ พอพิภพถอดเสื้อผ้าจนหมดเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว เขาก็ยืนเฉยๆ
คณินมองเรือนร่างของพิภพตั้งแต่หัวจรดเท้า ผู้ชายที่มีร่างกายสมบูรณ์อย่างพิภพหายากมาก ร่างกายนี้แหละคือร่างกายของเขา เมื่อมองร่างของพิภพ มันทำให้คณินระลึกถึงตอนที่ตัวเองยืนได้และร่างกายเป็นปกติ เขาสูดดมความเป็นชายจากตัวของพิภพ ความเป็นชายที่ตัวเขาได้ขาดไป
และความเป็นชายที่คณินขาดไปก็คือความรู้สึกตรงจุดนั้น
“ถอดกางเกงในออกด้วย”
หลังจากคำสั่งของคณิน พิภพรู้สึกแย่ ทำไมเขาต้องมาเปลือยกายต่อหน้าชายหนุ่มที่อายุไล่เลี่ยกับเขา ทำไมเขาต้องมาทำอย่างนี้ด้วย พิภพคิดในใจว่า
“หมอนี่มันโรคจิตหรือเปล่าวะ มันต้องการอะไรของมันกันแน่”
ถึงจะรู้สึกแย่ แต่พิภพต้องการเงินมากๆในช่วงนี้ เขาจึงไม่อยากขัด
“ถึงจะโรคจิตก็ช่างมัน ผู้ชายด้วยกันคงไม่เป็นไร” พิภพคิดในใจก่อนถอดกางเกงในออก
ตอนนี้ร่างกายของเขาเปลือยเปล่า ยืนต่อหน้าชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันที่เป็นเจ้านาย
คณินมองจ้องแต่องคชาติของพิภพ เขาคิดถึงมันเหลือเกิน ตอนนี้ร่างกายของเขาไม่รู้สึกอะไรเลย มีอยู่ก็เหมือนไม่มี พอสิ่งนั้นขาดหายไป ความเป็นชายของเขาก็เหมือนหายไปด้วย เขารู้สึกเหมือนกับคนที่ไม่มีเพศ เขาต้องการมันกลับมา ในเมื่อมันกลับมาในร่างของเขาไม่ได้ มันก็ต้องกลับมาในร่างของคนอื่น
พิภพรู้สึกแย่มากที่คณินยืนมององคชาติของเขาแบบไม่ละสายตา มาถึงตรงนี้เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าคณินรู้สึกอย่างไร ถึงแม้มันจะดูโรคจิตไปหน่อย แต่เขาก็พอจะเข้าใจคณินอยู่บ้าง ชายหนุ่มที่สูญเสียองคชาติไปคงรู้สึกปวดร้าวในจิตใจมาก ทุกวันคืนคงอ้อนวอนให้มันกลับมา เมื่อมันกลับมาในร่างของตัวเองไม่ได้ ก็คงอยากให้มันกลับมาในร่างของคนอื่น
พิภพตื่นเต้นมาก สิ่งนั้นจึงเคลื่อนไหว คณินรู้สึกทุกขณะที่สิ่งนั้นเคลื่อนไหว เขาคิดถึงมันมาก ยากที่จะทำใจ แต่เขาก็รู้ดีว่าเขาคงต้องทำใจให้ได้ ไม่งั้นเขาคงจะกลายเป็นคนโรคจิต แค่นี้พิภพก็คงคิดว่าเขาโรคจิตจนได้ที่แล้ว
เขาคิดถึงมันจริงๆและอยากให้มันกลับมา
ตอนนี้สิ่งที่เขารู้สึกคืออยากเอามีดมาตัดของพิภพแล้วเอามาต่อที่ร่างกายของเขา มันอาจจะเป็นความคิดที่ต่ำช้า เลวทรามและไร้สามัญสำนึก แต่เขายังต้องการสิ่งนั้นอยู่ เขาต้องการมันมากๆ
คณินน้ำตาไหลออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว พิภพพูดออกไป
“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”
“คุณใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปก่อนเถอะ ตอนนี้ผมอยากอยู่คนเดียว”
พิภพทำตามที่เขาบอก เขารู้ว่าตอนนี้จิตใจของคณินคงว้าวุ่นมาก
เขาเห็นสิ่งที่คณินทำจนเขาเริ่มรู้สึกได้ว่าถ้าร่างกายส่วนล่างของเขาเป็นอัมพาต มันจะรู้สึกเจ็บปวดทรมานขนาดไหน มันคงจะทนทุกข์ทรมานมาก
อาจเป็นความทรมานที่คิดไม่ถึงเลยทีเดียว.
การสัมผัสกับเหตุการณ์เช่นนี้มันทำให้เขารู้สึกเห็นใจคณินมาก
เขาอยากจะช่วยคณิน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร.
ร้อนเร่าเร้าอารมณ์ ตอนที่ 3
ร้อนเร่าเร้าอารมณ์ ตอนที่ 2 http://pantip.com/topic/35717992
ร้อนเร่าเร้าอารมณ์ ตอนที่ 3
“น้องอยากมีแท็กซี่ประจำไหม”
“ไม่ครับพี่”
พยัพรีบตอบออกไป คนขับรถเงียบไปอีกรอบ เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
พยัพพูดขึ้น “ไม่หันไปใช้ยาอ่ะครับ ยาประเภทกระตุ้นนกเขาให้ขัน”
“เคยใช้แล้ว ไม่ดีหรอก สู้หาอะไรที่มันตื่นเต้นทำไม่ได้”
พยัพไม่ค่อยพอใจที่คนขับยังหันมาพูดเรื่องนี้อีก
“แฟนพี่เขายังต้องการเรื่องอย่างว่าอีกเหรอครับ”
คนขับมองเขาผ่านกระจกหลัง
“ผู้หญิงมักไม่ค่อยบอกหรอกนะว่าต้องการอะไร คนที่ต้องรู้และคอยสังเกตให้ดีก็คือแฟนของพวกเธอนั่นแหละ”
พยัพยังสงสัยอีก “มีอะไรกันทุกคืนรึเปล่าครับ”
“นอนกอดกันทุกคืน ให้ความอบอุ่นกันทุกคืน”
“อ้าว ถ้าแค่นั้นก็พอ นกเขาก็ไม่มีความหมาย”
คนขับยิ้มผ่านกระจกมองหลัง
“มันต้องมีบ้างไอ้น้อง เราต้องเข้าใจแฟนเรา บางครั้งการให้ความอบอุ่นก็คือการมีอะไรกัน แต่เราต้องให้ด้วยความรัก นกเขาของเราต้องแข็งด้วยความรัก ไม่ใช่แข็งด้วยความหื่น”
พยัพงง “มันต่างกันยังไงอ่ะครับ ผมแค่คิดว่าพอมันแข็งก็ทำให้มันเสร็จๆไปก็พอแล้ว”
“เราใช้มันแสดงความรักนะไอ้น้อง มันไม่เหมือนเยี่ยวให้มันเสร็จๆไป หลายครั้งนะที่เราเสร็จแต่ผู้หญิงเขาไม่ถึงจุดสุดยอด ไอ้น้องลองคิดดู ถ้าผู้หญิงไม่ถึงจุดสุดยอด มันจะหมายความว่าเราเสร็จแล้วจริงๆเหรอ ถึงน้ำจะแตกนะ แต่เรายังไม่เสร็จหรอก จำไว้นะไอ้น้อง”
พยัพเหวอกับสิ่งที่เขาได้ยิน เขาไม่เคยคิดแบบนั้นเลย และไม่เคยมีใครมาบอกเขาแบบนี้ มันทำให้เขามองผู้หญิงต่างออกไปจากที่เคยมอง ใช่แล้ว ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องบอกเรื่องพวกนี้ แต่ผู้ชายควรจะต้องเข้าใจเรื่องแบบนี้ ไม่ใช่ดูรูปโป๊ หนังโป๊ไปวันๆ และหาเรื่องแต่จะฟันหญิง
ยิ่งถ้ารักใครจริงจังด้วยแล้ว ควรจะต้องเข้าใจเรื่องพวกนี้ไว้
“ถึงแล้วไอ้น้อง”
พยัพจ่ายเงินให้คนขับ เขาบอกกับคนขับว่า “พี่ครับ ผมอยากมีแท็กซี่ประจำครับ”
ตอนนั้นฝนก็ยังตกหนักอยู่
*********************************************
ตอนนั้นฝนก็ยังตกหนักอยู่ แต่ใจดวงไม่ได้สนใจอะไรเลย เธอได้แต่นั่งมองภาพนู้ดของสาวๆพวกนั้น
“มันสวยมาก” ใจดวงคิดในใจ มันสวยจนไร้ที่ติ อย่างน้อยภาพเหล่านี้มันทำให้เธอมองเห็นความเป็นผู้หญิง
ทุกท่วงท่า ทุกแสงเงา บ่งบอกถึงการมีความหมายของการดำรงอยู่ของความเป็นผู้หญิง
แต่แม่เคยบอกเสมอว่า เธอนี่แหละคือตัวแทนของความเป็นผู้หญิง
“มันใช่เหรอ มันใช่จริงๆเหรอ” ใจดวงคิดในใจ
แม่เลี้ยงเธอแบบประคบประหงมตั้งแต่เป็นเด็ก ไม่ยอมให้ไปไหน ไม่ยอมให้คบกับใครจริงจัง
“ตราบใดที่ยังหาคนที่เหมาะไม่ได้ ก็ไม่ต้องมีผัวก็ได้” แม่มักจะพูดแบบนี้บ่อยๆ
แต่สำหรับคนอย่างแม่ที่ถูกจับคลุมถุงชน มันเหมาะสมยังไงกัน
แม่มักบอกเสมอว่าผู้ใหญ่รู้ดีว่าใครที่เหมาะสมกับเรา
“แต่ผู้ใหญ่จะมารู้ดีได้ยังไง ตัวเองก็ถูกจับคลุมถุงชน ไม่มีสิทธิเลือกคู่ครองของตน แล้วจะมาพูดว่ารู้ดีได้ยังไง”
ใจดวงยังคิดวนไปวนมาในใจ
“บางทีก็บอกว่าต้องหาคนเก่งๆ จะบ้าหรือยังไงกัน ฉันไม่ได้ต้องการคนมาติวสอบเข้ามหาวิทยาลัย บางทีก็บอกว่าต้องหาคนรวยๆ แล้วจะเอามาทำไม สิ่งที่ฉันต้องการคือความรัก ความรักที่เป็นความรักจริงๆ ไม่ได้มีอะไรเสแสร้ง ไม่ต้องมีอะไรมาต่อรองกัน”
ใจดวงหยุดคิดแล้วรีบกลับบ้าน เธอต้องวางแผนให้ดีเพื่อที่จะได้ทำอะไรบางอย่างอย่างที่เธออยากทำ จะผิดจะถูกก็เป็นอีกเรื่อง
**************************************************
จะผิดจะถูกก็เป็นอีกเรื่อง แต่วันนี้เขาขออยากทำอะไรที่เขาอยากทำ คณินคิดในใจ
เช้านี้เขาตื่นมาแต่เช้า พ่อบ้านมาช่วยเขาแต่งตัว เขาตื่นขึ้นมาเพื่อรอพิภพ
วันนี้เป็นการทำงานวันแรกของพิภพ โดยมีเขาที่เป็นเจ้านายโดยตรง
เขารู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย แต่คิดว่าเขาน่าจะคุมเกมอยู่
พิภพมาที่บ้านของคณินแต่เช้า บ้านของคณินใหญ่มาก เขาไม่เคยเขาบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้มาก่อน เขาหันไปเห็นโรงรถด้านข้าง มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งจอดอยู่
“ของคุณหนูเองครับ”
พิภพหันมาสบตากับพ่อบ้าน
“เข้าไปข้างในเถอะครับ คุณหนูกำลังรอคุณอยู่”
พิภพสะพายเป้เหมือนเดิม เขาเหมือนทหารที่กำลังจะเดินทางไปเข้าค่าย
“คุณหนูรออยู่ด้านในครับ”
พ่อบ้านเปิดประตูให้ พิภพเดินเข้าไปในห้องใหญ่ห้องหนึ่ง เขาเห็นคณินนั่งบนรถเข็นอยู่ไกลๆ
พิภพเดินเข้าไปหาเขา
“สวัสดีครับ”
คณินยังนิ่งอยู่ พิภพจึงถามไปตรงๆ “ตกลงผมต้องทำอะไรบ้าง”
“ทำทุกอย่างที่ผมสั่ง” คณินพูดอย่างจริงจัง
พิภพงงและสงสัย “แต่ตอนแรก คุณบอกว่าอยากให้ผมมาช่วยดูแลคุณ ไม่ใช่เหรอครับ”
คณินยิ้มอย่างโหดๆ “และก็ทำทุกอย่างตามที่ผมสั่ง เข้าใจไหม”
เห็นคณินเอาจริงเอาจังขนาดนั้น พิภพจึงยอมอ่อนข้อให้เขา
หลังจากนั้นคณินจึงออกคำสั่ง “ถอดเสื้อผ้าของคุณออก”
*************************************
“ถอดเสื้อผ้าของคุณออก”
นี่เป็นการออดิชั่นการเป็นนางแบบนู้ดครั้งแรกของใจดวง ถึงแม้จะเตรียมใจไว้แล้ว ใจดวงก็ยังตกใจอยู่เมื่อได้ยินประโยคนั้น แต่เธอก็ต้องข่มความตกใจและความตื่นเต้น ใจดวงรู้สึกว่าทีมงานทีมนี้มืออาชีพมากๆ เธอจึงต้องแสดงความเป็นมืออาชีพให้พวกเขาเห็น
พอใจดวงถอดเสื้อผ้าออก หลายคนถึงกับตะลึงกับเรือนร่างสมส่วนที่มีเสน่ห์อย่างมาก
“ลองโพสต์ในท่าที่คุณชอบสิครับ”
ใจดวงโพสต์ไปหลายท่าตามที่เธอเคยเห็นในงานแสดงแฟชั่นผ้าไหม แต่เธอก็คิดเอาเองบ้าง
การโพสต์ของใจดวงทำเอาหลายคนถูกอกถูกใจไปตามๆกัน
“ขอต้อนรับเข้าสู่ทีมงานของเรานะครับ”
ใจดวงรู้สึกแปลกใจนิดๆที่พวกนั้นชอบเธอ ถึงเธอจะรู้สึกดี แต่เธอก็ยังแปลกใจอยู่ดี
*****************************************
พิภพแปลกใจมากกับคำพูดที่เขาได้ยิน แต่เขาก็ทำตามที่คณินสั่ง เพราะเขาไม่อยากพลาดงานนี้ พอพิภพถอดเสื้อผ้าจนหมดเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว เขาก็ยืนเฉยๆ
คณินมองเรือนร่างของพิภพตั้งแต่หัวจรดเท้า ผู้ชายที่มีร่างกายสมบูรณ์อย่างพิภพหายากมาก ร่างกายนี้แหละคือร่างกายของเขา เมื่อมองร่างของพิภพ มันทำให้คณินระลึกถึงตอนที่ตัวเองยืนได้และร่างกายเป็นปกติ เขาสูดดมความเป็นชายจากตัวของพิภพ ความเป็นชายที่ตัวเขาได้ขาดไป
และความเป็นชายที่คณินขาดไปก็คือความรู้สึกตรงจุดนั้น
“ถอดกางเกงในออกด้วย”
หลังจากคำสั่งของคณิน พิภพรู้สึกแย่ ทำไมเขาต้องมาเปลือยกายต่อหน้าชายหนุ่มที่อายุไล่เลี่ยกับเขา ทำไมเขาต้องมาทำอย่างนี้ด้วย พิภพคิดในใจว่า
“หมอนี่มันโรคจิตหรือเปล่าวะ มันต้องการอะไรของมันกันแน่”
ถึงจะรู้สึกแย่ แต่พิภพต้องการเงินมากๆในช่วงนี้ เขาจึงไม่อยากขัด
“ถึงจะโรคจิตก็ช่างมัน ผู้ชายด้วยกันคงไม่เป็นไร” พิภพคิดในใจก่อนถอดกางเกงในออก
ตอนนี้ร่างกายของเขาเปลือยเปล่า ยืนต่อหน้าชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันที่เป็นเจ้านาย
คณินมองจ้องแต่องคชาติของพิภพ เขาคิดถึงมันเหลือเกิน ตอนนี้ร่างกายของเขาไม่รู้สึกอะไรเลย มีอยู่ก็เหมือนไม่มี พอสิ่งนั้นขาดหายไป ความเป็นชายของเขาก็เหมือนหายไปด้วย เขารู้สึกเหมือนกับคนที่ไม่มีเพศ เขาต้องการมันกลับมา ในเมื่อมันกลับมาในร่างของเขาไม่ได้ มันก็ต้องกลับมาในร่างของคนอื่น
พิภพรู้สึกแย่มากที่คณินยืนมององคชาติของเขาแบบไม่ละสายตา มาถึงตรงนี้เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าคณินรู้สึกอย่างไร ถึงแม้มันจะดูโรคจิตไปหน่อย แต่เขาก็พอจะเข้าใจคณินอยู่บ้าง ชายหนุ่มที่สูญเสียองคชาติไปคงรู้สึกปวดร้าวในจิตใจมาก ทุกวันคืนคงอ้อนวอนให้มันกลับมา เมื่อมันกลับมาในร่างของตัวเองไม่ได้ ก็คงอยากให้มันกลับมาในร่างของคนอื่น
พิภพตื่นเต้นมาก สิ่งนั้นจึงเคลื่อนไหว คณินรู้สึกทุกขณะที่สิ่งนั้นเคลื่อนไหว เขาคิดถึงมันมาก ยากที่จะทำใจ แต่เขาก็รู้ดีว่าเขาคงต้องทำใจให้ได้ ไม่งั้นเขาคงจะกลายเป็นคนโรคจิต แค่นี้พิภพก็คงคิดว่าเขาโรคจิตจนได้ที่แล้ว
เขาคิดถึงมันจริงๆและอยากให้มันกลับมา
ตอนนี้สิ่งที่เขารู้สึกคืออยากเอามีดมาตัดของพิภพแล้วเอามาต่อที่ร่างกายของเขา มันอาจจะเป็นความคิดที่ต่ำช้า เลวทรามและไร้สามัญสำนึก แต่เขายังต้องการสิ่งนั้นอยู่ เขาต้องการมันมากๆ
คณินน้ำตาไหลออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว พิภพพูดออกไป
“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”
“คุณใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปก่อนเถอะ ตอนนี้ผมอยากอยู่คนเดียว”
พิภพทำตามที่เขาบอก เขารู้ว่าตอนนี้จิตใจของคณินคงว้าวุ่นมาก
เขาเห็นสิ่งที่คณินทำจนเขาเริ่มรู้สึกได้ว่าถ้าร่างกายส่วนล่างของเขาเป็นอัมพาต มันจะรู้สึกเจ็บปวดทรมานขนาดไหน มันคงจะทนทุกข์ทรมานมาก
อาจเป็นความทรมานที่คิดไม่ถึงเลยทีเดียว.
การสัมผัสกับเหตุการณ์เช่นนี้มันทำให้เขารู้สึกเห็นใจคณินมาก
เขาอยากจะช่วยคณิน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร.