สหวัดดี ครับชาวพันทิบที่อ่านกระทู้นี้ วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องของความจนมันสอนเราจิงหรือปร่าว
ผมเกีดในถานะ ครอบครัวที่พอมีกิน ตอนผมอยังเด็ก ผมจำได้ว่า วันๆผมไม่ได้ทำอะไร ชว่ยครอบครัวมากมาย พ่อของผมทำงานเป็นช่าง และ แม่ก็ขายผักที่ตะหลาด นอกจากเวลาเรียน ผมก็ไปเที่ยว ตั้งแก๊งกับเพื่อนๆ นั่งคุยกันเป็นกลุ่มๆ แข่งมอเตอร์ไซค์บ้าง เล่นเกมส์บ้าง ทำให้ผมไม่รู้จักคำว่าทำงานเลย
พอผมเรียน มอ5 พ่อผมไปทำงานที่ต่างจังหวัด อีกเดือนแม่ก็ตามไปอยู่ด้วย ทิ้งผมให้เรียนหนังสือ อยู่กับน้องสองคน พอไม่มีใครคุมผมก็ไปกันให่ญเลย ผมไปเที่ยว ติดเพื่อน ไม่ดี ขาดเรียน ทำให้ผมโดนไล่ออกในปีนั้นครับ พอ ออกจากโรงเรียน ตอนปิดเทอม พ่อก็ให้ผมไปทำงานเป็นช่างผู้ช่วยพ่อ ตอนนี้ผมได้รู้จักคำว่า ลำบาก ผมหาเงินมาได้ ก็ชว่ยให้แม่ชื้อข้าวส่วนหนื่ง ที่เหลือผมก็เอาไปเที่ยว
ตอนนั้นผมติดหญิงคนหนื่ง ผมรักเธอมากจนผมคิดจะแต่งงาน ในเวลานั้น แต่ผมก็ตัดสินใจกลับเข้าไปเรียนอีกครั้ง โดยให้ผมไปอผมไปอยู่กลับ ญาติที่ต่างจังหวัด ตอนนนั้นผมจากเด็กในเมือง ต้องมาลำบาก ต้องทำนาช่วยเค้า ทำงานทุกอย่าง แต่ผมก็ทำไม่เป็นในตอนแรก เพาะผมไม่เคยทำอะไรเลย ตั้งแต่เล็กจนโต งานแบบนี้ทำให้อยากกับผม ผมเรียนจนจบ และได้รู้ว่า การที่เราไม่ลงมือทำอะไรเลยตั้งแต่เล็กทำให้เราลำบาก ในตอนโตเพาะเราทำอะไรไม่เป็นและเรียรู้วิถีชิวิตจากผู้คนเหล่านี้ มากมาย พอผมไปเรียนต่อ ผมก็ไปพบกับเพื่อนๆ และสังคมที่ไม่ดีมากมายเลย
เจอเพื่อนไม่ดีบ้างปัญหาเงินไม่พอใช้บ้าง สำหรับเรื่องที่ผมเจอตอนที่เรียนต่อนั้นผมจะมาเล่าในตอนต่อไปนะครับ ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเรามันสอนเราให้เป็นคนดีในวันนี้ ผมเห็นว่ามีคุนค่ามากมายต่อคนในสังคมครับ
ความจนสอนอะไรเรา?
ผมเกีดในถานะ ครอบครัวที่พอมีกิน ตอนผมอยังเด็ก ผมจำได้ว่า วันๆผมไม่ได้ทำอะไร ชว่ยครอบครัวมากมาย พ่อของผมทำงานเป็นช่าง และ แม่ก็ขายผักที่ตะหลาด นอกจากเวลาเรียน ผมก็ไปเที่ยว ตั้งแก๊งกับเพื่อนๆ นั่งคุยกันเป็นกลุ่มๆ แข่งมอเตอร์ไซค์บ้าง เล่นเกมส์บ้าง ทำให้ผมไม่รู้จักคำว่าทำงานเลย
พอผมเรียน มอ5 พ่อผมไปทำงานที่ต่างจังหวัด อีกเดือนแม่ก็ตามไปอยู่ด้วย ทิ้งผมให้เรียนหนังสือ อยู่กับน้องสองคน พอไม่มีใครคุมผมก็ไปกันให่ญเลย ผมไปเที่ยว ติดเพื่อน ไม่ดี ขาดเรียน ทำให้ผมโดนไล่ออกในปีนั้นครับ พอ ออกจากโรงเรียน ตอนปิดเทอม พ่อก็ให้ผมไปทำงานเป็นช่างผู้ช่วยพ่อ ตอนนี้ผมได้รู้จักคำว่า ลำบาก ผมหาเงินมาได้ ก็ชว่ยให้แม่ชื้อข้าวส่วนหนื่ง ที่เหลือผมก็เอาไปเที่ยว
ตอนนั้นผมติดหญิงคนหนื่ง ผมรักเธอมากจนผมคิดจะแต่งงาน ในเวลานั้น แต่ผมก็ตัดสินใจกลับเข้าไปเรียนอีกครั้ง โดยให้ผมไปอผมไปอยู่กลับ ญาติที่ต่างจังหวัด ตอนนนั้นผมจากเด็กในเมือง ต้องมาลำบาก ต้องทำนาช่วยเค้า ทำงานทุกอย่าง แต่ผมก็ทำไม่เป็นในตอนแรก เพาะผมไม่เคยทำอะไรเลย ตั้งแต่เล็กจนโต งานแบบนี้ทำให้อยากกับผม ผมเรียนจนจบ และได้รู้ว่า การที่เราไม่ลงมือทำอะไรเลยตั้งแต่เล็กทำให้เราลำบาก ในตอนโตเพาะเราทำอะไรไม่เป็นและเรียรู้วิถีชิวิตจากผู้คนเหล่านี้ มากมาย พอผมไปเรียนต่อ ผมก็ไปพบกับเพื่อนๆ และสังคมที่ไม่ดีมากมายเลย
เจอเพื่อนไม่ดีบ้างปัญหาเงินไม่พอใช้บ้าง สำหรับเรื่องที่ผมเจอตอนที่เรียนต่อนั้นผมจะมาเล่าในตอนต่อไปนะครับ ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเรามันสอนเราให้เป็นคนดีในวันนี้ ผมเห็นว่ามีคุนค่ามากมายต่อคนในสังคมครับ