บทกลอน บทเพลง

รวมสองบทกลอนเป็น 1 บทเพลง


๏ จบใจ จากเจ้า จำจร
งามงอน งอแง เงียบเหงา
บริบท แบ่งบ้าง บางเบา
รักเรา เริ่มร้าง ร้าวราน ๏

๏ ยินเสียงซอล้อลม..ลอยละล่อง
รับเสียงฆ้องบอกเวลาถึงคราค่ำ
ตะวันลับขอบฟ้าโลกมืดดำ
เหมือนใจคนชอกช้ำ..เมื่อเดียวดาย

๏ ความอ้างว้างเป็นเพื่อนไม่เลือนลับ
กี่ชั่วกัปชั่วกัลป์ถึงจะหาย
เพลงเคยฟังไพเราะมากลับกลาย
หรือสุดท้ายโลกไม่เหลือ..ที่เผื่อเรา ๚ะ๛

๏ หัวใจอยู่ในร่างอกข้างซ้าย
สูบฉีดเลือดเลี้ยงกายตามหน้าที่
แต่บางครั้งหัวใจไม่รักดี
เพราะบางทีหนีห่างทิ้งร่างกาย

๏ ทุกวันนี้ไม่รู้ไปอยู่ไหน
อยู่กับใครลืมร่างจนห่างหาย
หัวใจหนีเจ้าของอาจต้องตาย
หรือสลายไปจากร่างอยู่ข้างเธอ ๚ะ๛



เจ็บไม่เคยจำ

(Intro)

ฟังเสียงซอล้อลมลอยละล่อง
รับเสียงฆ้องแผ่วไกลยามใกล้ค่ำ
อาทิตย์ลับขอบฟ้าโลกมืดดำ
โอบใจคนชอกช้ำยามเดียวดาย

(Verse 1)
ความอ้างว้างคือเพื่อนไม่เลือนลับ
กี่ชั่วกัปชั่วกัลป์ไม่เลือนหาย
เสียงสวาทขานขับมากลับกลาย
ฤาสุดท้ายรักไม่เหลือไว้เผื่อเรา

(Chorus)
จบใจจากเจ้าจำจร
ร้าวรอนรักเรรวนรุมเร้า
ยากหยุดใจหยุดตัวยังมัวเมา
ขลาดเขลาใจไม่รักดี

(Verse 2)
ทั้งที่อยู่ในร่างอกข้างซ้าย
สูบฉีดเลือดเลี้ยงกายตามหน้าที่
แต่บางครั้งใจไม่ยินดี
เร้นหนีออกห่างทิ้งร่างกาย

(Bridge)
ทุกวันนี้อยากรู้ไปอยู่ไหน
อยู่กับใครลืมร่างจนห่างหาย
ใจเจ้าเอย ลาสลับเจ้ากลับกลาย
ฤาสลายจากร่าง ไปอยู่ข้างเธอ

(Outro)
จบใจจากเจ้าจำจร
ร้าวรอนรักเรรวนครวญเก้อ
ยังไม่สิ้นสายสวาทแม้ขาดเธอ
พร่ำเพ้อเพียงวันฝันเพียงคืน

.....