จัดการความรู้สึกจาก ประสบการณ์คำว่า“ครั้งแรกมักยากเสมอ”

สวัสดีค่ะ ณ ตอนนี้หนูเรียนคณะวิทยาศาสตร์ สาขาชีววิทยา ขึ้นปี 2 ปีนี้ค่ะ วันนี้หนูได้รับโอกาสประสบการณ์ดีๆจากอาจารย์ท่านหนึ่ง โดยได้เห็นโพสต์ของท่านอาจารย์ผ่านกลุ่มสาขา ที่จะให้ไปช่วยผ่าจิ้งหรีด ทันทีที่หนูเห็นโพสต์นั้น จึงตัดสินใจรีบติดต่ออาจารย์เพื่อขอช่วย ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าหนูเป็นคนที่ไม่เก่งในการทำแล็ป เพราะช่วงวัยมัธยมที่ผ่านมาหนูไม่เคยได้ทำและไม่เคยไขว้ขว้าหาโอกาสให้ตัวเอง กระทั้งหนูได้มาทำงานผ่าจิ้งหรีดในวันนี้ ทำให้กลับมามองตัวเองอีกครั้งว่า ทำไมถึงทำไมไม่ได้ “เรื่องแค่นี้” นี่คือคำพูดที่หนูพูดตอกย้ำตัวเองวนอยู่ในหัวทั้งวัน ทุกคนในห้องแล็ปทำอย่างคล่องแคล่ว รวดเร็ว ต่างจากหนูที่ไม่มั่นใจ ไม่กล้า และใช้เวลา มันอดเปรียบเทียบไม่ได้เลยค่ะ หนูไม่ชอบที่ตัวเองต้องคิดแบบนี้ ถึงแม้มีคำพูดปลอบใจของอาจารย์ที่ดีมากๆแม้มันจะช่วยให้หนูมีแรงสู้อีกครั้ง หนูก็จะวนกลับมาคิดว่า เพื่อนก็ทำครั้งแรกทำไมเขาทำเก่งกันจัง หนูรู้สึกเสียใจที่วันนี้ทำให้งานของอาจารย์เดินช้า รู้สึกเหมือนเป็นตัวถ่วงของทีม หนูควรจัดการกับความรู้สึกแบบนี้ยังไงหรอคะ ขออภัยในการเขียนที่วกวนไปมาค่ะ