เคยอยากทำอะไรสักอย่างแต่ทำไม่ได้เพราะเขาไม่รับมั้ยคะ

ที่เขาไม่รับในที่นี้ หมายถึงเขาไม่สามารถมารับรู้อะไรจากเราได้อีก
เพราะเราเป็นแค่อดีตของเราและเขาก็มีคนของเขาอยู่
เคยรู้สึกอยากพูดอะไรกับเขาสักครั้งมั้ยคะ เช่น คิดถึง
เคยอยากให้เขามารู้มั้ยคะว่าเรากำลังรอเขาทุกวันและไม่มีใครแทนที่เขาได้อีก

เชื่อล้วค่ะ คำว่ารู้ตัวช้า หรือ ไม่สำนึก ผลที่ตามมาจะเป็นยังไง
จุดเลิกลาเป็นเพราะเราเองที่ไม่สำนึกและคิดมาตลอดว่าเขาจะไม่ไป
จนเขาไป เราเลยรู้ว่า ตลอดสองปีที่เราตามหาใครที่ดีกว่าเขา มันไม่มีเลย

เคยคิดจะมาตั้งกระทู้หลายรอบแล้วค่ะ เพราะรู้สึกว่าพูดกับใครไม่ได้แล้ว คนที่รู้จักก็พูดให้เขาฟัง
จนเขาเรียบเรียงเหตุการณ์ของเราได้แล้ว รู้สึกว่าได้ระบายให้ใครสักคนที่พร้อมจะฟัง มันคงดี
ยอมรับว่า เขาวนเวียนอยู่ในหัวเราตลอดเวลา เพลงที่ฟังสถานที่ที่ไปเรื่องที่คุยทุกอย่างที่ชอบ
มันไม่ไปไหนเลย มันใช้เวลานานมั้ยคะ กว่าจะหมดไปจากหัว
ยอมรับค่ะว่าไม่ทิ้งเรื่องราวของเขาไปเอง เลือกที่จะจำเอง จำทั้งดีและแย่
แย่ที่เราทำเขาเสียใจถึงสามสี่รอบ แย่ที่เราพูดไม่คิดและทำอะไรที่มั่นใจว่าเขาไม่ไป
กะเอาแต่ความเสียใจ ให้เขายอม ให้เขาแพ้ เราผิดเองค่ะ รู้ตัวอีกที ก็ไม่สามารถเอากลับมาได้
ส่วนเขาดี ดีมากๆ ที่อดทนและพิชิตใจเรา ทำให้เรารักได้

สุดท้ายเวลามันสวนทางกัน

เรารักเขามาก แต่เราทำร้ายเขามากเช่นกัน
จนเขาไม่เหลืออะไร และเราก็ต้องยอมปล่อยเขาไป

เจ็บมากเลย ที่เห็นเขาไปได้ดีกับคนใหม่ ดีกว่าตอนอยู่กับเรา
ในความเจ็บมันมีความรู้สึกดีแฝงอยู่ ว่า ถ้าหากเขาอยู่กับเรา เราคงให้เขาไม่ได้เท่านี้
เขาคงมีความสุขไม่ได้เท่านี้ แอบดีใจ และ แอบเสียใจ ที่เราปล่อยโอกาสที่ทำให้เขามีความสุขหลุดไป

เคยมีคนเข้ามาแล้วค่ะ เปิดใจแล้ว แต่สุดท้ายก็วนไปคิดถึงเขาอยู่ดี แบบ แค่เดินผ่านร้านเค้กก็นึกถึงเหตุการณ์แล้ว
แค่เห็นรายชื่อเพลงที่ขาชอบ ก็ยิ้มแล้ว
แค่นึกฝันที่เรากำลังจะทำด้วยกัน แต่ไม่ได้ทำ ก็ยิ้มแล้ว
เราอยากหลุดจากวงจรนี้มากเลย พยายามที่จะหนี

แต่พอหนีก็รู้ตัวว่า เรากำลังวิ่งวนกลับไปที่เดิม

เหมือนมันคิดอย่างเดียว ว่า เราต้องการแค่เขา และมันได้แค่เขา
เหมือนรู้สึกผิดทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดแย่ๆ การกระทำแย่ๆ ที่ไม่คิดถึงใจเขา
ไอ้ คำว่า ถ้าย้อนเวลาไปได้ มันขึ้นมาทุกครั้งที่รู้สึกผิด

เราพยายามแล้วจริงๆค่ะ เราเปลี่นแปงตัวเองและคิดว่าจะต้องเจอคนที่เหมาะกับเราสักวัน
คนที่เราจะไม่ทำแบบนั้นอีก และคนที่เขารักเราจริงๆ
แต่ไม่มีใครเทียบได้เลยถ้าเทียบกับเขา เราพยายามไม่เอามาเปรียบเทียบแล้ว แต่มันนึกขึ้นมาทุกที

เพื่อนก็ด่าแล้ว รูปคู่เขาก็ตอกย้ำสุดๆ ว่า สุดท้ายเรานั่นแหละที่เดียวดาย ทั้งๆที่เราตั้งใจให้เขาเป็นคนแพ้
แต่เราดันเป็นคนแพ้ที่แท้จริง ไม่อยากมีเขาอยู่ในหัวเลยค่ะ เพราะยังไงเรื่องมันคงเป็นไปไม่ได้

คงไม่มีโอกาสได้กลับมาเจอกัน เพราะเขาคงไม่เสียเวลากลับมาหาคนแย่ๆแบบเรา

ยิ่งช่วงที่อยู่คนเดียวไม่วิ่งตามหาใคร ยิ่งตอกย้ำสุดๆว่าเราไม่ต้องการแบบนี้เลย เราต้องการเขา
เหมือนทุกอย่างมันหลอนว่าเราทำไมถึงทำแบบนั้น ทำไมถึงไม่รักษาเขาไว้
ทำไมตอนเขายังอยู่ ถึงยังไม่รู้ว่าเขาไม่ไหวแล้วนะ

เคยคิดถึงมากๆแล้วทำอะไรไม่ได้มั้ยคะ แย่สุดๆไปเลย ทำได้แค่นึกถึงแล้วจบด้วยว่า 'เห่ยพอเถอะ มันจบแล้ว'
เคยเผลอไปบอกคิดถึงเขาในอาคด้วย สุดท้ายมันได้แค่นั้นจริงๆ เพราะแฟนเขาเล่น กลายเป็นว่าเราทำเขาทะเลาะกันอีก

คำแนะนำคือ เราควรเดินหน้า และทิ้งเขาไว้ข้างหลังถูกมั้ยคะ
เราทำแล้วค่ะ ทั้งให้คนอื่นเขามาช่วย และ ลองทำคนเดียว ผลลัพธ์คือ สองปีแล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้น
เราจมปัก ไปแล้ว ทั้งที่เราคิดแล้วว่าเราจะไม่เอาแล้ว

แต่ตอนนี้ เรานั่งฟังเพลงยังนึกถึงคำแรกที่คุยได้อยู่เลยค่ะ ....
โคตรเพ้อเจ้อเลย ขอโทษจริงๆนะคะที่ทำให้เสียเวลากับอะไรแบบนี้
แต่ใจอ่อนแอจังค่ะ ไม่รู้จะพูดกับใครแล้ว

ขอบคุณที่เข้าใจและไม่เข้าใจนะคะ .

แล้วคนอื่นที่เป็นแบบเรา ทำยังไงหรอคะถึงหลุดพ้นได้ วิธีไหนที่เรายังไม่ทำ
เราจะลองมาทำนะคะ

2.55 ฝันดีค่ะทุกคน